امروز:
جمعه 31 شهريور 1396
بازدید :
1140
پندآموزي از پيشينيان يا محكوميت يهود
يهوديان معروف‎ترين جمعيت پيروان اهل كتاب در مدينه بودند و قبل از ظهور پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ طبق بشارت‎هايي كه در كتاب‎هاي مذهبي خود ديده بوده، انتظار ظهور پيامبر اسلام را مي‎كشيدند از نظر اقتصادي و نفوذ بر جامعه هم در برتري بودند، ولي با ظهور اسلام نه تنها، آن را نپذيرفته،‌بلكه در آشكار و نهان بر ضد اسلام توطئه چيدند و خداوند از طريق وحي و با يادآوري سرگذشت بني‎اسرائيل و رفتار كج منشانه آنها با حضرت موسي و ديگر پيامبران، چنان يهود را زير رگبار سرزنش‎هاي خود گرفت و آن چنان با ذكر دقيق قسمت‎هاي حساس تاريخ يهود،‌آنها را تكان داد كه هر كس كمترين روح حق‎جويي داشت،بيدار شده و به سوي اسلام مي‎آمد و به علاوه، اين سرگذشت درس آموزنده‎اي براي مسلمان‎ها بود و پيام بزرگ اين آيات اين بود كه يهود بيدار شده و حقانيت اسلام را بپذيرند،[1] برخلاف ادعاهاي سايت افشا كه پنداشته است اين آيات يعني گناه بني‎اسرائيل زمان حضرت موسي برگردن يهوديان زمان پيامبر اسلام است و در نتيجه با آيات 15 ـ‌13 سورة اسرء و 41 ـ 38 سورة نجم در تناقض دانسته و كتابي كه در او تناقض باشد نمي‎تواند هدايت جامعه را عهده‎دار شود، خداوند دربارة آيات مورد استناد سايت افشاء تأكيد ورزيده‎ كه گناه هر عملي به عهده انجام دهنده آن گناه است نه ديگران:
«و اعمال هر انساني را بر گردنش آويخته و كتابي براي او در روز قيامت بيرون مي‎آوريم كه آن را در برابر خود، گشوده مي‎بيند و گفته مي‎شود كتابت را بخوان كه همين براي حسابرسي تو كافي است، هر كس هدايت شود براي خود هدايت يافته و هر كه گمراه شود خود زيان مي‎بيند و هيچ كس بار گناه ديگري را به دوش نمي‎كشد...»[2] در اين كه آيات ذكر شده به صراحت مي‎گويد: گناه هر كس براي خودش است، ولي با آيات سرگذشت يهوديان زمان حضرت موسي در تناقض نيست چرا كه آيات سرگذشت در بيان مطلب ديگر است، آري خداوند به بخش ديگري از تاريخ پرماجراي بني‎اسرائيل اشاره كرده و خاطرات تكان دهنده‎اي را به يهوديان يادآور مي‎شود، اين آيات از بزرگترين انحراف بني‎اسرائيل در زمان حضرت موسي پرده برداشته و آن، انحراف از مسير توحيد به شرك و گوساله‎پرستي است و به يهود مدينه هشدار مي‎دهد كه پييشينيان شما يك بار با پيروي نكردن از پيامبر خدا، گرفتار چنين سرنوشت رقت‎انگيز شدند و شما بيدار باشيد و با پيروي از پيامبر خدا حضرت محمد بن عبدالله ـ صلّي الله عليه و آله ـ ، راه توحيد خالص را به سوي خويش بگشاييد تا همانند آنها منحرف نشويد و اين آيات براي بيدار كردن دل‎هاي خفته است نه اينكه گناه گوساله‎پرستي را به گردن يهوديان زمان صدر اسلام بيندازد، خداوند با هشدار بر يهوديان مدينه، اين انحراف را چنين ترسيم مي‎كند:
«به ياد آوريد هنگامي را كه با موسي چهل شب وعده گذارديم، سپس شما گوساله‎اي را بعد از او انتخاب نموديد در حالي كه ستم‎كار بوديد. سپس شما را بعد از آن بخشيديم شايد شكر به جا آوريد. و به خاطر آوريد هنگامي كه به موسي، كتاب و وسيله تشخيص را داديم تا هدايت شويد و زماني را كه موسي به قوم خود گفت: اي قوم من! شما با انتخاب گوساله‎پرستي براي خود ستم كرديد، پس توبه كنيد و به سوي خالق خود بازگرديد و....»[3]
با نگاهي به اين آيات به روشني مي‎فهميم كه فقط به يهوديان هشدار مي‎دهد، راه پدران و پيشينيان خود را نرفته و از پيامبر اسلام پيروي كنند تا همانند قوم موسي مورد مذمت خدا قرار نگيرند وگرنه نمي‎گويد شما يهوديان امروزي بخاطر گوساله پرستي آن روز يهوديان،‌بايد مجازات شويد و خدا عادل‎تر از اين است كه به خاطر عمل قومي،‌قوم بعدي را محكوم كند، البته اگر عدّه‎اي پيدا شوند كه از كارهاي قوم موسي در گوساله پرستي به نحوي راضي باشند، اينها نيز همانند آن قوم مجازات خواهند شد همچنانچه ناقه حضرت صالح را مي‎توان يك نفر به هلاكت رسانيد ولي چون همه قوم صالح به آن كاملاً راضي بودند، خداوند كار آن يك نفر را به همه استناد كرده و فرمود:
«اما آنها ناقه را از پاي درآوردند و صالح به آنها گفت سه روز در خانه‎هاي‎تان بهره‎مند گرديد (و بعد از آن عذاب الهي فرا خواهيد رسيد) اين وعده‎اي است كه دروغ نخواهد بود.»[4]
اين به خاطر آن است كه اسلام رضايت باطني به يك امر و پيوند تفكري با آن را به منزله شركت در آن مي‎داند و رسول گرامي اسلام بر همين اساس است كه فرمود: كسي كه شاهد و ناظر كاري باشد اما از آن متنفر باشد همانند كسي است كه از آن غائب بوده و در آن شركت نداشته و كسي كه در برنامه‎اي غائب بود اما قلباً به آن رضايت داشته باشد، همانند كسي است كه حاضر و شريك بوده است.[5]
بنابراين اگر يهوديان زمان اسلام به كار پيشينيان راضي باشند، در عذابشان هم شريكند ولي اگر از گوساله‎پرستي آنها بيزار باشند به هيچ وجه به خاطر قوم موسي، مجازات و محكوم نخواهند شد و هيچ تناقضي در اين آيات با آيات ديگر وجود ندارد.
خداوند متعال مي‎فرمايد:
«يهود و نصاري گفتند: ما فرزندان و دوستان خداييم! بگو: پس چرا شما را در برابر گناهان‎تان مجازات مي‎كند؟! بلكه شما هم بشري هستيد از مخلوقاتي كه آفريده است.»[6]
[1] . مكارم شيرازي، ناصر، نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، 1374 هـ ، ش، ج 1، ص 202.
[2] . اسراء / 15 ـ‌13 و ر. ك: نجم / 41 ـ 38.
[3] . بقره / 54 ـ 51 و ر. ك:‌بقره / 93 ـ‌92، نساء / 153،‌اعراف / 152.
[4] . هود / 65 و ر. ك: شعراء / 157،‌شمس / 14، اعراف / 77.
[5] . ر. ك: تفسير نمونه، ج 9، ص 158.
[6] . مائده / 18.
فرج الله عباسي
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :