امروز:
شنبه 1 مهر 1396
بازدید :
1054
ماه رمضان

1. قال الامام ابو جعفر - عليه السّلام - : لِکلِّ شَيْءٍ رَبيعٌ وَ رَبيعُ الْقُرْآنِ شَهْرُ رَمَضانَ.
«الکافي، ج 2، ص 630»
امام باقر - عليه السّلام - فرمود: هر چيزي بهاري دارد و بهار قرآن، ماه رمضان است.

2. قالَ الامام الرِّضا - عليه السّلام - : الْحَسَناتُ في شَهْرِ رَمَضانَ مَقْبُولَةٌ وَ السَّيِّئاتُ فيهِ مَغْفُورَةٌ، مَنْ قَرَأ في شَهْرِ رَمَضانَ آيَةً مِنْ کتابِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ کانَ کمَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ في غَيْرِهِ مِنَ الشُّهُورِ.
«بحار الأنوار، ج 96، ص 341»
امام رضا - عليه السّلام - فرمود: کارهاي نيکو در ماه رمضان پذيرفته شده و گناهان مورد آمرزش است، کسي که در ماه رمضان آيه اي از کتاب خداي صاحب عزّت و جلال را تلاوت نمايد، مانند کسي است که يک ختم قرآن در ماههاي ديگر کرده باشد.

3. قالَ الامام عَلِيّ -
عليه السّلام - : لا تَقُولُوا رَمَضانُ وَ لکنْ قُولُوا شَهْرَ رَمَضانَ فَإنَّکمْ لا تَدْرُونَ ما رَمَضانُ.
«من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 172»
امام علي - عليه السّلام -  فرمود: نگوييد رمضان، بلکه بگوييد ماه رمضان، زيرا شما نمي دانيد که رمضان چيست.

4. قال الامام ابو جعفر – عليه السّلام - : بُنِيَ الاسْلامُ عَلي خَمْسَةِ أشْياءَ: عَلَي الصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ وَ الصَّوْمِ وَ الْحَجِّ وَ الْوِلايَةِ، وَ قالَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - : الصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنَ النّارِ.
«تهذيب الاحکام، ج 4، ص 151»
امام باقر - عليه السّلام - فرمود: اسلام بر پنج چيز بنا شده است: نماز، زکات، روزه، حج و ولايت و رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - فرمود: روزه سپري در برابر آتش (دوزخ) است.

5. قالَ اَبُوعَبْدِاللهِ - عليه السّلام - : نَزَلَتِ التَّوْراةُ في سِتٍّ مَضَيْنَ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ وَ نَزَلَ الانْجيلُ فِي اثْنَتَيْ عَشْرَةَ مَضَتْ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ، وَ نَزَلَ الزَّبُورُ في لَيْلَةِ ثَمانَ عَشْرَةَ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ، وَ نَزَلَ الْقُرْآنُ في لَيْلَةِ الْقَدْرِ.
«من لا يحضره الفقيه، ج 2، ص 159»
امام صادق - عليه السّلام - فرمود: تورات پس از گذشت شش شب از ماه رمضان نازل شد؛ انجيل پس از گذشت دوازده شب از ماه رمضان نزول يافت؛ زبور در شب هجدهم ماه رمضان نازل شد و قرآن در شب قدر فرود آمد.

6. قال الامام الصادق – عليه السّلام - في حَديثٍ في فَضْلِ لَيْلَةِ الْقَدْرِ، قالَ في آخِرِهِ: نِعْمَ الشَّهْرُ شَهْرُ رَمَضانَ، کانَ يُسَمّي عَلي عَهْدِ رَسُولِ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - الْمَرْزُوقَ.
«من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 159»
امام صادق - عليه السّلام - در انتهاي حديثي در فضايل شب قدر فرمود: خوب ماهي است رمضان، در زمان رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - اين ماه مرزوق ناميده مي شد.

7. قالَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - : قَدْ جاءَکمْ شَهْرٌ مُبارَک، شَهْرٌ فَرَضَ اللهُ عَلَيْکمْ صِيامَهُ تُفْتَحُ فيهِ أبْوابُ الْجِنانِ وَ تُغَلُّ فيهِ الشَّياطينُ
فيهِ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ ألْفِ شَهْرٍ مَنْ حُرِمَها فَقَدْ حُرِمَ.
«تهذيب الاحکام، ج 4، ص 152»
رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - فرمود: به تحقيق که ماه مبارک رمضان فرا روي شماست، آن ماهي که خداوند روزه آن را بر شما واجب نموده است. در اين ماه درهاي بهشت گشوده مي شود و شيطان را به غل (و زنجير) مي کشند؛ در آن، شب قدر است که برتر از هزار ماه است؛ و محروم کسي است که (از فيوضات آن شب) محروم مانَد.

8. قالَ اَبُو عَبْدِاللهِ - عليه السّلام - : مَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ في شَهْرِ رَمَضانَ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ إلي قابِلٍ الا أنْ يَشْهَدَ عَرَفَةَ.
«الکافي، ج 4، ص 66»
امام صادق - عليه السّلام - فرمود: کسي که در ماه رمضان آمرزيده نشود، تا ماه رمضان آينده آمرزيده نخواهد شد، مگر اينکه در عرفه (در مناسک حج) حضور يابد.

9. قالَ النَّبِيُّ – صلّي الله عليه و آله - : إنَّما سُمِّيَ شَعْبانُ لأنَّهُ يَشْعُبُ فيهِ خَيْرٌ کثيرٌ لِرَمَضانَ؛ وَ شَهْرُ رَمَضانَ، سُمِّيَ بِذلِک لأنَّهُ يَرْمُضُ الذُّنُوبَ.
«بحار الأنوار، ج 58، ص 341»
پيامبر اکرم - صلّي الله عليه و آله - فرمود: محقّقاً (ماه شعبان) از اين رو شعبان ناميده شده است، که خير فراواني از آن به سوي (ماه) رمضان منشعب مي شود و ماه رمضان بدين جهت (ماه رمضان) ناميده شد که گناهان را مي سوزاند.

10. قالَ اَميرُالْمُؤْمِنين - عليه السّلام - : عَلَيْکمْ في شَهْرِ رَمَضانَ بِکثْرَةِ الإسْتِغْفارِ وَ الدُّعاءِ، فَأمَّا الدُّعاءُ فَيَدْفَعُ الْبَلاءَ عَنْکمْ وَ أمَّا الإسْتِغْفارُ فَتُمْحي بِهِ ذُنُوبُکمْ.
«وسائل الشيعه، ج 7، ص 220»
اميرالمؤمنين - عليه السّلام - فرمود: بر شما باد که در ماه رمضان زياد دعا و استغفار کنيد، که دعا بلا را از شما دور مي سازد و طلب مغفرت و آمرزش گناهان شما را پاک مي گرداند.

11. الامام الرضا - عليه
السلام - نَظَرَ إلَي النّاسِ في يَوْمِ فِطْرٍ يَلْعَبُونَ وَ يَضْحَکونَ فَقالَ لأصْحابِهِ وَ الْتَفَتَ إلَيْهِمْ: إنَّ اللَه عَزَّوَجَلَّ خَلَقَ شَهْرَ رَمَضانَ مِضْماراً لِخَلْقِهِ ... .
«الکافي، ج 4، ص 181»
امام رضا - عليه السّلام - روز عيد فطر به مردمي برخوردند که به کارهاي بيهوده مشغول بودند و سرگرم بازي و خنده بودند. حضرت با ديدن ايشان رو به اصحاب خود کرد و فرمود: همانا خداوند صاحب عزّت و جلال ماه رمضان را ميدان مسابقه اي براي بندگانش آفريد تا در اين ماه با پيروي از خداوند به سوي بهشت پيشي گيرند. پس گروهي پيشي گرفتند و به پيروزي دست يافتند و کساني ديگر باز ماندند و محروم گشتند. شگفتا (و شگفتا) از کسي که سرگرم خنده و بازي است (آن هم) در روزي که نيکوکاران ثواب و اجر مي برند و کوتاهي ورزندگان محروم مي شوند. به خدا قسم اگر پرده و حجاب ها کنار رود، هر آينه نيکوکار به کردار نيک خود و گناهکار به گناهش مشغول مي شود.

12. قال الامام الرضا – عليه السّلام - : إنَّما جُعِلَ الصَّوْمُ في شَهْرِ رَمَضانَ خاصَّةً دُونَ سائِرِ الشُّهُورِ لأنَّ شَهْرَ رَمَضانَ هُوَ الشَّهْرُ الَّذي أنْزَلَ اللهُ فيهِ الْقُرْآنَ - إلي أنْ قالَ - : وَ فيهِ لَيْلَةُ الْقَدْرِ الَّتي هِيَ خَيْرٌ مِنْ ألْفِ شَهْرٍ ... .
«وسائل الشيعه، ج 7، ص 173»
امام رضا - عليه السّلام - فرمود: (علّت اينکه) روزه منحصراً به ماه رمضان - و نه ديگر ماهها - اختصاص يافت، اين است که ماه رمضان ماهي است که خداوند در آن قرآن را نازل کرد - تا آنجا که فرمود - : در اين ماه شب قدر است که از هزار شب بهتر مي باشد. در آن شب هر امري بر اساس حکمت جدا مي گردد و آن سرآغاز سال است. در آن شب بدي و خوبي، زيان و سودمندي و روزي و مرگ در طول سال مقدّر مي شود و از اين روست که آن را شب قدر ناميده اند.

13. قالَ اَبُوعبْدِاللهِ - عليه السّلام - : ... شَهْرُ رَمَضانَ لا يُشْبِهُهُ شَيْءٌ مِنَ الشُّهُورِ، لَهُ حَقٌّ وَ حُرْمَةٌ، أکثِرْ مِنَ الصَّلاةِ مَا اسْتَطَعْتَ.
«الکافي، ج 2، ص 619»
امام صادق - عليه السّلام - فرمود: ... ماه رمضان (ماهي) است که هيچ کدام از ماهها شبيه آن نيستند. براي اين ماه حقّ و حرمتي (ويژه) است پس تا مي تواني (دراين ماه) نماز به جاي آور.

14. قال الامام الرضا – عليه السّلام - : وَ أکثِرْ في هذَا الشَّهْرِ الْمُبارَک مِنْ قِراءَةِ الْقُرْآنِ وَالصَّلاةِ عَلي رَسُولِ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - وَ کثْرَةِ الصَّدَقَةِ وَذِکرِ اللهِ في آناءِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ، و بِرِّ الإخْوانِ وَ إفْطارِهِمْ مَعَک بِما يُمَکنُک ... .
«مستدرک الوسائل، ج 7، ص 435»
امام رضا - عليه السّلام - فرمود: در اين ماه با برکت (رمضان)، بسيار قرآن تلاوت کن و بر رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - درود بسيار فرست و صدقه فراوان بده. همچنين در شبانه روز بسيار به ياد خدا باش و از نيکي به برادران و افطاري دادن به ايشان تا حدّ ممکن کوتاهي مکن که البته در آن عمل پاداشي بزرگ مي باشد.

15. قالَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - لِجابِرِ بْنِ عَبْدِاللهِ: يا جابرُ هذا شَهْرُ رَمَضانَ مَنْ صامَ نَهارَهُ وَ قامَ وِرْداً مِنْ لَيْلِهِ وَ عَفَّ بَطْنَهُ وَ فَرْجَهُ
وَ کفَّ لِسانَهُ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ کخُرُوجِهِ مِنَ الشَّهْرِ ... .
«الکافي، ج 4، ص 87»
پيامبر اکرم - صلّي الله عليه و آله - به جابر بن عبدالله انصاري فرمود: اي جابر! اين ماه رمضان مي باشد؛ هر کس که روز آن را روزه بدارد و پاسي از شب آن را (براي عبادت) به پا خيزد و شکم و شهوت خود را پاک نگه دارد و زبانش را (از گناه) نگاه دارد، (چنين کسي) همچنان که از ماه مبارک رمضان بيرون مي رود، از گناهان نيز خارج مي شود. جابر عرض کرد: اي پيامبر خدا چه نيکوست اين حديث! رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - فرمود: اي جابر، چه شروط سختي دارد!

16. قالَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - : اُعْطِيَتْ اُمَّتي في شَهْرِ رَمَضانَ خَمْساً لَمْ يُعْطَها اُمَّةُ نَبِيٍّ قَبْلي: إذا کانَ أوَّلُ يَوْمٍ مِنْهُ نَظَرَ اللهُ
إلَيْهِمْ فَإذا نَظَرَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ إلي شَيْءٍ لَمْ يُعَذِّبْهُ بَعْدَها ... .
«وسائل الشيعه، ج 7، ص 230»
رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - فرمود: پنج چيز در ماه رمضان به امّتم بخشيده شده است که امّتهاي پيامبران پيشين فاقد آنها بودند: 1- با فرا رسيدن روز اوّل آن خداوند به آنها مي نگرد و هنگامي که خداوند به چيزي نگاه کند، بعداً آن را عذاب نمي کند. 2- بوي بد دهان ايشان در شامگاهان نزد خداوند صاحب عزّت و جلال از بوي مشک بهتر است. 3- فرشتگان براي ايشان هر روز و هر شب در ماه رمضان طلب آمرزش مي کنند. 4- خداوند به بهشت امر نموده: براي بندگان مؤمنم خود را بياراي که نزديک است از رنج و آزار دنيا آسوده شوند و در پناه بهشت و محلّ کرامت من آرامش يابند. 5- و در شب آخر آن نيز همگي آنان را خداوند صاحب عزّت و جلال مي آمرزد.

17. قالَ النَّبِيُّ - صلّي الله عليه و آله - : إنَّ مَنْ تَمَسَّک في شَهْرِ رَمَضانَ بِسِتِّ خِصالٍ، غَفَرَ اللهُ لَهُ ذُنُوبَهُ: أنْ يَحْفَظَ دينَهُ، وَ يَصُونَ نَفْسَهُ، وَ يَصِلَ رَحِمَهُ، وَ لا يُؤذي جارَهُ، وَ يَرْعي إخْوانَهُ، وَ يَخْزُنَ لِسانَهُ، أمَّا الصِّيامُ فَلا يَعْلَمُ ثَوابَ عامِلِهِ إلا اللهُ.
«مستدرک الوسائل، ج 7، ص 370»
پيامبر اکرم - صلّي الله عليه و آله - فرمود: همانا کسي که به شش ويژگي در ماه رمضان چنگ زند، خداوند گناهانش را مي بخشد: 1- دينش را حفظ کند. 2- نفْسش را نگاه دارد. 3- با بستگانش پيوند برقرار نمايد. 4- همسايه اش را آزار نرساند. 5- رعايت (حقوق) برادرانش بنمايد. 6- زبانش را (از ناروا) باز دارد. امّا روزه، پس هيچ کس جز خدا پاداش عمل کننده اش را نمي داند.

18. قالَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - : شَهْرٌ فَرَضَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ صِيامَهُ، وَ سَنَّ قِيامَهُ، فَمَنْ صامَهُ وَ قامَهُ ايماناً وَ احْتِساباً خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ
کيَوْمٍ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ.
«بحار الأنوار، ج 96، ص 349»
پيامبر خدا - صلّي الله عليه و آله - فرمود: (رمضان) ماهي است که خداي صاحب عزّت و جلال روزه آن را واجب گردانيده و شب زنده داري آن را سنّت نهاده است. هر کس که به روزه و شب زنده داري آن از روي ايمان و تقرّب به خدا اهتمام ورزد از گناه خارج مي شود، همانند روزي که از مادر متولّد شده است.

19. قالَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - : إنَّ أبْوابَ السَّماءِ تُفْتَحُ في أوَّلِ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ، وَ لا تُغْلَقُ إلي آخِرِ لَيْلَةٍ مِنْهُ.
«بحار الأنوار، ج 96، ص 344»
رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - فرمود: همانا درهاي آسمان در شب نخست ماه رمضان گشوده مي شود و تا شب آخر بسته نمي گردد.

20. قالَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - (في خُطْبَتِهِ في فَضْلِ شَهْرِ رَمَضانَ): أيُّهَا النّاسُ! مَنْ فَطَّرَ مِنْکمْ صائِماً مُؤْمِناً في هذَا الشَّهْرِ کانَ لَهُ
بِذلِک عِنْدَ اللهِ عِتْقُ رَقَبَةٍ ... .
«بحار الأنوار، ج 96، ص 317»
رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - (در ضمن خطبه اي در فضيلت ماه رمضان) فرمود: اي مردم! هر که از شما روزه دار مؤمني را در اين ماه افطار دهد، نزد خداوند پاداش آزاد نمودن يک بنده را دارد و گناهان گذشته اش مورد آمرزش واقع مي شود. گفته شد: اي رسول خدا! همگي ما توانايي اين کار را نداريم. فرمود: از آتش (دوزخ) بپرهيزيد اگر چه به (افطار دادن به) دانه اي خرما باشد، از آتش (دوزخ) بپرهيزيد اگر چه به (افطار دادن به) جرعه اي آب باشد.

21. عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ - عليه السّلام - أنَّهُ کانَ يَقُولُ لِبَنيهِ: إذا دَخَلَ شَهْرُ رَمَضانَ فَاجْهَدُوا أنْفُسَکمْ فيهِ فَإنَّ فيهِ تُقْسَمُ الأرْزاقُ وَ تُوَقَّتُ الآجالُ وَ يُکتَبُ وَفْدُ اللهِ الَّذينَ يَفِدُونَ عَلَيْهِ، وَ فيهِ لَيْلَةُ الْقَدْرِ الَّتي الْعَمَلُ فيها خَيْرٌ مِنَ الْعَمَلِ في ألْفِ شَهْرٍ.
«بحار الأنوار، ج 96، ص 341»
امام صادق - عليه السّلام - به پسرانش فرمود: هنگامي که ماه رمضان فرا رسد، با نفْس خود به جهاد برخيزيد که به راستي در اين ماه روزي ها تقسيم مي شود و (پايان) عمر ها مشخص مي گردد و مسافران خداوند که بر او وارد مي شوند نوشته مي شوند. همچنين شب قدر در اين ماه است؛ آن شبي که عمل در آن بهتر از عمل در هزار ماه است.

22. قالَ الامام الرِّضا -
عليه السّلام - : شَهْرُ رَمَضانَ شَهْرُ الْبَرَکةِ، وَ شَهْرُ الرَّحْمَةِ، وَ شَهْرُ الْمَغْفِرَةِ وَ شَهْرُ التَّوْبَةِ وَ شَهْرُ الإنابَةِ؛ مَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ في شَهْرِ رَمَضانَ فَفي أيِّ شَهْرٍ يُغْفَرُ لَهُ؟ ... .
«بحار الأنوار، ج 96، ص 341»
امام رضا - عليه السّلام - فرمود: ماه رمضان ماه برکت است، ماه رحمت است، ماه آمرزش است، ماه توبه است، ماه بازگشت (به سوي خدا) است؛ هر کس در ماه رمضان آمرزيده نشود، در کدام ماه ديگر مورد آمرزش قرار مي گيرد؟ از خدا بخواهيد که روزه شما را بپذيرد، و اين (ماه رمضان) را آخرين ماه رمضان (از عمر) شما قرار ندهد و شما را توفيق طاعت خود ارزاني فرمايد و از نافرماني او باز دارد؛ که او برترين مسئول است.

23. قال الامام ابو جعفر - عليه السّلام - : رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - لَمّا حَضَرَ شَهْرُ رَمَضانَ وَ ذلِک في ثَلاثٍ بَقينَ مِنْ شَعْبانَ قالَ لِبلالٍ: نادِ فِي النّاسِ، فَجَمَعَ النّاسُ ثُمَّ صَعَدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللهُ وَ أثْني عَلَيْهِ ... .
«الکافي، ج 4، ص 67»
امام باقر - عليه السّلام - فرمود: رسول خدا - صلّي الله عليه و آله – با فرا رسيدن طليعه ماه رمضان در بيست و هفتم ماه شعبان بلال را فرمود تا ندا در دهد و مردم جمع شوند. سپس بر فراز منبر رفت و پس از حمد و ثناي الهي فرمود: اي مردم! اين ماهي که خداوند آن را ويژه شما قرار داده است - و اکنون در آستانه آن مي باشيد - سَرور ماهها مي باشد، و در آن شبي است که از هزار ماه بهتر است. در اين ماه درهاي آتش (دوزخ) بسته مي شود و درهاي بهشت گشوده مي گردد. هر که آن را دريابد و مورد آمرزش واقع نشود، خداوند او را (از رحمت خود) دور سازد ... .

24. عن الامام ابي جعفر - عليه السّلام - قالَ: کانَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله – يُقْبِلُ بِوَجْهِهِ إلَي النّاسِ فَيَقُولُ: يا مَعْشَرَ النّاسِ إذا طَلَعَ هِلالُ شَهْرِ رَمَضانَ غُلَّتْ مَرَدَةُ الشَّياطينَ وَ فُتِحَتْ أبْوابُ السَّماءِ وَ أبْوابُ الْجِنانِ ... .
«الکافي، ج 4، ص 67»
امام باقر - عليه السّلام - فرمود: رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - (با فرا رسيدن ماه رمضان) رو به مردم مي کرد و مي فرمود: اي مردمان! چون هلال ماه رمضان پديدار شود، شيطانهاي سرکش به غل (و زنجير) کشيده مي شوند، درهاي آسمان و بهشت و رحمت گشوده مي شود و درهاي آتش (دوزخ) بسته مي گردد و دعا در آن مستجاب مي گردد. در آستانه افطار هر روزِ اين ماه، آزادشدگاني خواهند بود که خداوند آنان را از آتش (دوزخ) مي رهانَد.

25. قال الامام الصادق - عليه السّلام - : إنَّ لِلّهِ عَزَّوَجَلَّ في کلِّ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ عُتَقاءٌ وَ طُلَقاءٌ مِنَ النّارِ إلا مَنْ أفْطَرَ عَلي مُسْکرٍ فَإذا کانَ في آخِرِ لَيْلَةٍ مِنْهُ اُعْتِقَ فيها مِثْلَ ما اُعْتِقَ في جَميعِهِ.
«الکافي، ج 4، ص 68»
امام صادق - عليه السّلام - فرمود: همانا خداوندِ صاحب عزّت و جلال در هر شب از ماه رمضان آزادشدگان و رهاشدگاني از آتش (دوزخ) خواهد داشت، مگر کسي که به (مايع) مست کننده افطار کند. در شب آخرِ آن هم به شمار تمامي آزادشدگان هر شب (از آتش
دوزخ) رهايي مي بخشد.

26. قال الامام الصادق - عليه السّلام - تَقُولُ فِي الْعَشْرِ الأواخِرِ مِنْ شَهْرِ رَمَضانَ کلَّ لَيْلَةٍ: أعُوذُ بِجَلالِ وَجْهِک الْکريمِ أنْ يَنْقَضِيَ عَنّي شَهْرُ رَمَضانَ أوْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَيْلَتي هذِهِ وَ لَک قِبَلي تَبِعَةٌ أوْ ذَنْبٌ تُعَذِّبُني عَلَيْهِ (يا رحْمان يا رحيم).
«من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 161»
امام صادق - عليه السّلام - فرمود: در شبهاي دهه آخر ماه رمضان مي گويي: (خدايا) به شُکوه وجه کريمانه ات پناه مي برم از اينکه ماه رمضان يا شبي از آن بر من بگذرد در حالي که اثر گناه و يا گناهي بر گردن من باشد تا اينکه مرا به سبب آن عذاب فرمايي (اي رحمان و اي رحيم).

27. قال الامام الباقر - عليه السّلام - : لا تَقُولُوا هذا رَمَضانُ وَ لا ذَهَبَ رَمَضانُ وَ لا جاءَ رَمَضانُ فُإنَّ رَمَضانَ اسْمٌ مِنْ أسْماءِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ، لايَجيءُ وَ لا يَذْهَبُ إنَّما يَجيءُ وَ يَذْهَبُ الزّائِلُ، وَ لکنْ قُولُوا: شَهْرُ رَمَضانَ... .
«من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 172»
امام باقر - عليه السّلام - فرمود: نگوييد اين رمضان است، رمضان رفت يا رمضان آمد، زيرا رمضان نامي از نامهاي خداي صاحب عزّت و جلال است، که نه مي آيد و نه مي رود، زيرا امر زوال پذير مي آيد و مي رود، بلکه بگوييد: ماه رمضان، زيرا ماه اضافه به اسم است، و اسم، اسمِ خداي صاحب عزّت و جلال است.

28. قال الامام الصادق - عليه السّلام - : (إنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً في کتابِ اللهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأرْضَ)، فَغُرَّةُ الشُّهُورِ شَهْرُ اللهِ وَ هُوَ شَهْرُ رَمَضانَ وَ قَلْبُ شَهْرِ رَمَضانَ لَيْلَةُ الْقَدْرِ.
«من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 99»
امام صادق - عليه السّلام - (با تلاوت آيه «شماره ماهها نزد خدا در کتاب خدا، آن روز که آسمان ها و زمين را بيافريد، دوازده ماه مقرّر گشت») فرمود: نخستين آن ماهها، ماه خداست؛ و آن ماه رمضان است؛ و قلب ماه رمضان شب قدر است.

29. قالَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - : شَهْرُ رَمَضانَ شَهْرُ اللهِ عَزَّوَجَلَّ، وَ هُوَ شَهْرٌ يُضاعِفُ اللهُ فيهِ الْحَسَناتِ، وَ يَمْحُو فيهِ السَّيِّئاتِ، وَ هُوَ
شَهْرُ الْبَرَکةَ، وَ هُوَ شَهْرُ الإنابَةِ، وَ هُوَ شَهْرُ التَّوبَةِ وَ هُوَ شَهْرُ الْمَغْفِرَةِ ... .
«بحار الأنوار، ج 96، ص 340»
رسول خدا - صلّي الله عليه و آله - فرمود: ماه رمضان، ماه خداي صاحب عزّت و جلال است، همان ماهي است که خداوند (پاداش) کارهاي نيک را چند برابر نموده و گناهان را پاک مي سازد؛ آن، ماه بازگشت است، ماه توبه است، ماه آمرزش است، ماه رهايي از آتش (دوزخ) و نيل به بهشت است. هوشيار باشيد که از هر (کار) حرامي بپرهيزيد، در آن ماه بسيار به تلاوت قرآن بپردازيد، نيازهايتان را در اين ماه (از
خدا) بخواهيد و به ذکر پروردگارتان مشغول باشيد؛ مبادا که ماه رمضان نزد شما مانند ديگر ماهها باشد، زيرا که (اين ماه) نزد خداوند نسبت به ساير ماهها از حرمت و فضيلت فزونتري برخوردار است، و مبادا ايّام روزه داري شما در ماه رمضان با ايّام (ديگر ماهها) که روزه دار نيستيد يکسان باشد.

30. عَنْ عَلِيِّ بْنِ أبي حَمْزَةَ قالَ: دَخَلْنا عَلي أبي عَبْدِاللهِ - عليه السّلام - فَقالَ لَهُ أبوبَصيرٍ: ما تَقُولُ فِي الصَّلاةِ في رَمَضانَ؟ فَقالَ لَهُ: إنَّ لِرَمَضانَ
لَحُرْمَةً وَ حَقّاً لايُشْبِهُهُ شَيْءٌ مِنَ الشُّهُورِ، صَلِّ مَا اسْتَطَعْتَ في رَمَضانَ ... .
«تهذيب الاحکام، ج 3، ص 63»
علي بن أبي حمزه گويد: ما بر امام صادق - عليه السّلام - وارد شديم، أبوبصير به ايشان عرض کرد: درباره (ارزش) نماز (گزاردن) در ماه رمضان چه مي فرماييد؟ امام - عليه السّلام - فرمود: همانا ماه رمضان داراي حرمت و حقّي است که هيچ يک از ماهها بدان شبيه نيستند، هر قدر که مي تواني در اين ماه به قصد تقرّب به خدا شب و روز نماز بگزار، و اگر توانستي، هر شبانه روز (در اين ماه) هزار رکعت نماز به جاي آور، زيرا که علي - عليه السّلام - در اواخر عمرش هر شبانه روز هزار رکعت نماز مي گزارد. پس اي ابامحمد، در (ماه) رمضان، نماز بسيار بخوان.

31. قال الامام ابو جعفر - عليه السّلام - : خَطَبَ رَسُولُ اللهِ - صلّي الله عليه و آله - النّاسَ في آخِرِ جُمْعَةٍ مِنْ شَعْبانَ فَحَمِدَ اللهَ و أثْني عَلَيْهِ، ثُمَّ قالَ: ... .
«من لايحضره الفقيه، ج 2، ص 94»
امام باقر - عليه السّلام - فرمود: رسول خدا - صلّي الله عليه و آله – در آخرين جمعه شعبان براي مردم خطبه خواند، پس خداي را حمد و ثنا گفت، و آنگاه فرمود: اي مردمان! همانا ماهي بر شما سايه افکنده که در آن ماه، شبي است که از هزار ماه بهتر است و آن، ماه رمضان است، که خدا روزه داشتنش را واجب ساخته و به پا خاستن (نماز) شبي در آن ماه را بسان نماز (گزاردن در) هفتاد شب در ماههاي ديگر قرار داده، و براي کسي که در اين ماه، عملي از اعمال خير و احسان را به قصد تقرّب به خدا به جا آورَد، پاداشي برابر با پاداش کسي که فريضه اي از فرائض خداي صاحب عزّت و جلال را اداء کند مقرّر داشته است. کسي که در اين ماه فريضه اي از فرائض خدا را به جا
آورَد، بسان کسي است که هفتاد فريضه را در ماههاي ديگر به جا آورده باشد.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :