امروز:
پنج شنبه 27 مهر 1396
بازدید :
934
عدم تاخير در انجام كارها
حضرت امام، هيچ گاه كار امروز را به فردا موكول نمي كردند.
كارها و زندگي و همه شئون و امور ايشان منظم و مشخص بود. در زندگي حضرتش، هر چيز، سر جاي خود، قرار داشت و هر كاري دور از شتابزدگي و عجله و بدون دل بزرگي و تاخير در موعد مقرر آن انجام مي گرفت. با كثرت كارها و تعدد امور و گزارشها و چيزهاي ديگر، هيچ نشانه اي از شلوغي و تراكم و كارهاي به جا مانده در زندگي حضرتش مشاهده نمي شد. هيچ چيز در آنجا گم شدني نبود. لباس، كتاب، قلم، راديو و ساير وسايل شخصي هر كدام جاي معيني داشتند. در اين ميان، اگر امانتي وجود مي داشت يا چيزي كه بايد به مسئول آن تحويل مي شد، در اولين فرصت و بدون فوت وقت و سريع، به ادا و انجام آن مبادرت مي ورزيدند.
بسيار اتفاق مي افتاد كه يك كتاب فقهي و غير آن، مورد نياز معظم له قرار مي گرفت و ما آن را فراهم و تقديم مي كرديم. فردا صبح، انگار كه مهمترين كار و اولين كارشان اين بود كه كتاب را به آورنده باز گردانند. با آنكه صاحب كتاب - اگر ما بوديم يا هر كس ديگر - افتخار داشت كه يك كتابش به آن حضرت تقديم شده باشد.
بسيار اتفاق مي افتاد كه افرادي مانند آقاي لواساني كه زود به زود به محضرشان تشرف مي يافتند و وجوه شرعيه را طي چك بانكي به طور مستقيم، تقديم مي كردند. حضرت امام آن را بلافاصله در اولين فرصت، جهت واريز به صندوق و حساب به ما تحويل مي دادند. حتي گاهي بود كه هنگام تشرف ما، در اثر تعدد و كثرت كارهاي دفتر، فراموش مي كردند كه چك را تحويل ما دهند و چند لحظه بعد از آن كه مرخص مي شديم، مجددا با زنگ ما را احضار فرموده و چك را تحويل مي دادند. با آنكه اتاق كار معظم له جاي منظم و محفوظي بود و امكان گم شدن چيزي در آن وجود نداشت. با اين حال، هيچ وقت حضرت امام حتي يك چك يا يك امانت را بدون دليل براي يك روز، پيش خودشان معطل نمي گذاشتند.
محمد حسن رحيميان - در سايه آفتاب، ص 187
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :