امروز:
سه شنبه 28 شهريور 1396
بازدید :
1319
صفوان بن يحيي
صفوان پسر يحيي، كنيه اش أبو محمد بجلي كوفي است. وي فروشنده پارچه اي ظريف به نام سابري بود. و از همين رو به بياع سابري مشهور شد. پدرش از اصحاب امام صادق عليه السلام و خود او از ياران و راويان امام كاظم و امام رضا و امام جواد عليهم السلام و وكيل حضرت رضا عليه السلام و امام جواد عليه السلام است و در سال 210 ه ق در مدينه درگذشت.
امام جواد عليه السلام به او توجهي خاص داشت و پس از درگذشت وي، كفن و حنوط براي او فرستاد و به اسماعيل پسر امام كاظم عليه السلام دستور داد بر او نماز بخواند و در روايتي خشنودي خود را از او بيان فرموده است.
صفوان در تجارت شريك عبدالله بن جندب و علي بن نعمان بود. روزي در بيت الله الحرام پيمان بستند: هر كدام زودتر درگذشت، آنكه باقي مي ماند نماز و روزه و زكات ديگري را نيز به جاي آورد. آن دو زودتر از دنيا رخت بربستند و صفوان روزي 150 ركعت نماز مي گزارد و در سال سه ماه روزه مي گرفت و هر سال سه بار زكات مي داد و هر كار مستحبي كه انجام مي داد براي آن دو نيز به جاي مي آورد.
صفوان از اصحاب اجماع است و علماي شيعه بر درستي روايات او اتفاق نظر دارند. نجاشي او را با الفاظ ثقة و ثقة عين ستوده است و شيخ طوسي صفوان را نزد علماي حديث موثقترين اهل زمان خود و عابدترين و از زهّاد مي داند.
صفوان سي كتاب تصنيف كرده است و نام او در سلسله سند بيش از 1100 حديث آمده است. صفوان از ابن أبي عمير، ابن بكير، حمّاد بن عثمان، عبدالله بن سنان و بسياري ديگر روايت شنيده است وبسياري همچون احمد بن محمد بن أبي نصر البزنطي، محمد بن خالد البرقي، الفضل بن شاذان نيشابوري و... از او حديث نقل مي كنند.
سايت hadith.net
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :