امروز:
جمعه 31 شهريور 1396
بازدید :
1119
سرگذشت قوم عاد پر از عبرت نه تناقض
مردم عاد در سرزميني به نام احقاف (شبه جزيرة عرب يا ‌يمن) زندگي مي‎كردند با قامت‎هاي بلند و زيبا و اندامي قوي، شهرهايي آباد،‌زمين‎هاي خرم و سرسبز و باغ‎هاي پرطراوت داشتند. خداي مهربان حضرت هود را براي سعادت بيشتر اين مردم فرستاد تا در كنار منظره‎هاي زيبا و طبيعي دنيا به نعمت‎ها و زيبائي‎هاي آخرت نيز برسند، ولي اين مردم ناسپاسي كرده و دستورات پيامبر را زير پا نهادند و خداوند براي عبرت ديگران و مجازات اينها با عذاب دردناكي زندگي آنها را در هم پيچيد چنان چه مي‎فرمايد: «اما عاد به وسيلة تندبادي سركش، پر سر و صدا، سرد و مسموم به هلاكت رسيدند.»[1] اين در حالي است كه افرادي پيدا شده و به جاي عبرت گرفتن از اين داستان‎هاي الهي، پنداشته‎اند كه در اين داستان تناقض و ضد و نقيض‎هايي وجود دارد و گويا تصورشان بر اين است كه قرآني كه مطالب آن ضد هم باشد ديگر اعتباري نخواهد داشت لذا در سايت افشا در اين مورد نوشته‎اند:
خداوند در قرآن كريم گاهي مي‎گويد: قوم عاد در روزي به هلاكت رسيدند، بار ديگر گويد: هلاكت آنها چند روز طول كشيد و باز مي‎گويد: عذاب هفت شب و هشت روز بر قوم عاد وارد شد تا به هلاكت رسيدند.[2] و اين‎ها همه ضد و نقيض يكديگرند.
با نگاهي ژرف به آيات قرآني به روشني ديده مي‎شود كه اين آيات نه تنها با هم ناسازگاري ندارند،‌بلكه هر كدام در بيان قسمتي از اين عذاب الهي هستند و لذا در سورة قمر آية 19 مي‎گويد: «روزي كه عذاب الهي شروع شد، يك روز سخت و شومي بود.» و مراد از يوم قطعه‎اي از زمان است، چنان چه در عرف عادي نيز گويند: روزي كه فلان كار را انجام داديم، سختي‎ها كشيديم و به يقين منظور اين نيست كه آن كار فقط يك روز طول كشيد.[3]
و آية 16 سورة فصلت نيز در بيان روزها و مدت آن نيست، بلكه مي‎خواهد بگويد كه عذاب بر قوم عاد روزها به طول انجاميد، يعني روزي كه شروع شد، شوم بود و روزهايي هم كه ادامه داشت باز سخت و دردناك بود.[4]
و بالاخره در آية 7 سورة حاقه اين مدت عذاب را روشن ساخته و مي‎فرمايد: اين باد سخت و تند كه شروعش شوم و دردناك بود و روزها ادامه داشت به مدت هفت شب و هشت روز پي در پي بوده است.[5]
بنابراين بين اين سه آيه هيچ گونه تضادي وجود ندارد، چرا كه هر كدام در بيان مطلبي بوده‎اند و آيات 19 قمر و 16 فصلت فقط سخت بودن و مستمر و پي در پي نازل شدن عذاب را گوش‎زد مي‎كرد و آية 7 سورة حاقه مدت اين روزها را روشن ساخت.

[1] . حاقه / 6.
[2] . ر. ك: قمر / 19. فصلت / 16، حاقه / 7.
[3] . رو ك: طبرسي،‌فضل؛ مجمع البيان، ترجمه: ميرباقري و....، تهران، فراهاني، اول ج 24،‌ص 29 و مكارم شيرازي،‌ناصر؛ نمونه، تهران، دارالكتاب الاسلاميه، ج 23، ص 37 و طباطبايي، محمد حسين،‌ الميزان، ترجمه موسوي همداني قم، اسلامي، 1363 هـ . ش، ج 19، ص 107.
[4] . همان.
[5] . حاقه / 7.
فرج الله عباسي
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :