امروز:
چهار شنبه 7 تير 1396
بازدید :
371
قفس سينه
با صفا شد دلم از صحن و سراي شه طوس
مي‌كنم فديه سر و جان به مناي شه طوس
روز و شب، در قفس سينه. به صد شوق و شعف
مي‌زند مرغ دلم پر، به هواي شه طوس
مستمندان نه همين،‌بر در او ملتمسند
پادشاهان همه هستند گداي شه طوس
تن فرسوده‌ي ما خاك ره زائر او
جان ناقابل ما باد فداي شه طوس
بالد از فخر و چو طاووس گشايد پر و بال
دفتري دارد اگر مدح و ثناي شه طوس
گر كند طاعت ثقلين، بود اهل جحيم
هر كه را نيست به دل، مهر و ولاي شه طوس
نيست از تابش خورشيد قيامت، نگران
هر گروهي كه بود زير لواي شه طوس
چند «وارسته» كني ناله ز درد دل خويش
چاره بايد كني از دار شفاي شه طوس
مرحوم محمد «وارسته» كاشاني - چهارده سفينه نور صفحه 239
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :