امروز:
جمعه 31 شهريور 1396
بازدید :
1253
عمل با اخلاص رمز و ورود به بهشت، نه حرف
سعادت و كرامت هر كسي وابسته به بندگي اوست نه نام و نشانش، بنابراين فقط مسلمان بودن و يا... سودي نخواهد داشت و صاحبش را به هيچ به كمالي نمي‎رساند، بلكه آنچه سود ده است عمل با اخلاص و تسليم فرمان مولا شدن است و حتي اين عنوان‎ها، بدون عمل و پيامبران نيز سوددهي ندارد تا چه رسد به پيروان ادعايي آنها و اين است پيام روح‎افزاي الهي در قرآن كريم كه «اگر پيامبران نيز عمل نكرده و شرك بورزند، همه اعمالشان پوچ شده و اثري نخواهد داشت.»[1]
براي فهم بيشتر قرآن و رسيدن به روح پيام‎هاي آن بايستي آيات قرآن را به هم پيوسته ديد و شأن نزول، روايات اسلامي، شرايط دستور زبان عرب و... را در نظر گرفت تا همانند سايت افشا پنداشته نشود كه آياتي از قرآن كريم با ديگر آيات آن در تضاد است و بر اثر سطحي‎نگري و توجه نكردن به شرايط درك پيام‎هاي آيات قرآني است كه در اين سايت اشكال شده و مي‎نويسد كه قرآن از سويي مي‎گويد: «كساني كه به پيامبر اسلام ايمان آورند و يهود و مسيحي و صائبي، هر كس كه ايمان به خدا و روز رستاخيز داشته و كارهاي پسنديده انجام دهد، نزد خدا پاداش داشته و هيچ گونه ترس و اندوهي براي آنها نيست.»[2] ولي در تناقضي آشكار مي‎گويد: مسيحيان گفتند: خداوند همان مسيح بن مريم است به يقين كافر شدند... خداوند بهشت را بر آنها حرام كرده است و جاي‎گاهشان در دوزخ است و ستم‎كاران يار و ياوري ندارند.»[3] و يا مي‎گويد: «و هر كس جز اسلام، آييني براي خود انتخاب كند از او پذيرفته نخواهد شد و در آخرت از زيان‎كاران است.»[4].
اگر كسي بدون توجه به آيات قبل و بعد اين آيات و نيز شأن نزول و روايات اسلامي، بخواهد اين آيات را تفسير كرده و پيامش را درك كند به اين خطا دچار خواهد شد كه بين اينها تناقض وجود دارد،‌ولي با ژرف‎نگري اين حقيقت شيرين بدست مي‎آيد كه در بين اين آيات نه تنها تناقض نيست بلكه به هم پيوسته و داراي پيامي بس والا و ارزش‎مند مي‎باشند، آياتي كه مسيحيان و... را اهل پاداش الهي دانسته است، شرايطي را نيز در ضمن آيات و نيز از روايات اسلامي براي آن تعيين شده است از جمله:
1. در سورة بقره آية 62، خود آيات، اهل پاداش بودن را منوط به ايمان به خدا و آخرت و عمل صالح كرده، اما در سورة مائده آية 72 گفته:‌مسيحيان حضرت عيسي را خدا مي‎دانند و اگر مسيحيت بخواهد در آخرت رستگار شود اول بايستي از اين باور انحرافي دست بردارد وگرنه آية 62 سورة بقره شامل آنها نخواهد شد،‌بلكه فقط مسيحياني را مي‎گويد كه آن شرايط را داشته باشند و در تأييد اين مطلب در سورة آل عمران آية 86 مي‎گويد: «چگونه خداوند جمعيتي را هدايت كند كه بعد از ايمان و گواهي به حقانيت رسول و با آمدن نشانه‎هاي روشن براي آنها، كافر شدند»، اين آيه در واقع تفسير سورة آل عمران آية 85 است كه مي‎گويد: «هر كس غير از اسلام آييني داشته باشد از او پذيرفته نمي‎شود» پس شرط اساسي براي وارد شدن به بهشت بر مسيحيان در صورتي است كه حضرت عيسي را خدا ندانسته و پس از روشن شدن حقانيت پيامبر اسلام به او ايمان آورد و كافر نشوند.
2. آيات بيان‎گر اهل بهشت بودن مسيحيان در جايي است كه اسلام به آنها ابلاغ نشده‎ باشد اما پس از ابلاغ اسلام و ثابت نمودن درستي آن، هر كس نپذيرد، از زيان‎كاران است نه اهل بهشت و اين است كه قرآن مي‎گويد: اي پيامبر بگو اين قرآن به من وحي شده تا شما و تمام كساني كه اين قرآن به آنها ابلاغ شده بيم دهم.[5] بنابراين اگر مسيحيت قبل از اينكه اسلام را به آنها كسي ابلاغ نكرده، در دين خودشان به سه اصل محوري ـ توحيد،‌معاد و عمل صالح بر پاية تفسير انبيا ـ پاي‎بند باشند اهل نجات‎اند وگرنه دچار عذاب الهي خواهند شد.[6]
3. در شأن نزول اين آيات آمده است كه مسلمانان اين پرسش را مطرح مي‎كردند حال كه نجات فقط در اسلام است پس تكليف پدران ما چه مي‎شود اين آيات نازل شد كه اگر پدران شما به خدا و قيامت ايمان داشته و عمل خوب انجام مي‎دادند، اجرشان در نزد خدا محفوظ است، چنان چه سلمان فارسي از رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ پرسيد تكليف اهل ديني كه من از آنان بودم و قبل از بعثت شما از دنيا رفته‎اند و به خصوص آن راهبي كه در انتظار آمدنت بود، چگونه است، اين آيه نازل شد كه آنها هيچ ترس و اندوهي ندارند اگر مؤمن به خدا و قيامت و داراي كارهاي پسنديده باشند.[7]
4. اگر يهود و مسيحيان به محتواي كتاب خود به درستي عمل كنند به يقين بايستي اسلام را بپذيرند وگرنه به كتاب خود پشت پا زدند چرا كه در قرآن سورة بقره آية 146 آمده است: «كساني كه كتاب آسماني به آنان داده‎ايم، پيامبر اسلام را همچون فرزندان خود مي‎شناسند، ولي جمعي از آنان حق را، دانسته پنهان مي‎كنند.» و در سورة مائده آية 69 كه گفته مسيحيان با عمل و مؤمن پاداش مي‎برند در آية قبلش شرايطي آورده: «اي اهل كتاب شما هيچ آيين صحيحي نداريد، مگر اين كه تورات و انجيل و آنچه در آنها نازل شده را برپا داريد و يكي از چيزهايي كه بر مسيحيت نازل شده است، قبول كردن پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ در هنگام بعثتش مي‎باشد كه در سورة صف آية 6 مي‎خوانيم: «به ياد آوريد هنگامي را كه عيسي بن مريم گفت: اي بني اسرائيل: من فرستاده خدايم و تصديق كنندة تورات و بشارت دهنده به پيامبري كه بعد از من مي‎آيد و نام او احمد (يكي از نام‎هاي معروف پيامبر اسلام) است، هنگامي كه او با معجزات و دلايل روشن به سراغ آنها آمد، گفتند: اين سحري آشكار است (در حالي كه بايستي به پيامبر اسلام ايمان مي‎آوردند)» بنابراين اهل بهشت بودن مسيحيان قبل از اسلام قطعي است، ولي مسيحيان پس از اسلام به شرطي اهل بهشت خواهند شد كه طبق بشارت حضرت عيسي، پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ را باور داشته و به دستوراتش عمل كنند و دست از انحرافات برداشته و به توحيد خالص روي آورند.

[1] . انعام / 88.
[2] . ر. ك: بقره / 62،‌مائده / 69.
[3] . مائده / 72.
[4] . آل عمران / 85.
[5] . انعام / 19.
[6] . قريشي، ‌علي اكبر؛ احسن الحديث، تهران،‌بنياد بعثت، 1377 هـ ش، ج 1، ص 149.
[7] . طباطبايي،‌محمد حسين؛ الميزان، ترجمه: محمد باقر موسوي، قم، اسلامي،‌1374 هـ ش، ج 1، 294 و مكارم شيرازي، ناصر، نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، 1374 هـ ش، ج 1، ص 284 و 287.
فرج الله عباسي
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :