امروز:
چهار شنبه 1 آذر 1396
در سورة انبياء مي‎فرمايد:« لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَأَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هَذَا إِلا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَفَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ[1]؛ اين در حالى است كه دل هاي شان در لهو و بى‏خبرى فرو رفته است! و ستمگران پنهانى نجوا كردند (و گفتند): آيا جز اين است كه او بشرى همانند شماست؟! آيا به سراغ سحر مى‏رويد، با اينكه (چشم داريد و) مى‏بينيد؟!» با وجود فاعل اسم ظاهر ضمير فاعلي آورده، يعني با وجود« الَّذِينَ» دليلي براي ذكر «واو» در « وَأَسَرُّوا» نبود؟
در سوره بقره آمده « لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ...[1] ؛ نيكى، (تنها) اين نيست كه (به هنگام نماز،) روىِ خود را به سوى مشرق و (يا) مغرب كنيد (و تمام گفتگوى شما، در باره قبله و تغيير آن باشد و همه وقت خود را مصروف آن سازيد) بلكه نيكى (و نيكوكار) كسى است كه به خدا، و روز رستاخيز، ايمان آورد» در حاليكه بايد «ولكن البرّ أن تؤمنوا بالله» مي‎آمد يعني چرا بجاي مصدر، اسم فاعل آورده است؟