امروز:
پنج شنبه 26 مرداد 1396
بازدید :
862
مثنوي عاشقان!
از آنجاي كه علاقه و دوستي امام نسبت به انسانها، در پرتو عشق خدا و در طول محبت به او بود، به طور طبيعي اين علاقه و محبت نسبت به همه افراد يكسان نبود. آن گاه كه نوبت به انسانهاي خوب و مومن و محبوب خدا مي رسيد، محبت و علاقه امام نسبت به آنها متناسب با خلوص و ايمان افراد افزونتر و شديدتر بود بي گمان، داستان عشق متقابل امام و امت كه هر دو در گرماي عشق به حق ذوب شده بودند و در راستاي راه خدا براي يكديگر دل مي باختند، داستاني است كه در هزاران دفتر و ديوان نمي گنجد.
در طول ده سال بعد از انقلاب، صدها هزار نامه از امت براي امام به دفتر رسيد كه هر يك در معني، غزلي از عشق و قصيده اي از محبت و ديواني از معرفت بود كه همراه با پاسخهاي خاص و عام حضرت امام مثنوي وحدت را بين امام و امت به وجود آورد. مثنوي عاشقان پاكباخته اي كه نه در هفتاد من كاغذ مي گنجد و نه هفتاد هزار همچون من، ظرفيت درك و توان بيانش را دارند.
اما:
آب دريا را اگر نتوان كشيد پس به قدر تشنگي بايد چشيد
محمد حسن رحيميان - در سايه آفتاب، ص 135
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :