امروز:
جمعه 31 شهريور 1396
بازدید :
1263
سخنراني آقاي دكتر لاريجاني
اشاره:
پيشبرد امر اقامه‌ نماز در جامعه يك تكليف و وظيفه‌ همگاني است. هر فرد، هر مسئول و هر دستگاهي با هر گونه شرح وظايفي موظف به همكاري در اين زمينه هم هست. رسانه‌ي همگاني صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران كه به حق دانشگاهي عظيم و همگاني است. در امر اشاعه‌ فرهنگ نماز و اقامه‌ اين حركت كمال بخش نقش مهم و تكليفي مورد توجّه بر عهده دارد. آقاي لاريجاني در سخنراني خود در اجلاس نماز مي‌كوشد ضمن تبيين فرهنگ نماز، به اختصار گزارشي از فعاليت‌هاي صدا و سيما را در امر گسترش فرهنگ نماز به آگاهي مخاطبان برساند.
سخنراني جناب آقاي دكتر لاريجاني
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد الله رب العالمين. الصلوة و السلام علي سيدنا و نبينا و حبيب قلوبنا و طبيب نفوسنا، ابوالقاسم محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ . (ان صلوتي و نسكي محياي و مماتي لله رب العالمين)
چند نكته در زمينه‌ي امر نماز اجمالاً عرض مي‌كنم و بعد يك گزارشي هم از كارهايي كه در تلويزيون و راديو انجام شده است تقديم مي‌كنم. ما هر وقت بخواهيم به مقوله‌ي نماز توجّه بكنيم بايد بدانيم كه اين يك بخش از شريعت اسلام است. آيين مقدس اسلام يك ايدئولوژي كيهاني است؛ يعني راجع به عالم، آدم، اخلاق و ساحت‌هاي مختلف حرف و سخن دارد. يك شمولي در اين تفكّر نهفته است كه به دليل اين شمول از زواياي مختلف مي‌شود به آن نگاه كرد. با بيان ديگري مي‌شود گفت آيين مقدس اسلام در عرصه‌ي پرسش‌هاي بنيادين انسان حرف‌هاي نو و حرف‌هاي تأثير گذار و بيدار كننده دارد؛ يعني در باب عنايت و هدف هستي، اين كه ما از كجا آمده‌ايم، به كجا مي‌رويم، چگونه بايد برويم، حرف‌هاي نيكو و مستقر از نظر عقلاني در اين آيين نهفته است. اين آيين فراگير كه هم به ساحت فردي و به ساحت اجتماعي توجّه دارد، در بخش ايمان ديني و هم در زمينه‌ي اخلاق ديني و هم شريعت ديني، نظام‌هايي مدون دارد و نماز يكي از بخش‌هاي شريعت دين است.
ايمان ديني متكفل به پاسخگويي به اين پرسش‌هاي اساسي است كه ما از كجا آمده‌ايم و به كجا مي‌رويم؟ اين پرسش‌ها از ديرباز ذهن بشر را به خود مشغول كرده است. اخلاق ديني براي هدفدار كردن زندگي انسان و بشريت است و اينكه در زندگي متعارف ما خوب و بد داريم و بنابراين احتياج به معيار و پايه داريم. در شريعت ديني، ما با مناسك و آداب ديني مواجه هستيم. اين آداب ديني يك ارتباط كاملاً منطقي با ايمان ديني و اخلاق ديني هم در بردارد. اين شريعت طبعاً يك ظاهري دارد و يك باطني. نماز كه يكي از بخش‌هاي شريعت ديني است هم همين وجه را دارد؛ يعني ظاهري دارد و باطني. امّا چيز مهمي كه هست در اين دين مقدس كه آمده «ان صلاتي و نسكي و محياي و مماتي لله رب العالمين» كه نماز و عبادت و حيات و ممات انسان با هم ديده شده و براي خداوند است، نشانگر اهميّت فوق العاده‌اي است كه نماز دارد. همه‌ي حشر و نشر انسان با نماز است. هيچ بخشي از شريعت نداريم كه اين قدر با ساحت فردي و اجتماعي انسان عجين بشود؛ به همين دليل است كه اين استوانه دين محسوب مي‌شود. اگر در اين نص مقدس آمده كه حيات و ممات انسان با نماز است براي آن مثابه همديگر شده است، به دليل اين است كه نماز با همه‌ي زندگي انسان است از صبح كه انسان شروع مي‌كند تا پايان شب با اين پديده مواجه است. به دليل همين جايگاه عظيم نماز است كه هم مي‌شود نگاه درون ديني به موضوع داشت و هم نگاه برون ديني. هم مي‌شود با نگاه فقهي به موضوع نگاه كرد هم با نگاه فلسفي، هم مي‌شود از منظر درون ديني نگاه عارفانه داشت و هم نگاه فقيهانه داشت. هر كدام از اينها منشأ آثار بسيار زيادي است. اين كاوش‌هايي كه در نصوص اسلامي ردّ پاهايش حداقل به مقدار زيادي يافت مي‌شود.
من حدّاقل در بخش‌هاي مختلف، آثار فاخري را ديدم كه در اين زمينه كاوش‌هاي عميقي انجام دادند. اجمالاً مي‌شود اين را گفت كه اين كلام مقدس «نماز معراج مؤمن است» يانماز است كه ما را از فحشاء و منكرات دور مي‌كند و نظاير اينها اموري است كه از درون دين داريم. اين امر «ما خلقت الجن و الانس الا ليعبدون» كه در تفسير ابن عباس «ليعبدون»‌ به معناي «ليعرفون» است كه نماز و عبادت مساوي است با ايمان، ايمان مساوي است با حقيقت. وجه ديگري از حقيقت‌نمايي را ما از درون نماز مي‌توانيم كشف كنيم.
شايد براي كساني كه به علم حصولي و سيانتيسم توجّه زيادي دارند اين حرف براي آنها شاق باشد كه چطور ما از درون نماز به حقيقت دست پيدا مي‌كنيم، اين مشكل به ديدگاه و جهان‌بيني سيانتيسني مربوط است؛ چون حقيقت يك دروازه ندارد؛ دوازه‌هاي مختلفي دارد. شما از درون نماز هم مي‌توانيد به بخش مهمي از حقيقت راه پيدا كنيد. مرحوم شهيد مطهري در همين بحث نگاه حقيقت‌يابي را دنبال مي‌كند. اين هم باز يك نگاه درون بيني است امّا از وجه غير فقيهانه.
امّا از نگاه برون بيني به موضوع نماز ما با موضوعات ديگري مواجه هستيم. بحث معقوليت نماز، امر معقولي است يا نه؟ بحث اينكه نيازهاي معنوي انسان چگونه پاسخ داده مي‌شود و يا نماز در اين زمينه مسئوليتي دارد يا خير، رابطه‌اي كه اين موضوع با آرامش و طمأنينه‌ي انسان دارد چيست؟ خيلي از اين موضوعات هست كه مي‌تواند از منظر برون ديني طرح شود. من به اين مسئله مي‌خواهم بسنده كنم كه وقتي از نگاه برون ديني به مسأله‌ي نماز نگاه مي‌كنيم، يك گفت و گو است، يك ديالوگ است، يك ديالوگ و گفتگوي بسيار صميمانه با يك مبدأ هستي كه هستي مطلق است؛ دور از همه‌ي شئونات اسلامي كه انسان با مبدأ هستي گفت وگو مي‌كند؛ گفت و گو در شرايط اصلي امروز كه گرفتاري‌هاي زياد در درون زندگي ماشيني، انسان را به نوعي كثرت گرايي و عدم تمركز و آرامش و طمأنينه واداشته است.
ما پس از مدرنيته و نوعي تكثر گرايي مواجه هستيم ما نمي‌گوييم بايد از اين موضوع فرار كنيم ولي بايد ماهيت‌اش را بشناسيم، جلوه‌هاي زندگي مدرن فرار از آن سؤالها و پرسش‌هاي اساسي است كه در تفكّر ديني بايد با آن مواجه بشويم و اگر انسان تربيت صحيح نداشته باشد كه در زندگي متعارف با اين سؤال‌ها مواجه بشود در دم مرگ با آن مواجه مي‌شود. چه آمده‌ام؟ به كجا مي‌روم؟
يكي از مشكلاتي كه انسان‌هاي عصر ما دارند، اضطراب است كه معلول اين زندگي مدرن مي‌باشد. شايد دكتر پزشكيان بيشتر از بنده به اين امور واقف هستند. اضطراب و عدم آرامش را وقتي مقايسه مي‌كني با زندگي‌هاي گذشته، امروز خيلي جلوه دارد. اگر از منظر بيروني به اين دو نص نگاه بكنيم، در يك نص ما داريم «و اقم الصلوة لذكري» يعني نماز را بخوانيد كه ذكر من را داشته باشيد.
از طرفي خداوند متعال مي‌فرمايد: «الا بذكر الله تطمئن القلوب» با ذكر من شما آرامش و اطمينان پيدا مي‌كنيد. شما با نماز به آرامش مي‌رسيد. نگاه برون ديني يعني اين گونه مطالعات. اگر ما امروز در شرايطي هستيم كه نياز به آرامش و طمأنينه داريم از چه راهي به اين مي‌رسيم؟ آيا نماز و عبادت ما را به اين مي‌رساند يا نه؟ در نگاه برون ديني به اين كاوش‌ها توجّه مي‌شود. البته در اين زمينه من بايد به اجمال صحبت مي‌كردم. قصد من اين بود كه نگاه‌هاي مختلفي در موضوع نماز به دليل عظمتي كه دارد همه مفيد است؛ حتّي نگاه برون ديني براي يك انسان متشرع شايد نياز به مطالعات برون ديني داشته باشد. امّا تفقه‌ واقعي در دين نياز به اين دارد كه ما گاهي پرش برون ديني هم داشته باشيم. من اميدوارم در اين گونه سمينارها كه هر سال تشكيل مي‌شود ابعاد مختلف موضوع نماز از وجوه مختلف مورد كاوش قرار بگيرد.
در بخش دوم از صحبت‌هاي بنده اشاراتي داشته باشم به كارهايي كه در راديو و تلويزيون در بحث نماز صورت گرفته و اين بدان معنا نيست كه ما نقصي نداريم، امّا از وقتي كه اين آشوب را آقاي قرائتي در كشور به پا كرد همه‌ي ذهن‌ها را متمركز كرد به موضوع. در سازمان صدا و سيما ستادي براي اقامه‌ي نماز به وجود آمد. در اين ستاد كه جلسات مستمري دارد به يك تأملاتي رسيده‌اند. در نحوه‌ي سياستگذاري در برنامه‌هاي راديو و تلويزيون كه اين بحث كشيده شد به شوراهاي سياستگذاري سازمان. اجمالاً دو بخش محتوا و صورت در بخش‌هاي مربوط به نماز در كارهاي راديويي و تلويزيوني به بحث سياست گذاري رسيد.
بايد در برنامه‌ريزي‌ها اين دو اصل در مورد نماز توجه بشود: يكي اينكه نماز در هنگام بيداري و در برنامه‌ها مورد توجّه قرار بگيرد و تجلّي كند ما مي‌توانيم نماز را به صورت عادي در يك سريالي مورد توجّه قرار بدهيم. اصل دوم اين است كه نماز در هنگام صيانت از فحشاء و منكر بروز و ظهور پيدا مي‌كند؛ هم در ساحت فردي و هم در ساحت اجتماعي. به عنوان مثال وقتي كسي وسوسه مي‌شود يك امر خلاف انجام دهد، دزدي كند يا يك كار خلاف اخلاقي ديگري، يك چيزي او را باز مي‌دارد، آنجاست كه هنرمند بايد نماد نماز را نشان بدهد. به دليل عادت به نماز او بازداشته شود. سال گذشته ما سه سريال داشتيم براي نشان داد همين موضوع.
گاه وسوسه‌هاي اجتماعي فرد را به سوي خلاف مي‌كشاند، سريالي را ما پارسال در ماه مبارك رمضان طراحي كرديم براي اينكه فردي را نشان بدهيم كه توجّه به عبادت و نماز، او را از وسوسه‌ي رانت خواري باز مي‌دارد.@#@
من مخالف اين نيستم كه در راديو و تلويزيون نبايد برنامه‌هاي روشن و شفاف درباره‌ي موضوع نماز داشته باشيم، چون هر كدام يك كاركردي دارد. به هر حال ما بايد احكام نماز را بگوييم كما اينكه در برنامه‌هاي راديو و يا سيماي خانواده به اين مسئله پرداخته مي‌شود. احكام نماز براي جامعه‌اي كه مي‌خواهد عبادت را درست انجام دهد، بايد گفته شود، حالا يا به صورت داستان كوتاه يا به صورت صريح گفته مي‌شود؛ هر دو درست است. امّا هميشه بايد توجّه داشت سخن به نوعي گفته شود كه به اين دو اصل هم توجّه كافي بشود تا تأثيرگذار باشد و در بُعد ساختار و صورت به دو بخش توجّه شد: يكي استفاده از ظرفيت‌هاي هنري براي تأثيرگذاري بر اراده‌ي اجتماعي، چون هنر ابزاري است كه بيش از آنكه به قوه‌ي مفكره‌ي انسان مربوط بشود به قوه‌ي خيال و ارتباطش با اراده‌ي انسان مربوط مي‌شود. شما با ابزار هنر مي‌توانيد روي اراده‌ي جامعه تأثير بگذاريد؛ امّا ممكن است بعضي‌ها هم به ما خرده بگيرند كه چرا از اين ابزار استفاده مي‌شود. حدّاقل حرف بعضي از متشرعين در جاي خودش مي‌تواند درست باشد؛ امّا اگر بخواهيم جامعه‌اي كه طيف‌هاي مختلف دارد، از افراد متشرع صد در صد تا افراد خاكستري كه ممكن است كاهل نماز هم باشند، ما به اين نتيجه رسيده‌ايم كه براي هر گونه از اين مخاطبان بايد نوعي از ساختار هنري را بايد به كار بگيريد. گاهي ما مواجه هستيم با اين وضع كه شما چرا از موسيقي براي نماز استفاده مي‌كنيد؟ چون برخي از علماء معتقدند موسيقي اصلاً جايز نيست، ما به نظر آنان احترام مي‌گذاريم؛ امّا بايد بدانيم بر بعضي از مخاطبين بايد به همين طريق تأثير بگذاريم. اين به معناي اين نيست كه ما راه را گم كرده‌ايم. پس يكي از ابزار، موسيقي و سلوك است؛
يكي هم بحث نمايش، فيلم، داستان به نحو مستقيم يا غير مستقيم. هر دو وجه در آن هست؛ مثلاً نماهنگ عشق الهي؛ «مي‌چرخم و مي‌رقصم و مي‌نوشم از اين جام، بيخود شده از خويشم از ارزش ايام، اين عشق الهي است، حق لايتناهي است» يا نماهنگ يار خلوت‌جو: «مسلمانان، مسلمانان، مسلماني ز سر گيريد، كه كفر از شرم يار من مسلمان‌وار مي‌آيد» يا نماهنگ كربلا سجاده‌ مولاي عشق ظهر خون مولا به تسبيح و نماز، در ميان خيمه‌ها راز و نياز، محشري شد چون وضو سازد ز خون، قبله‌اش عشق است و تسبيحش جنون، وقت تكبير و ركوع آمد به ناز گفت يا رب من حسينم در نماز اين نمونه‌هايي از سرودهايي است كه با قصد نماز و تأثيرگذاري بر اراده‌ي اجتماعي ساخته شد. از اين نمونه‌ها زياد است. جا دارد از سرود «بي‌نياز» از مركز اصفهان و يا سرود «بهار عبادت» از مركز همدان كه در جشنواره‌ي نماز مورد توجّه قرار گرفت ياد كنيم.
در جشنواره‌ي نماز سال 81، 148 اثر از مجموع آثار به دست اين جشنواره رسيد كه 80 اثر متعلق به مراكز استانها بود و 67 اثر مربوط به شبكه‌هاي استاني كه موضوعش نماز بود. تلاش اصلي در اين نمايش‌ها اين است كه بروز و ظهور نماز در هنگامه‌ي بيداري و يقضه باشد و از ساختار هنري فاخر برخوردار باشد. اگر يك محتواي خوب و فاخر در ظرف نادرست ريخته شود تأثيرش زياد نخواهد بود؛ هر چند كه آن مطلب علمي و خيلي بلند باشد. من ياد مي‌كنم از سريال حضرت مريم ـ سلام الله عليها ـ و راز و نياز او در چند ساعتي كه تأثير روي انسان مي‌گذاشت؛ يا در سريال شيخ مفيد وجه ديگري مورد توجّه بود كه نماز جماعت در مسجد بود. شيخ مفيد در مسجد نماز مي‌‌گزارد و درس مي‌گفت و افراد را به همراه خودش مي‌كشيد. آنجا نگاه اين بود كه نماز مي‌تواند كاشف از حقيقت باشد، مي‌تواند تأثيرگذار در واقعيت‌هاي بلندتر باشد؛ يا در سريال «ملاّ صدرا» شما اين وجه را بيشتر مي‌ديديد. حداقل در ادامه‌ي داستان خواهيد ديد كه مرحوم ملاّ صدرا با عبادت دنبال كشف حقيقت بود؛ يعني در معضلات به عبادت رجوع مي‌كند و اين نكته‌ي جذابي از اين سريال است؛ يا در سريال مهر خاموش شخصيت نمازگزار با زوجه‌ي ديگري است كه پزشك است. اين پزشك به دليل اينكه اهل عبادت است فرد با طمأنينه‌اي است، آرامش دارد، مي‌خواهد نشان بدهد اگر كسي پناه بگيرد در پناه عبادت آرامش مي‌يابد. آن معضلاتي كه در دست كانتراسي ايجاد كرده با خانمش كه او پناه نياورده به عبادت گمراه شده، مشكلات اجتماعي زياد و آوارگي و فروپاشي، خانواده دارد برمي‌گردد به سمت كسي كه آرامش دارد. تأثيرگذاري شخصيت اين پزشك به دليل اينكه اهل عبادت است تأثيرگذار در جامعه است. در ميدان جنگ فعال است و قيافه و رفتار و سكنات او نشان دهنده‌ي اين است كه او آرامش دارد و اهل عبادت است. نماز عبادت را شما در اين قهرمان داستان مي‌بينيد.
بحث ديگر استفاده از ظرفيت‌هاي سريال‌هاي ماست. براي اينكه نماد نماز را نشان بدهيم حالا ممكن است ما به دليل پيچش‌هاي داستاني هميشه نتوانيم اين وجه را برجسته كنيم، امّا خود نماد نماز تأثيرگذار است. اينكه فرد از خواب بلند مي‌شود بايد با نماز باشد؛ به اين هم توجّه شده است .
بحث ديگر بحث‌هاي كارشناسي در مورد معارف، احكام و اسرار نماز است، اين وجه بسيار زيادي از كارهاي تلويزيون و راديو را در برمي‌گيرد. هم در شبكه‌هاي مختلف راديويي چه ملي و چه استاني، و مخصوصاً شبكه‌ي معارف و سيماي خانواده كه با حضور كارشناسان به اين موضوع مي‌پردازند. البته وجه نماز فقط به صورت ظاهر نماز نيست، خوشبختانه‌ بحث‌هاي تفسيري قرآني در راديو و تلويزيون حجم وسيعي را در برمي‌دارد. بسياري از مواقع به اين موضوع توجّه مي‌كنند و اصولاً فضاي معنوي ايجاد كردن مي‌تواند انسان را به صحّت عبادت بكشاند. در زمينه‌ي نماز اول وقت و توجّه داشتن به اين موضوع يا نماز جمعه كه معمولاً شبكه‌هاي ما از شب جمعه و روز جمعه به اين موضوع توجّه دارند و همين جا ياد كنم از آقاي قرائتي و دوستانشان كه يكي دو سال پيش اهتمامي كردند براي توجّه به ساحت مقدس بقية الله الاعظم امام زمان ـ عجل الله تعالي فرجه الشّريف ـ كه اين توجّه كاملاً بجا و به سزا بود و همين امر باعث شد كه در راديو و تلويزيون هم باز يك مجمعي خاص به وجود آمد كه در روزهاي خاص من جمله روز جمعه و شب جمعه به مسئله‌ي انتظار و توجّه به امام زمان ـ عجل الله تعالي فرجه الشّريف ـ يك نگاه خاص داشته باشد. يكي از كارهايي كه در اين بخش سياست‌گذاري شده اين است كه برخي از امور مثل نماز اول وقت تبديل به آيين بشود. ما بايد بپذيريم در سنّت جامعه‌ي ما متأسفانه اين نقص وجود دارد كه به نماز اول وقت يا نماز جماعت خواندن كم توجّه شده است . اين بايد در كشور تبديل به آيين شود؛ يعني جزء فرهنگ و نهادينه بشود. در شوراي سياست‌گذاري معارف اين بحث را به طور جدّي مطرح كرديم و روي بعضي از راه‌حل‌ها دارد كار مي‌شود، مثل اينكه ما از بسترهاي ديني جامعه استفاده كنيم. به اين موضوع توجّه خاص كنيم. فرض كنيد نماز ظهر يا عصر عاشورا را برجسته كنيم، و همه روي آن تأمل كنيم. يا در ماه مبارك رمضان نماز اول وقت غروب را با كمك مساجد فراگير كنيم. اين همكاري چند بخش فرهنگي را با هم نياز دارد كه انشاء الله امسال به آن خواهيم پرداخت.
از كارهاي ديگر، جشنواره‌ي اذان بود. اين هم از كارهاي بسيار خوب و جذابي بود. تعداد زيادي از جوانان از جاهاي مختلفي شركت كردند و كارهاي بسيار ارزشمندي هم ارائه كردند كه به مرور از آنها استفاده مي‌شود. در جشنواره‌ي امام علي ـ عليه السّلام ـ كه با همكاري دستگاه‌هاي ديگر به وجود آمد، توجّه اصلي به مقوله‌ي عبادت بود. در اين جشنواره هم آثار بسيار خوبي را عرضه كردند كه در راديو و تلويزيون از آنها استفاده مي‌شود. به طور متوسّط در شبكه‌هاي مختلف راديويي و تلويزيوني استاني و ملي روزانه 10 ساعت به موضوع نماز مي‌پردازيم كه برخي از اينها بحث‌هاي مستقيم است، برخي بحث‌هاي غير مستقيم اعم از بحث‌هاي سرود و موسيقي است تا برنامه‌هاي نمايشي، نمايشي يا كوتاه است يا بلند.
كار ديگري كه انجام شد سايت نماز است كه در شبكه‌ي اينترنت ايجاد شد. در آن هم معارف نماز هست، هم احكام و هم برنامه‌هاي سمينار كارهاي تازه‌ي هنري راجع به نماز در آن گذاشته مي‌شود و مجموعاً سايت قابل استفاده‌اي است. من اميدوارم اين اهتمام كه به وجود آمده در امر نماز، مخصوصاً بعضي از نشست‌هايي كه با كارگردان‌ها و توليدكننده‌هاي ما در درون راديو و تلويزيون گذاشته شد. يكي دو جلسه خود آقاي قرائتي شركت كردند و اثر بسيار خوبي داشت. اين جشنواره‌ي نماز كه در سال 81 انجام شد و اميدوارم كه در سال 82 به خوبي انجام بشود، اينها هم مشوق است براي اينكه هنرمندان ما به اين موضوع توجّه خاص بكنند. بايد پذيرفت چون ما در كارهاي هنري يك مقدار تقليدي هستيم به هر حال صنعت راديو و تلويزيون و صنعت فيلم‌سازي يك مقدار اگر به ماهيتش توجّه كنيد در غرب فرهنگ رشد كرد، ما هم با تقليد داريم استفاده مي‌كنيم. آنها در فرهنگ با مباني نظري و فلسفي خودشان نظام راديو و تلويزيون را بنا مي‌كنند ؛ يعني يك نوع سكولاريزم در درونش نهفته است. خيلي جا دارد كه ما در كارهاي راديو و تلويزيون صاحب تئوري در اين قضيه بشويم.
من تأسف مي‌خورم كه بعضي از افراد فكر مي‌كنند راديو و تلويزيون و صنعت هنري وكار هنري به معناي اين است كه به مسائل ايماني توجّه نكند، گاهي مي‌بينم توي نوشته‌جات هم مي‌آيد حاق مسئله‌ي هنر به حقيقت مربوط مي‌شود. بخش زيادي از حقيقت در دامن ايمان نهفته است و هر چه ما بتوانيم به موضوع تئوري پردازي دقيق در عرصه‌ي راديو و تلويزيون و فيلم‌سازي مطابق و در راستاي جمهوري اسلامي نزديك بشويم و اين كار بسيار ارزشمندي است. اميدوارم اين اهتمام كه جناب آقاي قرائتي ايجاد كرده‌اند در كشور باعث يك نوع توجّه خاص در عرصه‌ي كارهاي هنري در كشور بشود و همه‌ي ما شاهد زيبايي‌هاي آن در زندگي فردي و اجتماعي باشيم.
از خداوند متعال مي‌خواهم دل‌هاي ما را به نور ايمان منوّر گرداند و همه‌ي ما را جزء اصحاب صادق امام زمان ـ عجل الله تعالي فرجه الشّريف ـ محسوب بدارد. از شما هم مي‌خواهم كه دعا كنيم ما در خدمت كردن در اين ساحت مقدس توفيق داشته باشيم.
سخنراني دكتر علي لاريجاني- مجله‌ نيايش، ش15
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :