امروز:
دوشنبه 29 آبان 1396
بازدید :
1451
مناجات التائبين
1- إِلَهِي أَلْبَسَتْنِي الْخَطَايَا ثَوْبَ مَذَلَّتِي وَ جَلَّلَنِي التَّبَاعُدُ مِنْكَ لِبَاسَ مَسْكَنَتِي‏
خدايا خطا و گناهان، مرا لباس خوارى و ذلت پوشانيده و دورى تو جامه عجز و بينوايى بر تنم انداخته

2-وَ أَمَاتَ قَلْبِي عَظِيمُ جِنَايَتِي فَأَحْيِهِ بِتَوْبَةٍ مِنْكَ يَا أَمَلِي وَ بُغْيَتِي وَ يَا سُؤْلِي وَ مُنْيَتِي‏

و جنايت بزرگ )هواى نفس پرستى( مرا دل مرده ساخته تو اى خدا از رجوع به لطف و كرمت باز اين مرده دلم زنده گردان اى مقصد و مقصود و مطلوب و آرزوى من،

3-فَوَعِزَّتِكَ مَا أَجِدُ لِذُنُوبِي سِوَاكَ غَافِراً وَ لاَ أَرَى لِكَسْرِي غَيْرَكَ جَابِراً
قسم به عزتت كه من كسى كه گناهانم را ببخشد غير تو نمى‏دانم و آنكه در هم شكستگيهاى امورم را جبران كند جز تو نمى‏بينم

4-وَ قَدْ خَضَعْتُ بِالْإِنَابَةِ إِلَيْكَ وَ عَنَوْتُ بِالاِسْتِكَانَةِ لَدَيْكَ‏
من با آه و ناله و كمال خضوع به درگاهت آمده‏ام و به خوارى و مذلت بسويت رو آورده‏ام

5-فَإِنْ طَرَدْتَنِي مِنْ بَابِكَ فَبِمَنْ أَلُوذُ وَ إِنْ رَدَدْتَنِي عَنْ جَنَابِكَ فَبِمَنْ أَعُوذُ
پس اگر تو مرا از در برانى ديگر به كه رو آرم و اگر تو مرا در كنى به كه پناه برم‏

6-إِلَهِي هَلْ يَرْجِعُ الْعَبْدُ الْآبِقُ إِلاَّ إِلَي مَوْلاَهُ أَمْ هَلْ يُجِيرُهُ مِنْ سَخَطِهِ أَحَدٌ سِوَاهُ‏
خدايا آيا بنده گريخته به جايى جز به درگاه مولايش رجوع تواند كرد يا از خشم و غضب مولايش غير او احدى حمايتش تواند نمود

7-إِلَهِي إِنْ كَانَ النَّدَمُ عَلَي الذَّنْبِ تَوْبَةً فَإِنِّي وَ عِزَّتِكَ مِنَ النَّادِمِينَ‏
خدايا اگر پشيمانى از گناه توبه است قسم به عزتت كه من از پشيمانانم

8-وَ إِنْ كَانَ الاِسْتِغْفَارُ مِنَ الْخَطِيئَةِ حِطَّةً فَإِنِّي لَكَ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ لَكَ الْعُتْبَى حَتَّى تَرْضَى‏

و اگر استغفار و طلب آمرزش كردن موجب محو گناه است )به لطفت( من از آمرزش طلبانم تو را سزد كه )بر ما( عتاب كنى تا باز خوشنود گردى

9-إِلَهِي أَنْتَ الَّذِي فَتَحْتَ لِعِبَادِكَ بَاباً إِلَى عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ
خدايا تويى كه درى از عفو و بخششت به روى بندگان باز كردى و نامش توبه نهادى

10-فَقُلْتَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً فَمَا عُذْرُ مَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ الْبَابِ بَعْدَ فَتْحِهِ‏
و )در كتابت( فرمودى اى بندگان به درگاه من به توبه با حقيقت باز آييد )تا از گناهانتان درگذرم( پس عذر آنكه از اين در كه باز كردى غافل است چه خواهد بود

11-إِلَهِي إِنْ كَانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ‏
اى خدا اگر گناه از من زشت است عفو از تو زيباست‏

12-إِلَهِي مَا أَنَا بِأَوَّلِ مَنْ عَصَاكَ فَتُبْتَ عَلَيْهِ وَ تَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَيْهِ‏
اى خدا من اولين بنده نيستم كه گناه كرده از او درگذشتي و به درگاه كرمت آمد و به او احسان كردى
شیخ عباس قمی- مفاتیح الجنان
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :