امروز:
شنبه 29 مهر 1396
بازدید :
2168
برزخ
1. مردگان چه ها مي بينند؟!
انكم لو قد عاينتم ما قد عاين من مات منكم لجز عتم و وهلتم و سمعتم و اطعتم و لكن محجوب عنكم ما قد عاينوا، و قريب ما يطرح الحجاب !. (خطبه 20)
پس به راستي اگر شما آنچه را كه مردگان شما آشكارا ديده اند به همان نحو مي ديديد هر آينه بي تابيي مي كرديد و مي ترسيديد. و در نتيجه آن سخن حق را شنيده و فرمان برده بوديد؛ ليكن چيزهايي كه آن ها ديده اند از شما پوشيده گرديده، طولي نخواهيد كشيد كه اين پرده برداشته مي شود.
2. آداب تشييع
تبع جنازة" فسمع رجلا يضحك، فقال: كان الموت فيها علي غيرنا كتب، و كان الحق فيها علي غيرنا وجب، و كان الذي نري من الاموت سفر عما قليل الينا راجعون! نبودئهم اجداثهم، و ناكل تراثهم، كانا مخلدون بعدهم، ثم قد نسينا كل واعظ و اعظة، و رمينا بكل جائحة!!. (حكمت 122)
امام علي عليه السلام در تشييع جنازه اي شركت فرموده بود شنيد كه مردي مي خندد، پس فرمود: گويا مرگ براي ديگران نه براي ما مقرر شده است و گويا حق در آن نه براي ما بلكه براي جز ما ثابت شده است و گويا اين مردگان كه رو به خاك نهاده اند مسافراني هستند كه به زودي به سوي ما برمي گردند، بدن هاي آنان را زير خاك مي پوشانيم و آنچه را كه ارث گذاشته اند مي خوريم، گويي ما بعد از رفتن آنان جاويدان خواهيم ماند، سپس هر گونه پند دهنده را فراموش مي كنيم و نشانه هر بلا و مصيبتي مي شويم.
3. گروگان هاي كوي مردگان
قد غودر في محلة الاموات رهينا، و في ضيق المضجع وحيدا... و صارت الاجساد شحبة" بعد بضتها، و العظام نخزة بعد بضتها، و العظام نخزة بعد قوتها، و الارواح مرتهنة بثقل اعبائها، موقنة بغيب انبائها. (خطبه 83)
در كوي مردگان گروگان است و در تنگناي گور تنها... بدن هاي تازه و لطيف دگرگون گشته و استخوان هاي محكم و نيرومند پوسيده اند و جان ها در گرود بارهاي سنگين (گناهان ) خود هستند و به خبرهاي عالم غيب يقين يافته اند.
4. گفتگو با مردگان
لما اشرف عليه السلام علي القبور و هو يرجع من صفين - : يا اهل الديار الموحشة، و المجال المقفرة، و القبور المظلمة، يا اهل التربة! يا اهل الغربة! يا اهل الواحدُة! يا اهل الوحشُة! انتم لنا فرط سابق، و نحن لكم تبع لا حق. اما الدور فقد سكنت، و اما الازواج فقد نكحت، و اما الاموال فقد قسمت. هذا خبر ما عندنا، فما خبر ما عندكم؟ ثم التفت الي اصحابه فقال - : اما لو اذن لهم في الكلام لاخبروكم ان خير الزاد التقوي. (حكمت 130)
اميرالمؤمنين عليه السلام در حالي كه از جنگ صفين برگشته، و بر گورهاي بيرون كوفه مشرف و متوجه شده بود، فرمود: اي ساكنان سراهايي وحشتناك و محل هاي بي آب و گياه و (خفتگان در) گورهاي تاريك ! اي در خاك رفتگان! اي دور از وطنان! اي تنها ماندگان! اي وحشت زدگان ! شما براي ما پيش افتادگانيد و ما به دنبال شما آيندگانيم و به شما ملحق شوندگانيم؛ اما بدانيد كه در سراهاي شما، ديگران ساكن شدند. زنانتان با مردان ديگري ازدواج كردند و اما اموالتان پس به تحقيق قسمت شد، اين خبري بود كه ما از آن آگاه بوديم و شما براي ما چه خبري داريد؟ (آن گاه حضرت رو به اصحاب خود كرد و فرمود:) اما اگر به آنان اجازه سخن گفتن داده مي شد، هر آينه به شما خبر مي دادند كه بهترين توشه براي سفر آخرت، تقوا است.
5. ديدن مرگ
عجبت لمن نسب الموت، و هو يري الموتي. (حكمت 126)
در شگفتم از كسي كه مرگ را ديده و مردگان را فراموش مي كند!
6. قبر را آماده ورود كن!
و اعلم ان امامك عقبة كوودا، المخف فيها احسن حالا من المثقل، و المبطبي عليها اقبح حالا من المسر ـ عليه السّلام ـ فارتد لنفسك قبل نزولك و وطيء المنزل قبل حلولك. (نامه 31)
و بدان كه در جلو روي تو گردنه اي است كه بالا رفتن از آن دشوار است و در آن راه، حالت آن كه سبك بار مي باشد از كسي كه بار سنگين بر دوش دارد بهتر است و حال آن كس كه به كندي راه مي پيمايد از آن كه شتابان ره مي سپرده بدتر است. بنابراين پيش از فرود آمدن قاصدي بفرست تا محلي مناسب برايت آماده سازد و باز پيش از آن كه فرود آيي محل فرود را، نرم و هموار كن تا با آسودگي در آن زيست نمايي.
7. تنهايي آدمي با عملش
في صفة الماخوذ علي الغرة عند الموت -: ثم حملوه الي مخط في الارض، فاسلموه فيه الي عمله. (خطبه 109)
امام علي عليه السلام در وصف غافلگير شدگان در هنگام مرگ مي فرمايد: سپس او را تا منزلي در دل زمين مي برند و در آن جا او را به عملش ‍ مي سپارند.
8. به كار گرفتن همت
وليكن همك فيما بعد الموت. (نامه 22)
بايد همت خود را در راه چيزي صرف كني كه پس از مرگ تو را به كار آيد.
9. آمادگي برا جايگاه قبر
فليقبل امرء كرامة بقبولها، وليحذر قارعة قبل حلولها، ولينظر امرو في قصير ايامه، و قليل مقامه، في منزل حتي يستبدل به منزلا، فليصنع لمتحوله، و معارف منتقله. (خطبه 214)
هر انساني بايد كرامت و خير را با پذيرش آن استقبال كند و از هر حادثه كوبنده پيش از آن كه وارد شود بر حذر باشد و هر كسي بايد بنگرد در كوتاهي روزها و اقامت اندك در منزلگاهي كه (با سرعت ) آن را به منزلگاه ديگر تبديل خواهد كدر، پس عمل كند به منظور آمادگي براي جايگاهي كه رو به آن دارد و حقايق روشني كه به سرنوشت نهايي اش در آن جا خواهد رسيد.
10. ورود به گور
يسلمك الي قبرك خالصاً. (نامه 3)
به زودي ملك الموت تو را از همه چيز جدا كرده و به دامن گور مي سپارد.
11. ياد آخرين منزل
ضع فخرك، و احطط كبرك، و اذكر قبرك فان عليه ممرك. (خطبه 153)
فخر و مباهات را بگذار و كبرت را ساقط نما! گوري را (كه آخرين منزلگه حيات طبيعي تو است ) به ياد بياور؛ زيرا كه بالاخره گذارت به همان خاك تيره خواهد افتاد.
12. تنهايي در گور
حتي اذا انصرف المشيع، و رجع المتفجع، و اقعد في حفرته نجيا البهتة السؤ ال، و عثرة الامتحان. (خطبه 83)
آن گاه كه تشييع كنندگانش برگشتند و آنان كه در فراقش اندوه و ناله سر داده بودند دنبال كار خود را گرفتند (در همان شب كه زير خاك تيره دفن گشته است) براي پاسخ از سوال بحث انگيز و گوياي راز و آشكار ساختن لغزش هاي او.
13. نهي از شيون
لحرب بن شر حبيل الشبامي لما سمع بكا النسا علي قتلي صفين - : اتغلبكم نساؤ كم علي ما اسمع؟ الا تنهونهن عن هذا الرنين. (حكمت 322)
هنگامي كه امام علي عليه السلام شيون زنان بر كشتگان صفين را شنيد، به حرب بن شرحبيل شبامي فرمود: آيا زنان شما آن طور كه مي شنوم بر شما غلبه مي كنند! آيا آنان را از اين ناله ها نهي نمي كنيد.
14. امانتگاه گور
كان قد صرتم الي ما صاروا اليه، و ارتهنكم ذلك المضجع، و ضمكم ذلك المستودع. (خطبه 226)
گويي شما نيز رهسپار همان جا شده ايد كه آنان شده اند و آن آرامگاه، شما را گروگان گرفته و آن امانتگاه شما را در آغوش كشيده است.
15. خيمه بر گوز زدن
كونوا كالسابقين قبلكم، و الماضين امامكم. قوضوا من الدنيا تقويض ‍ الراحل و طووها طي المنازل. (خطبه 176)
همچون كساني باشيد كه پيش از شما رفتند و كساني كه پيش روي شما مردند، همچون مسافراني كه خيمه خويش بر مي كنند خيمه خود را از دنيا بركندند و همچنان كه منزل ها (ي سفر) پيموده مي شود آن را پيمودند و رفتند.
16. قبرها را آباد كنيد!
سابقوا - رحمكم الله - الي منازكم التي امرتم ان تعمروها، و التي رغبتم فيها، و دعيتم اليها. (خطبه 188)
رحمت خدا بر شما! پيشي گيريد به سوي منازلي كه دستور داريد آن ها را آباد كنيد و به آن ها ترغيب گشته ايد و به سويشان فرا خوانده شده ايد.
17. زيارت كنندگان غافل
من كلام له عليه السلام بعد تلاوته (الهاكم التكاثر حتي زرتم المقابر) - : يا له مراما ما ابعده! و زورا ما اغفله! و خطرا ما افظعه!. (خطبه 221)
امام علي عليه السلام بعد از تلاوت آيه (فخر فروشي بر يكديگر شما را به خود مشغول ساخت. چندان كه به زيارت گورها رفتيد). فرمود: چه مقصد بسيار دوري! و چه زيارت كنندگان غافلي! و چه افتخار كردن زشت و وحشتناكي!
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :