امروز:
شنبه 29 مهر 1396
بازدید :
1766
دعاهاي امام علي - عليه السلام -
1. پناه بر خدا از انحراف
اللهم انا نعوذ بك ان نذهب عن قولك، او ان نفتتن عن دينك. (خطبه 215)
بارخدايا! به تو پناه مي بريم كه از گفتارت روي گردانيم، يا از دينت منحرف شويم.
2. نيانيش حضرت علي - عليه السلام -
اللهم اني اعوذ بك ان افتقر في غناك، او اضل في هداك، او اضام في سلطانك، او اضطهد و الامر لك!. (خطبه 215)
بارخدايا! به تو پناه مي برم از اين كه با وجود توانگري تو، من تهيدست باشم، يا با وجود هدايتگري، در گمراهي به سر برم، يا با آن كه قدرت و پادشاهي از آن توست، به من ستم شود، يا با آن كه زمام اختيار امور در دست توست، من مقهور و خوار گردم.
3. پناه به خدا
اللهم اني اعوذ بك من ان تحسن في لامعة العيون علانيتي، و تقبح فيما ابطن لك سريرتي، محافظا علي ريا الناس من نفسي بجميع ما انت مطلع عليه مني، فابدي للناس حسن ظاهري، و افضي اليك بسوء عملي، تقربا الي عبادك و تباعدا من مرضاتك. (حكمت 276)
خداوندا! به تو پناه مي برم از اين كه ظاهرم را در چشم هاي مردم نيكو جلوه دهي و باطنم را در پيشگاهت زشت سازي، و به وسيله اعمالي كه تو از آنها خوب آگاهي داري، خوش بيني و احترامات مردم را براي خود محافظت كنم و ظاهر خوبم را براي مردم آشكار نموده و اعمال بدم را فقط تو بداني ، تا به بندگانت نزديك و از رضاي تو دور گردم.
4. نهي از ناسزاگويي
لما سمع قوما من اصحابه يسبون اهل الشام: اني اكره لكم ان تكونوا سبابين، و لكنكم لو وصفتم اعمالهم، و ذكرتم حالهم، كان اصوب في القول، و ابلغ في العذر، و قلتم مكان سبكم اياهم: اللهم احقن دمانا و دماهم. (خطبه 206)
شنيد كه گروهي از يارانش به شاميان ناسزا مي گويند، فرمود: من خوش ‍ ندارم كه شما ناسزاگو باشيد، بلكه اعمال او رفتار و موقعيت (باطل) آن ها را خاطرنشان كنيد، مؤ ثر و در بيان و جهت رساتر و قانع كننده تر باشد. به جاي ناسزاگفتن به آن ها بگوييد: خدايا! خون هاي ما و آنان را حفظ كن!.
5. رضا و توفيق خداوندي
في ختام كتابه الي قثم بن العباس: وفقنا الله و اياكم لمحابه. (نامه 67)
در پايان نامه خود به قثم بن عباس: خداوند ما و شما را به آنچه مورد رضاي اوست توفيق دهاد.
6. درددل اميرالمؤمنين - عليه السلام - با خدا
اللهم انا نشكو اليك غيبة نبينا، و كثرة عدونا، و تشتت اهوائنا. (نامه 15)
خداوندا! به تو از غيبت پيامبرمان و فراواني دشمنان و پراكندگي خواسته هايمان شكايت مي كنيم.
7. طلب بخشش
اللهم اغفرلي ما تقربت به اليك بلساني، ثم خالفه قلبي. (خطبه 78)
بارالها! بر من ببخشا آن چه را كه به وسيله زبانم بر تو تقرب جستم ، سپس ‍ قلبم يا كاري كه بر زبانم كرده بود مخالفت نمود.
8. راهنمايي خواستن علي - عليه السلام - از خداوند
اللهم ان فههت عن مسالتي، او عميت عن طلبتي، فدلني علي مصالحي، و خذ بقلبي الي مراشدي، فليس ذلك بنكر من هداياتك، و لا ببدع من كفاياتك. (خطبه 227)
خداوندا! اگر از سؤ ال كردن خود ناتوان باشم يا راه پرسيدن را ندانم، مرا به مصالح خويشتنم راهنمايي و دلم را به سوي موارد رشدم بگردان، اين الطاف از هدايت هاي تو ناشناخته نيست و از كفايت هايي كه براي مخلوقات مي نمايي شگفت انگيز نمي باشد.
9. نيايش علي - عليه السلام -
اصبحت عبدا مملوكا ظالما لنفسي، لك الحجة علي و لا حجة لي. و لا استطيع ان آخذ الا ما اعطيتني، و لا اتقي الا ما وقيتني. (خطبه 215)
آن حضرت به طور فراوان نيايش با خداي مي نمود: شب را به بامداد رساندم در حالي كه بنده اي ستمكار به خويشتنم. پروردگارا! من حجتي بر تو ندارم و من نمي توانم چيزي جز آنچه كه تو به من عطا كرده اي بگيرم و نمي توانم خود را نگهداري و صيانت كنم جز آنچه تو مرا صيانت كني.
10. مانوس ترين انس گيرندگان
اللهم انك آنس الانسين لاوليائك، و احضرهم بالكفاية للمتوكلين عليك. تشاهدهم في سرائرهم، و تطلع عليهم في ضمائرههم، و تعلم مبلغ بصائرهم. فاسرارهم لك المكشوفة، و قلوبهم اليك ملهوفة. ان اوحشتهم الغربة آنسهم ذكرك، و ان صبت عليهم المصائب لجاوا الي الاستجارة بك، علما بان ازمة الامور بيدك، و مصادرها عن قضائك. (خطبه 227)
بارالها! تويي مانوس ترين انس گيرندگان بر دوستانت و حاضرترين آنان براي كفايت به كساني كه توكل بر تو مي نمايند، آنان را در درونشان شاهدي و بر آنان در وجدان هاي باطنيشان مطلعي و تويي كه به مقدار بينايي هاي آنان دانايي. پس رازهاي نهاني آنان براي تو آشكار و دل هايشان رابه سوي تو شيفته و بي قرار است. اگر غربت آنان را به وحشت بياندازد، ذكر تو انيسشان گردد و اگر مصيبت هاي روزگار بر سرشان تاختن آورد، پناهندگي به تو جويند؛ زيرا مي دانند كه زمام همه امور به دست تو است و صدور آن ها از مقام قضاي تو.
11. حمد و سپاس خدا را سزاست!
الحمدلله المعروف من غير رؤية، و الخالق من غير منصبة. خلق الخلائق بقدرته، و استعبد الارباب بعزته، و ساد العظما بجوده. (خطبه 183)
حمد و سپاس خدا را كه بي آن كه ديده شود، شناخته شده و بدون رنج و زحمت آفريننده است، موجودات را به قدرت خويش بيافريد و خداوندگاران را با عزت و اقتدار خويش به بندگي گرفت و با جود و بخشندگي خود بر بزرگان سروري يافت.
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :