امروز:
چهار شنبه 4 مرداد 1396
بازدید :
1411
غيبت
1. بزرگ ترين گناهان
انما ينبغي لاهل العصمه و المصنوع اليهم في السلامه ان يرحموا اهل الذنوب و المعصيه، و يكون الشكر هو الغالب عليهم، و الحاجز لهم عنهم، فكيف بالعائب الذي عاب اخاه، و عيره ببلواه. اما ذكر موضع ستر الله عليه من ذنوبه مما هو اعظم من الذنب الذي عابه به! و كيف يذمه بذنب قد ركب مثله! فان لم يكن ركب ذلك الذنب بعينه فقد عصي الله فيما سواه، مما هو اعظم منه . و ايم الله لئن لم يكن عصاه في الكبير، و عصاه في الصغير، لجرءته لجراته علي عيب الناس اكبر!. (خطبه 140)
(در نهي از غيبت كردن از مردم مي فرمايد:) افراد پاكدامن و برخوردار از نعمت پرهيزگاري بايد و به جاست كه با گنه ورزان و معصيت كاران مهربان و دلسوز باشند و سپاسگزاري (به خاطر نعمت پاكدامني و پرهيزگاري) بر ايشان چيره باشد و مانع غيبت آن ها از گنهكاران شود، حال چه رسد به عيب جويي كه از برادر خويش عيب جويي مي كند و او را به گناهش ‍ سرزنش مي نمايد؟ مگر به ياد نمي آورد آن موقعي را كه خدا گناه او را پوشاند، گناهي كه بزرگ تر از گناه آن برادري است كه او را بدان سرزنش ‍ مي كند! چگونه او را به خاطر گناهي نكوهش مي كند كه خودش چونان گناهي را مرتكب شده است؟ و اگر عين آن گناه را نكرده باشد، بي گمان با گناهي بزرگ تر از آن خدا را نافرماني كرده است . به خدا سوگند كه اگر با گناه بزرگي خدا را نافرماني نكرده باشد، و در گناه كوچكي او را نافرماني كرده باشد، بي گمان همين گستاخي او در عيبگويي از مردم بزرگ ترين گناه است.
2. كار شخص ناتوان
الغيبه جهد العاجز. (حكمت 461)
غيبت كردن ، كار شخص ناتوان است.
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :