امروز:
چهار شنبه 26 مهر 1396
بازدید :
1014
سن شناسنامه اي و سن واقعي
از قناعت و صرفه جويي حضرت امام بسيار شنيده ايم و هر كس كمترين معاشرت و ارتباط نزديكي با معظم له داشت، در اولين مرحله، متوجه اين جهت مي شد. نه اينكه اسراف و تبذيري در زندگي حضرت امام يافت نمي شد، بلكه حضرت امام مصداق بارز المومن قليل المونه، كثير المعونه بودند. بهره گيري ايشان از تمتعات دنيوي در حداقل و بهره دهي و فايده رساندن و سير و سبقت در طي مدارج معنوي در حداكثر بود.
از صرفه جويي حضرت امام در زمينه آب و برق و ساير وسايل زندگي، مطالب بسيار گفته شده است. در اينجا صرفه جويي آن حضرت را در مورد وقت ياد آور مي شويم. به همان نسبت كه وقت و عمر انسان در نظر يك حكيم الهي گرانقدرترين سرمايه به شمار مي آيد، صرفه جويي و بهره گيري از آن نيز در بالاترين حد ممكن اعمال مي شود. در حقيقت عمر حقيقي و حيات هر انساني را بايد در چهار چوب بهره گيري صحيح و حركت در جهت نيل به هدف و فلسفه آفرينش انسان ارزيابي كرد. با چنين مقياسي، ممكن است يك فرد بر حسب شناسنامه صد سال زندگي كرده باشد، ولي عمر مفيد او صفر يا زير صفر بوده و عمري را به صورت مرده اي متحرك به سر برده است، گاهي ممكن است يك آدم صد ساله عمر واقعي و مفيدش، مثلا 5 سال، 10 سال، 20 و ... باشد. بالاخره آن گاه سن شناسنامه با سن حقيقي انطباق دارد كه انسان لحظه اي از عمرش را به بطالت - چه رسد به گناه - سپري نكرده باشد.
حضرت امام گذشته از جنبه محتوايي و كيفي زندگيش كه مصداقي از «ان صلوتي و نسكي و محياي و مماتي لله رب العالمين» بود و حتي خواب، استراحت و ورزش و خوردن و پوشيدنش و ... همه و همه در راستاي سير الي الله و در خدمت صعود معنويش بود. از نظر كمي و ظاهري نيز نه آنكه هرگز هيچ كس را سراغ نداريم كه آن حضرت را بي كار ديده باشد، بلكه مي توان گفت حتي در سالهاي اخير و علي رغم آن كه روز بروز آثار نقاهت و ضعف و كهولت سن، بيشتر در امام ظاهر مي شد، حضرتشان پركارترين فردي بود كه سراغ داريم.
محمد حسن رحيميان - در سايه آفتاب، ص 107
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :