امروز:
چهار شنبه 1 شهريور 1396
بازدید :
819
امام، بهترين مستاجر
در رابطه با اجاره نشيني حضرت امام در جماران به قضيه اي اشاره مي كنم. موضوعي كه بيانگر تقيد شديد امام به رعايت موازين و احكام شرعي به ويژه در مورد حقوق مردم و الگويي از يك مستاجر خوب و متشرع است. با آنكه صاحبخانه امام از مقلدان و دلباختگان آن حضرت بود و سكونت امام را در خانه خود، بزرگترين افتخار زندگيش مي دانست؛ ليكن حضرت امام مثل يك فرد عادي كه گويي هيچ گونه علقه اي بين مالك و مستاجر وجود ندارد، به احكام شرعي مربوط ملتزم بودند.
روزي براي تامين نور كافي و متناسب كه براي فيلمبرداري از برخي ملاقاتهاي رسمي يا برنامه هايي نظير پيام نوروزي كه در اتاق كار حضرتشان انجام مي شد، مورد نياز بود، سه نقطه از گچ سقف اتاق را هر يك به مساحت 5*5 سانتيمتر زير تير آهن تراشيده بودند.
مي خواستند نور افكن ها را به آن نقاط جوش دهند. هنگامي كه صبح، طبق معمول خدمت امام مشرف شديم، قبل از هر چيز، با لحني خشن و تند و قيافه اي ناراحت و مضطرب فرمودند:
اين چيست؟ چرا اين كار را كرده اند؟
به عرض رسيد براي تامين نور فيلمبرداري است. بعد از لحظه اي تامل و سكوت تلخ ادامه دادند:
چرا بدون اجازه صاحبخانه اين تصرفات را مي كنند؟
با اين برخورد تند، جرات ادامه كار سلب شد و اصل قضيه منتفي و جاي آن تعمير شد.
هنگامي كه از خدمتشان مرخص شديم، جناب آقاي صانعي با توجه به اينكه دهها سال با حضرت امام بودند، به من گفت:
- من در طول عمرم، كمتر چنين ناراحتي و تكدر خاطري را در امام ديده ام!
محمد حسن رحيميان - در سايه آفتاب، ص 51
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :