امروز:
يکشنبه 2 مهر 1396
بازدید :
1403
مناجات با خدا و توسل به اهلبيت (ع)
خداوندا كريما كارسازا
عطوفا كردگارا دل نوازا
چگونه شكراين نعمت گزارم
كه فرمودي در اين ره رهسپارم
كشانيدي مرا منزل به منزل
رهانيدي ز بند اين مراحل
سرشتي باكرم آب و گل من
نهادي دوستي‌شان در دل من
بدين سرمايه‌ام كردي سرافراز
گشودي بر رخم ابواب اعزاز
تو را شكر آنچنان بادا كه خواهي
چه شكري در خور فضل الهي
كنون يارب به فضل كبريائي
كرامتها و احسان خدائي
به ختم المرسلين و آل اطهار
به جاه و قرب آن خاصان ابرار
به نور مهرشان پايندگي ده
دراين راهم خلوص بندگي ده
مهل آني ازايشان دور باشم
مكن يارب دمي مهجور باشم
به ايمانم عطا كن برقراري
به جانم مهرشان را استواري
به خاك تيره‌ام دادي چو مسكن
به نور مهرشان كن خانه روشن
مگر زين خاكدان چون سر برآرم
رخي رخشنده‌تر از خور برآرم
چنان تابد به روز واپسينم
كه روشن پيش پاي خود ببينم
توسّل را چو دستاويز جستم
لب ازگفتار بي‌انديشه بستم
نمايد دستگيري فضل عامش
به قرب جمله خاصان كرامش
الهي ما همه شرمندگانيم
ز جرم بيشمار خود هراسان
به درگاهت كريما عذر خواهيم
ترحّم كن به مشتي ناسپاسان
الهي ز عزّت مرا اين بس است
كه باشم تو را بندة مستمند
الهي بس است اين مرا افتخار
كه هستي توام كردگار بلند
تو هستي بدان‍‌سان كه مي‌خواهمت
بدار آن چنانم كه داري پسند
ضيائي(ناظم الملك)
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :