امروز:
سه شنبه 3 مرداد 1396
بازدید :
1258
پارسائي داود (ع)
اگر مي خواهي براي سوّمين بار از داود ـ عليه السلام ـ بگويم، که صاحب مزمارها و خواننده بهشت است، او زنبيل هائي از ليف خرما با دست خود مي بافت، و به همنشينانش مي گفت: کدام يک از شما در فروش اين زنبيل ها، مرا کمک مي کند؟ او از پول آن زنبيل ها، نان جوين تهيه مي کرد و مي خورد.[1]
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: خداوند به حضرت داود ـ عليه السلام ـ وحي کرد: «تو نيکو بنده اي هستي، اگر از بيت المال نمي خوردي!»
داود ـ عليه السلام ـ محزون شد و گريه کرد، خداوند آهن را براي او نرم کرد، او هر روز با آهن، زره (پيراهن جنگي) مي ساخت و آن را به هزار درهم مي فروخت، سيصد و شصت زره به 360 هزار درهم فروخت، و از بيت المال بي نياز شد.
با اين که خداوند علاوه بر مقام پيامبري، او را پادشاه کرد، و همه امکانات در اختيارش بود، ولي او با زحمت و عرق جبين، زنبيل و زره مي بافت، و مي فروخت، و زندگي ساده خود را تأمين مي نمود.[2]

[1] . نگاه کنيد به خطبه 160، نهج البلاغه.
[2] . من لا يحضره الفقيه، منهاج البراعه، ج 9، ص 370.
محمد محمدي اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :