امروز:
يکشنبه 8 اسفند 1395
بازدید :
391
دلیل این که اکثریت ادیان و مذاهب بزرگ دنیا فرهنگ انتظار دارند و معتقد به ظهور فردی در آخر الزمان و از بین بردن ظلم و برقراری عدل هستند چیست؟

قبل از بیان دلیل انتظار بهتر است در مورد کلمه انتظار از لحاظ معنی و مفهوم توضیحاتی را بدهیم.
انتظار در لغت به معنی چشم داشتن، چشم به راه بودن، چشم داشتگی می باشد[1] و به عبارت دیگر نوعی امید به آینده داشتن است.
انتظار در اصطلاح: به معنی چشم براه بودن و درنگ کردن به امید پیشامد خاصی[2] انتظار امیدی است به آینده ای نوید بخش و سعادت آفرین که در آن به رهبری قائدی عظیم، جهان از مفاسد و بدبختی ها رهائی یافته و راه خیر و صلاح، آسایش و امنیت را در پیش می گیرد، انتظار آرزومندی به رسیدن آینده ای است که در آن ستم و تبعیض تعدی و اجحاف نیست.
مي توان گفت علت اصلي منتظر بودن همه آيين ها و گروه ها اين است که بشر فطرتاً خواستار جامعه ای ایده آل که در آن عدالت و آزادی و امنیت هست، می باشد بنابر این از خواست های سرشت انسانی می باشد و لذا با تعریفی که از انتظار شد و به خاطر عدم دسترسی به یک حکومت و جامعه ای که تمام شرایط را داشته باشد، انسان همواره در انتظار آن به سر می برد پس انتظار در همه انسان ها وجود دارد و امری عمومی و همگانی می باشد و همه مردم از غربی و شرقی از سیاه و سفید بدان وابسته اند و زمینه آن در همه جوامع چه متمدن و غیر متمدن و در همه مذاهب اولیه و پیشرفته و در بین مردم غیر مذهبی که تنها تکیه گاه شان واقعیت (ماتریالیستی) است به چشم می خورد بنابر این تمامی ادیان آسمانی و غیر آسمانی معتقد و منتظر آمدن یک مصلح در آخر الزمان هستند.
از این رو بخشی از آیات کتاب های مقدس در ادیان متفاوت به این مورد اختصاص داده شده به همین سبب به عنوان مثال مسیحیان بر این باورند که سرانجام روزی خواهد آمد که عیسی ـ علیه السلام ـ بار دیگر به سوی آن ها باز خواهد گشت و جهان را پر از عدل خواهد کرد.[3] و یا یهودیان که در انتظار مصلح به سر می برند و معتقدند که روزی ماشیح خواهد آمد و سرزمین موعود را به آبادانی خواهد کشید.[4] و زرتشتیان نیز مانند ادیان دیگر به آمدن مصلح جهانی معتقد هستند که او را با لفظ سوشیانت به معنای نجات بخش تعبیر می کنند.[5] و هم چنین تمامی فرقه ها و مذاهب اسلامی نیز از آمدن مهدی ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ سخن می گویند.[6] بنابر این می توان دلیل انتظار را چنین بیان کرد: 1ـ خود سازی 2ـ امید به آینده روشن 3ـ امید به نجات از ذلت 4ـ اعتراض به نظامات موجود 5ـ عامل زندگی، شادابی و کوشش فراوان 6ـ امید به گسترش عدالت در سراسر گیتی.
چنین انتظاری قبل از هر چیز نیازمند عناصر آماده و با ارزش انسانی است که بتواند چنان اصلاحات وسیعی را در جهان به دوش بکشند و این در درجه اول محتاج به بالاترین سطح اندیشه و آگاهی و آمادگی روحی و فکری می باشد و لذا منتظران واقعی هرگز نمی توانند برای این چنین برنامه ای مهم نقش تماشاچی را داشته باشند و باید به خود سازی بپردازند لذا شخصی که فاسد است چگونه می تواند در انتظار نظامی باشد که افراد فاسد و نادرست در آن هیچ گونه نقشی ندارند بلکه مطرود و منفور خواهند بود. و هم چنین منتظران علاوه بر اصلاح خویش باید به دیگران نیز در این راستا کمک کنند چرا که این یک برنامه فردی نمی باشد وهمین انتظار باعث امید به آینده ای روشن و نجات از ذلت خواهد بود. و این اعتراض موجب اعتراض به نظامات موجود می شود و همه این کارها عامل زندگی و شادابی و کوشش فراوان می شود.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ مهدی منتظر، محمد جواد خراسانی.
2ـ امید فردا، عباس رحیمی.
3ـ یکصد پرسش و پاسخ، رجالی تهرانی.
4ـ سیمای امام مهدی، سید محمد رضا طباطبایی نسب.
 
پي نوشت ها:
[1] . فرهنگ معین، ج 1، چاپ هشتم 71.
[2] . دایرة المعارف تشیع، نشر شهید سعید محبی، ج 2، ص 539.
[3] . رضوی، رسول، امام مهدی، انتشارات مرکز مدیریت، چاپ اول، ص 13.
[4] . همان، ص 10.
[5] . همان، ص 7.
[6] . همان، ص 17.

مطالب مرتبط :
نام ونام خانوادگی:
جنسیت :
سن :
تحصیلات :
مذهب :
کشور :
استان :
شهر :
پست الکترونیک :
متن سوال :