امروز:
پنج شنبه 27 مهر 1396
بازدید :
1023
التزام به قوانين جمهوري اسلامي
حضرت امام در پرتو ايمان خالص و راستينشان در صحنه عمل نيز پيشتاز بودند. نه فقط در التزام شديد به عبادات و آداب الهي كه در رعايت مقررات و تقيد به قوانين عمومي نيز سخت پايبند بودند.
هرگز خود را از مردم عادي مستثني نمي دانستند و با توجه به اينكه مقررات و قوانين نظام اسلامي همه از مقام ولايتش مشروعيت مي يافت، خود، ملتزم ترين و مقيدترين فرد، نسبت به رعايت آنها بود.
ذكر نمونه هايي از اين گونه موارد نيز مي تواند به عنوان الگوي رفتاري مسئولان، در يك جامعه اسلامي نصب العين قرار گيرد.
در مورد وجوهات شرعيه اي كه از مقلدان حضرت امام در خارج از كشور و به صورت ارز واصل مي شد و گاهي لازم مي آمد كه تبديل به ريال شود. امر داير بود بين آن كه به بانك مركزي فروخته شود و نرخ دولتي آن دريافت شود (و در نتيجه ما به التفاوت قيمت دولتي و نرخ آزاد از مستحقين مربوطه تفويت شود) يا آنكه به صورت آزاد به فروش رسد و كل آن در موارد مقرره شرعيه صرف شود.
طبيعي بود كه مثلا اگر صد دلار صدقه يا زكات فطريه بايد به فقير داده شود، لازم بود كه عين آن يا قيمت واقعي آن، به فقير پرداخت شود. با اين حال، حضرت امام فرمودند: از آقاي موسوي (نخست وزير وقت)سئوال كنيد در صورتي كه از نظر دولت اشكال نداشته باشد، آزاد فروخته مي شود. درست خودشان همانگونه عمل مي كردند كه در پاسخ به ديگران در موارد مشابه بيان مي كردند. اين تقيد و التزام امام به مقررات و قوانين منطقي فقط به مقررات و قوانين نظام منحصر نبود، بلكه به خاطر رعايت مصالح عمومي جامعه و حفظ بيت المال حتي در رژيم باطل پهلوي نيز مشابه اين را داشتند. نمونه آن، قضيه اي بود كه مرحوم آيت الله شهيد حاج آقا مصطفي خميني نقل مي كرد. ايشان مي گفت : حضرت امام به هنگام عبور از عرض يكي از خيابانها (ظاهرا در شهر همدان) به خاطر اينكه از روي جدول وسط خيابان كه چمن كاري شده بود، عبور نكنند مسافت زيادي را طي كردند تا از تقاطع عبور كنند و مجبور نباشند حتي يك قدم روي چمنها بگذارند.
اين جانب، به عنوان يكي از خدمت گزاراني كه سالها در دفتر امام بودم، به جرأت مي توانم بگويم كه حتي در محدوده زندگي شخصي حضرت امام نيز هيچ گونه تخطي از مقررات دولت اسلامي نديدم. از باب مثال فيشها و صورت حسابهاي مربوط به آب، برق، تلفن و ماليات نوسازي و ...به مجرد وصول، در اولين فرصت پرداخت مي شد. هرگز اجازه نمي دادند كه منسوبان به بيت و دفترشان نيز قدمي خارج از حيطه مقررات و ضوابط دولت اسلامي بردارند.
محمد حسن رحيميان - در سايه آفتاب، ص 48
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :