امروز:
سه شنبه 4 مهر 1396
بازدید :
751
حوزه علميه ساري

ساري را در قرن اول هجري، سپهبد فرخان حاكم طبرستان به نام پسر خود سارويه بنا كرد و پس از آن يزيد بن مهلب سردار اموي اين ناحيه را ويران كرد. منصور خليفه عباسي شهر ساري را فتح و مسجدي در آن بنا نمود. از آن پس ساري مركز سادات زيديه و مرعشي گرديد. در سال 260 هجري يعقوب ليث صفار اين شهر را تصرف كرد، سپس به دست اسماعيل ساماني افتاد و زماني آل زيار و آل بويه به ساري دست يافته و در 426.ق محمود غزنوي وارد ساري شد، سپس مرعشيان بر ساري استيلا يافتند و در سال 795.ق تيمورلنگ مردم مازندران و از جمله ساري را قتل عام نمود. بعدها در زمان صفويه بناهايي در ساري ساخته شد.[1]
 
دوره نخست
عبدالجليل رازي در كتاب «النقض» گويد كه در عهد سلجوقيان در شهرهاي ساري و اُرَم[2] مدارسي مخصوص شيعيان وجود داشته است.[3] بدين ترتيب دوره نخست حوزه ساري از قرن پنجم هجري آغاز مي‎گردد. شيخ آقا بزرگ نيز در قرن هشتم از «كمال الدين بن قوم الدين ساروي»[4] نام مي‎برد كه به «مير بزرگ» و «سيد كبير» مشهور و از سادات مرعشي مازندران است. برخي از تأليفات او عبارتند از:
1. زادالقراء
2. منية الحكيم و بغية الفقيه لجمع بين العلم و الدين
3. هداية الأديب
4. دليل الحيران[5]
البته برخي از فرزانگان اين ديار به احتمال قوي تحت عنوان مازندراني ذكر شده‎اند و حوزه علميه را در قرون بعد تداوم بخشيده‎اند.
 
دوره دوم
دوره دوم حوزه علميه ساري از قرن يازدهم هجري شروع مي‎شود كه تا عصر ما تداوم يافته است.
«عبدالله شولستاني ساروي»[6] تنها عالم قرن يازدهم است كه شيخ آقابزرگ تحت عنوان «ساروي» از وي ياد كرده است و او فرزند حسن شيرازي مي‎باشد كه در ساري ساكن شده و كتابهايي در علوم عقلي و اعتقادي نگاشته است. شولستاني عالم فاضل و فقيه جليل القدري است كه علوم نقلي را نزد محمدتقي مجلسي و علوم عقلي را در مكتب صدرالدين شيرازي فراگرفته است. وي از جمله عالماني است كه در تقويت حوزه ساري از اصفهان هجرت نموده است. «اصول الدين بالأدلة العقلية» و «شرح اعتقادات صدوق»[7] از آثار علمي او مي‎باشند.
«عبدالعظيم ساروي»، و «علي قاري ساروي» نيز از عالمان قرن دوازدهم اين ديار اسلامي هستند.[8]
از مدارسي كه در اين دوره داير بوده‎اند مي‎توان به موارد زير اشاره كرد:
1. مدرسه رضاخان
2. مدرسه حاج مصطفي
3. مدرسه درويش علي
4. مدرسه سليمان خان
5. مدرسه حاج درويش[9]
-----------------------
[1] . جغرافياي كامل ايران، ج2، ص1147 و نيز رك: تاريخ دو هزار ساله ساري، حسين اسلامي، انتشارات دانشگاه آزاد اسلامي قائمشهر، 1372.ش
[2] . اُرَم، روستايي نزديك ساري كه مردم آن مانند مردم ساري از ديرباز آيين تشيع داشتند. ساري بعد از قم در سال 144.ق مذهب تشيع را پذيرفت و از اين نظر دومين شهر شيعي ايران است. دايرة المعارف تشيع، ج2، ص80.
[3] . النقض، ص48.
[4] . طبقات اعلام الشيعه، الحقائق الراهنة، ج3، ص85.
[5] . همان، ص168.
[6] . طبقات اعلام الشيعه، ج5، ص240.
[7] . همان، ج5، ص349.
[8] . همان، ج6، ص304.
[9] . گنجينه دانشمندان، ج5، ص266.

سيد علي رضا كباري - حوزه‌‌‎هاي علميه شيعه در گستره جهان، با اندکی تغییر
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :