امروز:
پنج شنبه 2 شهريور 1396
بازدید :
860
پنج كار در يك زمان
حضرت امام در بسياري از اوقات، در آن واحد و همزمان به كارهاي متعدد اشتغال داشتند. در اين رابطه چند نمونه از مشاهده هاي خود را نقل مي كنم :
در يكي از روزهاي اوايل فروردين 68 حدود ساعت 7 بعد از ظهر، حضرت امام، حقير را براي انجام كاري احضار فرمودند.
وقتي مشرف شدم، حدود يك ساعت از مغرب گذشته بود. حضرت امام در حالي كه هنوز مشغول تعقيبات نماز مغرب و عشاء بودند:
1 - تسبيح در دستشان بود و ذكر مي گفتند 2 - به پشت خوابيده بودند و با بالا و پايين بردن پاهايشان نرمش مخصوصي را كه پزشك توصيه كرده بود، انجام مي دادند 3 - تصوير بدون صداي تلويزيون روشن بود و سيما را مد نظر داشتند 4 - به صداي راديو گوش مي دادند 5 - علاوه بر همه اين امور، علي، نوه عزيزشان در حالي كه سعي مي كرد از حركتهاي امام تقليد كند، در كنارشان دراز كشيده بود. گفتن ذكر و استماع اخبار، و ديدن سيما، و انجام نرمش مانع از ابراز عطوفت نسبت به كودك خردسال فرزندشان نمي شد و همواره او را نيز مورد تفقد و نوازش پدرانه داشتند.
بدين ترتيب، حضرت امام را در يك زمان واحد به پنج كار جداگانه مشغول يافتم.
به طور مكرر شاهد بوديم كه حضرت امام به هنگام قدم زدن عصرانه - به عنوان ورزش كه خود كاري مهم و لازم براي تامين سلامت معظم له در راستاي (قوّ علي خدمتك جوارحي) خدمت به دين خدا بود - در دستي تسبيح داشتند و به ذكر خدا مشغول و در دست ديگر، راديويي كوچك داشتند و با استماع آن، در جريان مسائل داخل و خارج قرار مي گرفتند.
بدين سان مي توان گفت كه عمر واقعي حضرت امام، نه هشتاد و هفت سال كه از نظر كاربرد و بهره گيري كمي دو چندان اين مدت بود. اين عمر از جهت كيفي و محتوايي و با توجه به پيوند او با مبدء لايزال هستي تا بي نهايت جاودانه و تا آنجا كه حق و حقيقت است، كشيده شده است.
محمد حسن رحيميان - در سايه آفتاب، ص 109
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :