امروز:
سه شنبه 25 مهر 1396
بازدید :
1414
پيروي علي (ع) از پيامبر (ص)
علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: کافي است که در مورد ناپسندي هدف قرار دادن دنيا، پيامبر اسلام ـ صلي الله عليه و اله و سلم ـ را اسوه و الگوي خود قرار دهي، و در قسمت آخر، خطبه (160) مي فرمايد: «و احبّ العباد الي الله المتأسّي بنبيه و المقتصّ لاثره؛ محبوب ترين بندگان در پيشگاه خدا، کسي است که از پيامبرش، سرمشق گيرد و گام به جاي گام او نهد» ... پيامبر ـ صلي الله عليه و اله و سلم ـ با شکم گرسنه از دنيا رفت، و با سلامت روح و ايمان به آخرت پر گشود. او تا هنگام رحلت، سنگي روي سنگ نگذاشت، براستي خداوند چه نعمت بزرگي به ما داد؟! و چنين پيشواي بزرگي به ما عنايت فرمود، تا در خط او حرکت کنيم.
سوگند به خدا اين پيراهن خود را آن قدر وصله کرده ام که از وصله کننده آن، شرم دارم، شخصي معترضانه به من گفت: «الا تنبذها عنک»: «چرا اين لباس کهنه را بيرون نمي اندازي؟!»
به او گفتم: «دور شو از من، عند الصّباح يحمد القوم السّري»: «صبحگاهان، روندگان در شب، ستايش مي شوند».[1]

[1] . نگاه کنيد به فراز آخر خطبه 160 نهج البلاغه ـ جمله آخر مثلي است در ميان عرب، و در مورد افرادي گفته مي شود که دشواري ها را به خاطر آسايش اينده تحمل مي کنند، مانند مسافران شب، که در شب با سختي راهها را مي پيمايند وقتي که صبح روشن شد، در خواب رفته ها آن ها را مي ستايند، که آن همه در رهروي به پيش رفته اند. ناگفته نماند: که علي ـ عليه السلام ـ فقير نبود، و طبق روايات آن حضرت، از مزد کار و تلاش و دسترنج خود، هزار بنده خريد و آزاد کرد (بحار الانوار، ج 41، ص 58).
محمد محمدي اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :