امروز:
چهار شنبه 4 مرداد 1396
بازدید :
1291
اعلام آماده باش
حضرت علي ـ عليه السلام ـ در جريان هجوم و غارت سپاه معاويه به شهر انبار، همچنان در انديشه آماده سازي سپاه خود بود، تا اشغالگران را از سرزمين هاي غصب شده بيرون کند، آن چه توان داشت، در اين راه به کار برد، ولي بي وفايي مردم عراق موجب شد که علي ـ عليه السلام ـ نتوانست، به اين هدف برسد.
پس از القاء آن خطبه آتشين و سخنراني انقلابي، (خطبه 27 نهج البلاغه)، وقتي که ديد مردم حرکت شايسته اي نشان نمي دهند، يکي از ياران خود «حارث اعور هَمداني» را مأمور کرد که مردم را به سوي جهاد دعوت کند.
حارث به ميان مردم آمد و فرياد زد: کجايند آنان که جان خويش را به خدا بفروشند و دنيا را به آخرت تبديل کنند؟ هر آن کس که اين گونه آمادگي دارد فردا بخواست خدا در محل «رحبَه» اجتماع کند.
در روز موعود، افراد پاکدل و مؤمنان واقعي در محل حاضر شدند، ولي تعداد آنها کمتر از سيصد نفر بود، وقتي که تعداد اين جمعيت را به علي ـ عليه السلام ـ گزارش دادند، آن حضرت فرمود: اگر عده اين افراد به هزار نفر مي رسيد، درباره آنها رأي و حکمي داشتم ولي اکنون فرماني در اين باره نخواهم داد.[1]
خوش بود گرمحک تجربه آيد به ميان تا سيه روي شود آن که در او غش باشد

[1]. شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد، ج2، ص89.
محمد محمدي اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :