امروز:
چهار شنبه 4 مرداد 1396
بازدید :
1658
پاسخ به هفت سؤال
محضر، محضر علم و عرفان بود. عاشقانِ معرفت همچون پروانه گرد شمع پرفروغ پيشواي عارفان و وارستگان حضرت علي ـ عليه السلام ـ بودند، شخصي از آن حضرت پرسيد:
1. صِف لنَا العاقلَ: «انسان عاقل را براي ما توصيف کن».
امام در پاسخ فرمود: «عاقل کسي است که هر چيز را در جاي خود قرار مي دهد.»
2. او پرسيد: «انسان جاهل و نادان را براي ما وصف کن».
امام فرمود: «جاهل به عکس عاقل است و او کسي است که اشياء را در جاي خود قرار نمي دهد.»
3. شخص ديگري پرسيد: «خداوند در روز قيامت چگونه حساب آن همه انسانها را با آن کثرت و زيادي تعداد آنها مي رسد؟»
امام فرمود: همانگونه که به همه آنها روزي مي دهد.
4. او پرسيد: چگونه خدا حساب آنها را رسيدگي مي کند، با اينکه آنها خدا را نمي بينند؟
فرمود: همانگونه که آنها را روزي مي دهد، در حالي که آنها او را نمي بينند.[1]
5. شخص ديگري پرسيد: «اي امير مؤمنان! تو به چه وسيله در ميدانهاي نبرد بر همآوردهاي خود پيروز مي شدي؟!»
امام در پاسخ فرمود: ما لقيتُ رجُلاً الّا اعانَني علي نفسهِ. «من با هيچکس رخ به رخ نشدم، جز آنکه او مرا بر ضد خودش ياري کرد».
شريف رضي مي گويد: «منظور امام، هيبت و شکوه آن حضرت است که در دل دشمن، رعب و وحشت ايجاد مي کرد و در نتيجه خود دشمن، آن حضرت را بر ضد خويش کمک مي نمود.»
6. شخص ديگري پرسيد: «عدالت بهتر است يا سخاوت؟»
امام در پاسخ فرمود: «عدالت، هر چيز را در جاي خود قرار مي دهد ولي سخاوت، آن را از مرز عدالت فراتر مي برد، عدالت قانون عمومي است، ولي سخاوت جنبه خصوصي دارد، بنابراين عدالت بهتر از سخاوت و شريفتر ازآن است»
7. و شخص ديگري پرسيد: «فاصله بين مشرق و مغرب چقدر است؟»
امام در پاسخ فرمود: «به اندازه مسير يک روز خورشيد».[2]

[1] . نهج البلاغه، حکمت 235 ـ 300.
[2] . نهج البلاغه، حکمت 318 و حکمت 437 و حکمت 294.
محمد محمد اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :