امروز:
سه شنبه 3 مرداد 1396
بازدید :
1537
اندوه شديد علي (ع) از فراق پيامبر (ص)
از خصوصيات شديد علي ـ عليه السلام ـ اين بود: که هنگام رحلت پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در کنار بسترش بود، و سر آن حضرت بر سينه علي ـ عليه السلام ـ بود، و در اين حال روحش به سوي بهشت پرواز کرد، و علي ـ عليه السلام ـ پيکر مقدس رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را غسل داد و کفن کرد و نماز بر آن خواند و آن را خاک سپرد (چنان که در داستان 67 خاطر نشان گرديد).
هنگامي که امام علي ـ عليه السلام ـ پيکر مقدس رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را غسل مي داد، گفتاري فرمود که حاکي از اندوه طاقت فرسا، و شدت تأثر آن حضرت است، و در آن به دليل اين اندوه جانکاه اشاره شده است، فرمود: «بابي انت و امّي يا رسول الله، لقد انقطع بموتک ما لم ينقطع بموت غيرک من النّبوة و الانباء و اخبار السّماء...؛ اي رسول خدا! جان عزيزانم ـ پدر و مادرم ـ فداي تو باد، به راستي رشته نبوت و احکام الهي و اخبار آسماني ـ که با مرگ رسولان ديگر قطع نگرديد ـ با رفتن تو (خاتم پيامبران) گسسته شد، و تو يگانه عزيزي هستي که اندوه رحلت تو چنان بزرگ است، که سوگواري تو بر مصيبت هاي ديگر، تسليت مي دهد، تو آن چناني که همه مردم در ماتم تو غمگين و اندوهگين اند».
«و لولا انّک امرت بالصّبر و نهيت عن الجزع لانفدنا عليک ماء الشّئون، و لکان الدّاء مما طلاً و الکمد محالفاً و قلاّلک...؛ اي رسول خدا! اگر به خاطر اين نبود که تو ما را به صبر و تحمل امر نموده اي و از ناله و بي تابي، بر حذر داشته اي، قطعاً در سوگ تو آن چنان گريه مي کرديم که چشمه اشک هايمان خشک شود، و به راستي اندوه جانکاه هميشگي، چيزهاي اندکي هستند، ولي چه بايد کرد، مرگ هم حقيقتي اجتناب ناپذير است؟».
«بابي انت و امّي اذکرنا عند ربّک، و اجعلنا من بالک؛ باز هم جان عزيزانم ـ پدر و مادرم ـ فداي تو باد، ما را نزد پروردگارت بياد آور، و در خاطر خويش نگهدار».[1]
و در جاي ديگر مي فرمايد: «صبر و شکيبائي، زيبا است اما نه در مورد تو و بي تابي زشت است، اما نه بر فراق تو، مصيبت فراق تو، بسيار سنگين است، و هر مصيبتي قبل از تو و بعد از تو، کوچک است»[2] و چنان که از اين عبارت و گفتار ديگر امير مؤمنان علي ـ عليه السلام ـ بر مي آيد، آن حضرت در فراق هيچ کس مانند فراق رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نسوخته و اندوهگين نشده است، تا آن جا که هنگام دفن پيکر حضرت زهرا ـ سلام الله عليها ـ ، به رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ خطاب کرده و عرض مي کند: «اي رسول خدا! پس از روبرو شدن با فاجعه رحلت تو، هر مصيبتي به من برسد کوچک است».[3]
به اين ترتيب، در اين رهگذر نيز به پيوند عميق علي ـ عليه السلام ـ به رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ پي مي بريم.

[1]. نگاه کنيد به خطبه 235 نهج البلاغه.
[2]. نهج البلاغه، حکمت 292.
[3]. نهج البلاغه، خطبه 202.
محمد محمدي اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :