امروز:
سه شنبه 3 مرداد 1396
بازدید :
1283
پيوند علي (ع) با پيامبر (ص)
زمزمه و شايعه پراکني و توطئه افراد خائن يک بار ديگر قلوب بعضي از سپاهيان عراق را نسبت به امام علي ـ عليه السلام ـ تيره کرده بود، و رفاه طلبان عياش، به خاطر حفظ آسايش خود، مايل نبودند در خط علي ـ عليه السلام ـ حرکت کنند و همان ها صلح زشت و سازش تحميلي را بر جنگ ترجيح مي دادند. لازم بود امام علي ـ عليه السلام ـ براي سوق دادن آن ها به پيکار با ستمگران، مقداري از فضائل خود را بيان نمايد و پيوند ناگسستني خود را با پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ياد آوري کند، تا تبليغات مسموم دشمنان، بي اثر گردد، و مردم حق جو و خدا ترس به گرداگرد او آيند و او را در سرکوبي مفسدين و نابودي هر گونه فساد ياري نمايند. درباره ايثار خود با رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و پيوندش با آن حضرت چنين فرمود:
اصحاب مخلص و رازداران اسرار نبوت، به خوبي مي دانند که من حتّي يک لحظه در مقابل اسلام و خدا و پيامبر، قرار نگرفته ام بلکه همواره جان بر کف در صحنه هاي نبرد در رکاب او، حاضر بودم، در ميدان هائي که گام هاي قهرمانان مي لرزيد و فرار را بر قرار ترجيح مي دادند، در راه پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مخلصانه ايثار و برادري نمودم و خداوند مرا به اين توفيق، گرامي داشت.
رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در حالي که سرش بر سينه ام قرار داشت، و روحش پرواز کرد، و روانش در دستم جريان يافت و دستم را به صورتم کشيدم.
من پيکر آن حضرت را غسل دادم، در حالي که فرشتگان مرا ياري مي کردند و با رحلت او، در و ديوار خانه اش به ضجّه و شيون در آمده بودند.
فرشتگان، گروه گروه در حال فرود آمدن به زمين و صعود به آسمان بودند و گوش من از صداي آهسته آنان که بر حضرت، نماز مي خواندند، خالي نمي شد، تا آن گاه که او را در ضريح خود، به خاک سپردم. بنابر اين چه کسي از من نسبت به پيامبر ـ هنگام زنده بودن و بعد از رحلتش ـ نزديک تر و سزاوار تر بود (بنابر اين من در خط او حرکت مي کنم و شيوه او را دنبال مي نمايم) با بينش و درايت، به سوي جهاد و پيکار با دشمن، شتابان حرکت کنيد و نيت خود را با پيکار و عمل در جبهه جهاد، تصديق نمائيد.
«فوالّذي لا اله الاّ هو انّي لعلي جادّة الحقّ ...؛ سوگند به خداي يکتا من در جاده حق قرار دارم، ولي آن ها (مخالفان) در پرتگاه انحراف و باطل اند، مي گويم آن چه را که مي شنويد و بر خود و شما از درگاه خدا طلب آمرزش مي کنم».[1]

[1] . نگاه کنيد به خطبه 197 نهج البلاغه ـ در اين خطبه تنها پنج خصلت از خصائص علي ـ عليه السلام ـ ذکر شده، و گرنه خصائص آن حضرت بسيار است، مرحوم علاّمه خوئي به ذکر روايتي که مشتمل بر هفتاد خصيصه از آن حضرت مي باشد پرداخته است (منهاج البراعه، ج 12، ص 258 به بعد).
محمد محمدي اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :