امروز:
دوشنبه 3 مهر 1396
بازدید :
614
مي‌خواهم كمي با شما دردل كنم، راستش بخواهيد من دچار بيماري روحي رواني هستم. مثلاً: وقتي در خيابان راه مي‌روم احساس مي‌كنم همه مرا نگاه مي‌كنند يا دربارة من صحبت مي‌كنند و به من توجّه خاصّي دارند. الآن هم داروي اعصاب به طور مرتّب مصرف مي‌كنم. امّا هيچ تأثيري نداشته است. از شما خواهش مي‌كنم مرا راهنمايي فرماييد. متشكرم.

مقدمه: بسيار خوشحاليم كه مي‌بينيم جايگاه مشاوره براي شما شناخته شده است و مي‌خواهيد از كانال مشورت، مطالعه و همكاري با متخصّص به سلامت روحي و جسمي خود كمك كنيد.
همان گونه كه مي‌دانيد انسان داراي دو بُعد جسم و روح است و اين دو , رابطه تنگاتنگي با همديگر دارند و سلامتي و ناراحتي هر كدام بر ديگري اثر مي‌گذارد. از سويي ديگر , طبق نظر روانشناسان باليني همة افراد ممكن است مبتلا به بيماري‌هاي رواني گردند و اين بيماري‌ها قابل كنترل، پيشگيري و درمان هستند. (درست مثل آنفلولانزا كه مبتلا شدن به آن براي همه محتمل است).
نشانه‌ها: بيماري‌هاي مختلف , نشانه‌هاي مختلفي دارند. روانشناسان باليني در طيّ مصاحبه‌هاي تشخيصي با توجّه به زمان شروع، مدّت (كميّت و كيفيت)، اثرات جسماني، ذهني و فكري، و نشانه‌هاي متعدّد ديگر پي به نوع بيماري مي‌برند. و پس از تشخيص به درمان و روان درماني اقدام مي‌كنند. برخي از بيماري‌ها چون منشأ فيزيولوژيكي و عصبي دارند براي درمان نياز به دارو دارند كه اين كار توسط روانپزشك صورت مي‌پذيرد و براي بهبود كامل و رسيدن به سازش يافتگي (شغلي، ارتباطي، هيجاني و ...) نياز به همكاري روانپزشك و روانشناس باليني داريم.
نشانه‌هاي مشترك: برخي از بيماري‌ها با هم نشانه‌هاي مشتركي دارند، به عبارت دقيق‌تر اين بيماري‌ها در برخي نشانه‌ها با هم مشترك هستند و در بقيه نشانه‌ها از همديگر جدا مي‌شوند. به عنوان مثال احساسي كه شما داريد (اينكه فكر مي‌كنيد به شما توجّه خاص مي‌شود و همه شما را نگاه مي‌كنند و در مورد شما صحبت مي‌كنند و ...) در چند بيماري مشترك است امّا با توجّه به نشانه‌هاي ديگر (هيجاني، زيستي، شناختي، رفتاري) و نوع شدّت و مدّت و زمان شروع و دانستن اطّلاعاتي از زندگي خانوادگي و نوع روابط اعضاي خانواده با يكديگر مي‌توان به تشخيص يك بيماري اقدام كرد. وقتي كه آن بيماري معيّن شد درمانگر به راحتي در صدد كنترل و درمان بر مي‌آيد چون منشأ و علل آن براي او شناخته شده است و درمان‌هاي خاصّ آن نوع بيماري را مي‌داند.[1]
شما بايد چه كاركنيد؟  
با توجّه به مطالب بالا بايد بگوييم كه اطّلاعات ما نسبت به شما و بيماريتان بسيار اندك است شما از زمان شروع آن برايمان چيزي ننوشته‌ايد و از مدّت، شدّت و نوع دارويي كه مصرف مي‌كنيد حرف نزده‌ايد. اين اطّلاعات محدود به ما اجازة تشخيص و قضاوت در مورد بيماري شما نمي‌دهند. و از سويي ديگر براي درمان از طريق مكاتبه به نتيجة مطلوبي نخواهيد رسيد. پس بهترين و صحيح‌ترين راه اين است كه شما ابتدا با مشورت از متخصصين مختلف، يك متخصص روانپزشك و يك روانشناس باليني براي مراجعة خود انتخاب كنيد و به تخصص آنها اعتماد كنيد و توصيه‌هاي دارويي و غير دارويي آنها را مرتّب انجام دهيد تا به نتيجة مطلوب برسيد.
تأثير درمان: برخي از داروها مدّتي زمان نياز دارد تا اثر خود را بگذارد، پس گمان نكنيد اصلاً داروها مؤثر نبوده، شما با مصرف دارو روز به روز و گام به گام به درمان نزديكتر مي‌شويد. چيزي كه در كنار استفاده از دارو بايد بدانيد اين است كه:
 1. شما بايد آگاه باشيد كه اين احساسات و بدبيني‌ها به خاطر نوع بيماري شماست. تمرين كنيد كه در مورد ديگران برداشت بدي نداشته باشيد و در برخوردها و روابط پيوسته متوجّه اين امر باشيد. سريع قضاوت نادرست خود را تصحيح مي‌كنيد.
2. براي اينكه فرآيند درمان شما تسريع گردد در كنار رجوع به روانپزشك  و روانشناس باليني، از ورزش، كار در جهت بهبودي كامل استفاده كنيد.
3. زمان فراغت خود را با مطالعة كتاب‌هاي متنوع پر كنيد، كمتر با خود خلوت داشته باشيد. سعي كنيد در بين دوستان خود حضور داشته باشيد.
4. با تكرار ذكر صلوات و اشعار مختلف به ذهن خود اجازه ندهيد چنين احساسي و افكاري را براي شما به بار آورد. براي سلامتي كامل خود در كنار مطالب فوق  ,دعا كنيد و شفاي خود را از خدا بخواهيد.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. رفتارهاي بهنجار و نابهنجار، دكتر شكوه نوابي نژاد، انجمن اولياء و مربيان.
2. از حال بد به حال خوب، ديويد برنز، ترجمه مهدي قرچه داغي، نشر آرين كار.

پي نوشت:
[1] . چكيدة روانپزشكي باليني، ترجمة دكتر نصر الله پورافكاري، انتشارات آزاده، چاپ دوم، 1383، اقتباس از ص 215.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :