امروز:
چهار شنبه 4 اسفند 1395
بازدید :
1048
والدين و اشتغال فرزندان
رعايت نکاتي به منظورکاستن از مشکلات شغلي
1. افراد را بايد در مشاغلي به کار گرفت که علاوه بر تأمين نيازهاي مادي از لحاظ رواني نيز آن ها را ارضاء نمايد. بنابراين براي رسيدن به اين هدف يعني گماردن افراد در مشاغل مناسب، مطالعه فردي و بررسي خصوصيات آن ها ضروري است. در راهنمايي شغلي نوجوانان و جوان بايد به هوش و استعداد، ذوق و علاقه، تحصيلات، مهارت ها، انگيزه ها و رغبت ها، سلامت جسمي و رواني از يک طرف و امکانات موجود، شرايط مالي و اقتصادي خانواده، مسائل اجتماعي و فرهنگي، احتياجات جامعه و بازار کار از طرف ديگر، توجه کافي مبذول گردد وقتي به فرد توصيه مي شودکه شغل معيني را انتخاب کند، بايد توصيه طوري حساب شده و با مطالعه باشد که موفقيت او را در آن شغل تضمين نمايد.
2. به هر نوجواني بايد کمک نمود تا قبل از شروع تحصيلات عالي و تخصصي خود اطلاعات لازم را در اطراف شغلي که در آينده مي خواهد انتخاب کند، کسب کند. هم چنين به او کمک شود تا به يک خودشناسي دقيق نائل گردد، توانايي هاي خود را کشف کند و تصوير جامعي از خصوصياتش به دست آورد، تا بتواند با شناخت خود و آگاهي از مشاغل موجود، تصور شغلي و حرفه اي خود را در برابر واقعيت مورد آزمايش قرار دهد و پس از تفکر و بحث دربارة مشاغل و تجزيه و تحليل واقعيات و اطلاعات موجود به انتخاب شغلي بپردازد که هم رضايت شخصي او را تأمين کند و هم براي جامعه مفيد باشد.
مجموعة فعاليت هاي راهنمايي شغلي و حرفه اي در دورة دبيرستان بايد نوجوانان را براي انتخاب شغل و يا رشتة تحصيلي مناسب دانشگاهي که مآلاً به انتخاب شغل منجر مي شود آماده نمايد. و اين امر بايد براي کلية دانش آموزان دورة دبيرستان به طور منظم و با برنامه ريزي هاي دقيق صورت گيرد.
3. بايد به نوجوان و جوانان آموزش داده شود که تنها به دست آوردن شغل عامل موفقيت آن ها نيست، بلکه دوام و سازش شغلي، ارتباط متقابل و صميمانه با همکاران، ديد مثبت نسبت به شغل و افراد، رضايت کارفرما و جلب اعتماد او، تلاش زياد در کسب مهارت هاي لازم، وقت شناسي و کم توقعي و ساير اعمال و رفتارهاي آن ها در موفقيت شان مؤثر است.
4. بايد به نوجوانان و جوانان تذکر داده شود که براي انتخاب شغل صرفاً به ميزان در آمد و مقدار پولي که به دست مي آورند توجه نکنند، و يا در حين انجام وظيفه نخواهند از طريق نامشروع پول هنگفتي را کسب کنند، زيرا پول را هميشه مي توان به دست آورد ولي شرافت، انسانيت، محبوبيت، شخصيت و خوشبختي را نمي توان با پول خريداري کرد.
5. آنچه نوجوان و جوانان بايد بدانند اين است که امروزه چه مؤسسات دولتي و چه بخش هاي خصوصي براي واگذاري کارها به افراد تنها به مدرک تحصيلي آن ها توجه نمي کنند، بلکه علاوه بر مدرک، بيشترين توجه به لياقت و شايستگي و کارداني و مهارت آن ها مي شود، و قبل از اشتغال، انواع و اقسام آزمون ها و مصاحبه ها را ترتيب مي دهند و حتي تحقيقات محلي دربارة آن ها انجام مي گيرد تا پس از کسب اطمينان در مورد صلاحيت کاري و اخلاقي، آنگاه شغلي را به آن ها واگذار مي کنند، پس از اشتغال نيز بين شش ماه تا يک سال اوليه را به صورت آزمايشي استفاده مي کنند و در اين مدت اخلاق، رفتار، کردار و نحوه انجام کار، سازگاري با محيط کار و همکاران، نحوه برخورد و طرز صحبت کردن و پاسخ دادن به مسائل ديگران، دقت، مهارت، ابتکار و خلاقيت و ده ها مورد ديگر را تحت نظر مي گيرند و چنان چه همة موارد بالا و يا بيشتر آن ها مورد تأييد بود، اجازه ادامه اشتغال را به آنان مي دهند. در غير اين صورت از تمديد قرارداد آن ها جلوگيري به عمل مي آيد. پس چگونه موفق شدن در هر يک از موارد بالا را بايد به جوانان و نوجوانان آموزش داد.
6. ايجاد رضايت شغلي يکي از عوامل بسيار مهم در موفقيت شغلي و حرفه اي است، مسؤولين هر مؤسسه، سازمان، شرکت و يا وزارتخانه اي بايد به نوعي درصدد افزايش رضايت شغلي بين کارکنان خود باشند، زيرا رضايت شغلي هم باعث افزايش کارايي و هم سبب احساس امنيت فردي مي گردد.
رضايت شغلي که نوعي احساس مثبت فرد نسبت به شغلش مي باشد زاييده عواملي نظير شرايط محيط کار، نظام سازماني شغل، روابط حاکم بر محيط کار و تأثير عوامل فرهنگي است. لذا مي توان گفت که رضايت شغلي احساسي رواني است که از عوامل اجتماعي نيز متأثر مي باشد.
7. وزارت آموزش و پرورش با کمک وزارتخانه هاي ديگر، خصوصاً وزارت کار، مرکزي براي انتشار اطلاعات دربارة مشاغل و حرفه هاي مختلف تأسيس کند تا جوانان در دوران تحصيلي بتوانند از محل، کيفيات و امتيازات کار و حرفة خود با خبر شوند.
8. پرفسور بروس ئي شرتزر[1] (1975) استاد روان شناسي حرفه اي به نوجواناني که دورة دبيرستان را طي مي کنند پيشنهاد هاي ذيل را در مورد انتخاب شغل مطرح مي نمايد:
الف ـ دانش آموزان مشاغل را کاملاً و بطور گسترده بررسي کنند و مدتي را صرف مرور فرهنگ عناوين مشاغل بنمايند تا ايده اي از دامنه و تنوع هزاران شغلي که مردان و زنان بدان اشتغال دارند به دست آورند. اين توصيه که فرد بايد مشاغل را وسيعاً بررسي نمايد، به منظور اجتناب از انتخاب نسنجيده و زودرس يک حرفة بخصوص، و ارائه راه حل هايي که فرد بتواند از بين آن ها انتخاب نمايد، انجام شود.
ب ـ دانش آموزان بکوشند تا توانايي ها، رغبت ها، مهارت ها و خصوصياتي را که دارند، کشف، بررسي و بطور کامل شناسايي کنند، زيرا مطالعة خويشتن کليد طرح ريزي زندگي شغلي است.
پ ـ خانواده هاي شغلي را هم بررسي کنند و دربارة آن ها از روزنامه ها، مجلات، کتاب ها و ساير منابع، اطلاعاتي را جمع آوري نمايند. کاوش در خانواده هاي شغلي به احتمال زياد انعطاف لازم جهت سازش با تغييرات شغلي و ترقي و تنزل بازار کار را به دانش آموز مي دهد.
ث ـ دو يا سه حرفه اي را که به نظرشان جالب مي آيد انتخاب نموده و آن ها را عميقاً مطالعه کنند و ببينند چگونه اين مشاغل با توانايي ها، نيازها، ارزش ها، نگرش ها و طرح هاي زندگي آن ها تناسب دارند.
ج ـ در نظر داشته باشند که هم خودشان و هم حرفه شان در حال تغييرند و رشته حرفه اي آن ها جرياني از تصميمات متوالي است. يک تصميم منجر به تصميم ديگري مي گردد که آن هم به نوبة خود به تصميمات ديگر منتهي مي شود.
چ ـ با طرق ورود به مشاغلي که در مورد علاقة آن هاست آشنا شوند. براي ورود به اکثر مشاغل طرق متعددي وجود دارد، يکي از آن راه ها دوره هاي کار آموزي است.
ح ـ چنان چه حرفه اي را انتخاب کردند که مناسب آن ها نبود، مي توانند از نو شروع کنند و آن را تغيير دهند.
9. معمولاً جواناني که در مصاحبه هاي شغلي شرکت مي کنند کمي عصبي هستند و مي ترسند که خوب از عهده مصاحبه برنيايند. مصاحبه گران گاهي سؤالاتي را مطرح مي کنند که شخص انتظار ندارد. آن ها به نحوه عکس العمل و پاسخ مصاحبه شونده علاقه مندند، رعايت توصيه هاي ذيل توسط جوانان، اثرات مثبتي روي کارفرمايان و مصاحبه گران مي گذارد.
الف ـ براي انجام مصاحبه از قبل وقت بگيريد و سر وقت حاضر شويد، متناسب لباس بپوشيد و با منشي و ساير افرادي که در دفتر بيروني هستند با ادب و احترام برخورد کنيد.
ب ـ تنها برويد، دوست و يا يکي از والدين را همراه خود نداشته باشيد، شما براي کارفرما و مصاحبه گر مهم هستيد، اگر همراهي داشته باشيد کارفرما ممکن است شک کند که آيا شما به اندازه کافي بالغ، مستقل و جدي هستيد که از عهدة کار برآييد؟
ج ـ حضور ذهن داشته باشيد، تا زماني که دعوت به نشستن نشده ايد بايستيد، به آنچه که مصاحبه گر مي گويد به دقت گوش دهيد و سؤلاتش را به طور واضح، صريح، شمرده، کوتاه وکامل پاسخ دهيد، مستقيماً با مصاحبه گر صحبت کنيد و واقعيت را بگوييد.
د ـ به شغل مورد درخواست از خود رغبت نشان بدهيد و کارفرما را به نوعي مطمئن سازيد که مي توانيد از عهدة کار برآييد، نبايد ادعا کنيد که همه چيز را مي دانيد، اما نشان دهيد که به يادگيري و پيشرفت در ضمن کار علاقه منديد، توانايي هاي خود را بطور صريح بيان کنيد.
هـ ـ مصاحبه از طرف شما طولاني نشود، همين که مصاحبه گر نشان دهد که کارش تمام شده، فوراً دفتر را ترک کنيد، مگر اين که مطلب مربوطي براي گفتن داشته باشيد، حتماً موقع خداحافظي به خاطر مصاحبه تشکر کنيد و مؤدبانه بپرسيد که چند روز ديگر مي توانيد از نتيجه با خبر شويد.
10. براي نگهداري شغل و موفقيت در آن بايد با کارفرما و همکاران سازگار بود و کنار آمد. تحقيقاتي که در زمينه موفقيت و عدم موفقيت درکار انجام شده نشان داده است که درصد بسياري از کلية اخراجها و انفصالها مربوط به عدم توانايي در انجام کار مي باشد. از جمله دلايل معمولي اخراج کارکنان غالباً غيبت زياد از کار، عادت به دير آمدن، ايجاد مزاحمت در بين کارکنان، نادرستي، عدم اعتماد، و به بطالت گذرانيدن وقت است.
جهت کنار آمدن و سازگاري با ديگران لازم است که در سرکار نسبت به آن ها رغبت و توجه و ادب نشان داد. نشان دادن حسن نيت، تمايل به انجام آن چه که بيش از الزامات واقعي کار است و پيشرفت مستمر درکار، براي نگهداري و موفقيت در شغل بسيار اهميت دارد.
معمولاً کارفرمايان انتظار دارند که کارکنان کارشان را با علاقه و بخوبي انجام دهند، آماده و حاضر به خدمت باشند، پيشنهادهاي مربوط به پيشرفت را بپذيرند و از انجام کارهاي شوخي آميز در سر کار بپرهيزند.
همکاران نيز از شخصي که شغلي را گرفته است انتظار دارند روابطش با آن ها صميمانه و گرم باشد، در کارشان دخالت نکند، و از آن ها انتقاد ننمايد؛ هم چنين از وي انتظار مي رود که در موارد اضطراري کارها را رتق و فتق نموده، تصميماتي بگيرد، حتي اگر آن کار لزوماً کار وي نباشد.

[1] . bruce e.shertzer.
محمد خداياري فرد - مسائل نوجوانان و جوانان، ص 120 - 126
مطالب مرتبط :
نام ونام خانوادگی:
جنسیت :
سن :
تحصیلات :
مذهب :
کشور :
استان :
شهر :
پست الکترونیک :
متن سوال :