امروز:
جمعه 31 شهريور 1396
بازدید :
2090
چگونه مي توانيم از وجود امام زمان (عج) بهره مند شويم؟

بهره مند شدن و انتفاع از وجود مقدس امام عصر ـ عليه السلام ـ دو بعد و جنبه دارد:
الف) بعد عمومي و همگاني که مربوط به وجود مقدس امام ـ عليه السلام ـ که خليفه الهي است مي شود. چنانچه از امام زين العابدين ـ عليه السلام ـ نقل شده که در تبيين فوايد و آثار وجود امام فرمود: «... ما امان براي اهل زمين هستيم، همچنان که ستارگان امان براي اهل آسمان اند. ما کساني هستيم که خدا به واسطه ما آسمان را بر فراز زمين نگاه داشت و اهل زمين را از هلاکت نجات بخشيده است. به واسطه ما باران مي بارد و رحمت انتشار مي يابد و زمين برکاتش را بيرون مي آورد و اگر نبود در هر عصري امامي از ما اهل بيت در زمين، زمين اهلش را فرو مي برد و هلاک مي کرد... از هنگام خلقت آدم تا قيامت، زمين از حجت خدا خالي نبوده و نخواهد بود، خواه حجتش در ميان مردم آشکار و معروف باشد يا غائب و ناپيدا... (راوي مي گويد: از امام ـ عليه السلام ـ پرسيدم: که مردم در زمان غيبت چگونه از امام غايب بهره مند مي شوند؟ آن حضرت فرمود): همچنان که از خورشيد هنگامي که در پشت ابرها است، بهره مند مي گردند».[1]
و از امام علي بن موسي الرضا ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: امام بدر منير و سراج زاهر و نور ساطع و ستاره هادي در شبهاي تاريک و بيابان هاي بي آب و علف و درياهاي پرگرداب است... امام ابر بارنده و باران سيل آسا و خورشيد رخشنده و آسمان سايه افکننده و زمين گسترده و چشمه جوشنده و برکه و روضه است...»[2] همانگونه که ملاحظه گرديد در اين روايات، امام ـ عليه السلام ـ به منزله رحمت عام الهي تفسير شده است که همگان نه تنها انسان ها بلکه همه موجودات، از وجود مقدس او بهره مي برند و بهره مند هستند.
ب) بعد خصوصي و شخصي که مربوط به ما و ويژگي هاي اعتقادي، روحي و رواني و ساير استعدادهاي دروني يعني عقيدتي و بيروني يعني عملي ما و جامعه ما مي گردد و بهره مند شدن از وجود مقدس امام عصر ـ عليه السلام ـ بستگي به توانايي و لياقت ما دارد. در اين جهت بايد دانست که، انسان آگاه و روشن براي رسيدن به کمال و بهره مندي کامل از سرمايه هاي ارزنده خود بايد در دو جنبه رشد و کمال يابد:
1. جنبه علمي و نظري: اميرمؤمنان علي ـ عليه السلام ـ در يکي از سخنان کوتاه و حکيمانه خود مي فرمايد: خداوند رحمت کند و بيامرزد انساني را که بداند از کجا آمده و در کجا به سر مي برد و به سوي چه مقصدي روان است»[3].
 بنابراين قدم اول آشنايي با مبدأ و معاد و وظايف انسان بين اين شروع و آن انجام است یعنی آشنايي با اصول عقايد اسلامی. آشنايي با اصول عقايد و بصيرت نسبت به باورها و عقايد درست و صحيح که نقش عميقي در چگونگي زندگي و رفتار و برنامه ريزي و نگرش انسان به عالم و جهان هستي و بهره وري و بهره مندي از همه زواياي آن دارد.
دومين قدم آشنايي با فضايل و رذايل اخلاقي است، يعني اموري که زمينه ساز سعادت يا بيچارگي و محروميت انسان مي باشند و در ساختن شخصيت حقيقي انسان و شکل دادن به خود حقيقي او نقش اساسي دارند. مسأله خودشناسي که ثمره آن خداشناسي است و نيز آشنايي با گناهان و گناه شناسي از مباحث مهم اين بخش است.
2. جنبه عملي: شناخت و علم و آگاهي زمينه ساز عمل است و اگر آگاهي انسان به عمل تبديل نگردد و بذر شناخت با عمل به نهال نيرومندي تبديل نگردد به کمال خود نرسيده و ضايع مي گردد. در اين مرحله بايد اولا با احکام و وظايف شرعي کاملا آشنا شود که براي عامه مردم، تقليد از يکي از مراجع عظيم الشأن تقليد که زمينه ساز عمل به وظايف شرعي و دستورات عملي ديني است بايد کاملا براي مؤمن متعهد توجيه و حل شده باشد. گام عملي دوم، تهذيب و خودسازي عملي است. يعني بعد از آشنايي با ضرورت تهذيب اخلاق و نفس و خودسازي در مرحله نظر و عمل نوبت به گام نهادن در ميدان تهذيب مي رسد که از ضروري ترين و اساسي ترين برنامه يک مومن است، که مطالعه زندگي و سيره معصومين ـ عليهم السلام ـ و زندگي مردان بزرگ و خودساخته و وارسته در تشويق انسان به گام برداشتن در راه خودسازي و تهذيب، بسيار موثر است و عامل مهمي در تقويت اراده و همت انسان مي باشد.
بهره مند شدن از وجود مقدس و نازنين امام عصر ـ عليه السلام ـ و ديگر اولياء الهي نياز به سنخيت با آنان دارد. به دست آوردن سنخيت با اولياء الهي نياز به تحقق دو بعد يعني معرفت و عمل دارد. اگر کسي خود را به اولياء الهي شبيه نمود، به لقاء آنان نيز واصل و از برکات وجود مقدس آنان بهره مند خواهد شد. چه آنکه: نوريان مر نوريان را طالب اند. ناريان مر ناريان را جاذب اند.
آنچه وظيفه ما است تشبّه به آن حضرات و پيمودن راه و عمل به سيره آنان است . ما بايد در همه حال سرباز آماده باش آن حضرت بوده و همواره در خدمت ايشان باشيم. اين مسأله را آيه 200 سوره آل عمران بيان فرموده: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّکمْ تُفْلِحُونَ»[4] اي کساني که ايمان آورده ايد، صبر کنيد و يکديگر را به صبر واداريد و مرابطه نمائيد و تقوا و خداترسي را پيشه سازيد باشد که رستگار شويد.
از امام باقر ـ عليه السلام ـ در تفسير اين آيه شريفه نقل شده که فرمود: «صبر کنيد بر اداي فرايض (يعني در انجام تکاليف الهي استقامت داشته باشد) و در برابر دشمنان پايداري کنيد و با امام تان (که انتظارش را مي کشيد) مرابطه نماييد.»[5] مرابطه با امام زمان ـ عليه السلام ـ يعني خود را به رشته ولايت او بستن و بر خدمت و پيروي و ياري او گردن نهادن و اين يکي از ارکان ايمان است که آدمي خود را به امام خويش مربوط سازد و از او جدا نشود. هم چنين بايد کارهايي انجام دهيم که آن حضرت و اصحاب او انجام مي دهند، تا لااقل ازحضور معنوي در محضر پربرکت آن بزرگوار بهره مند گرديم. قرآن راجع به حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ و اصحاب آن حضرت مي فرمايد: «الَّذِينَ إِن مَّکنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّکاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنکرِ»[6] کساني که اگر در زمين به آنان توانايي دهيم نماز را به پا داشته و زکات (به مستحق) بخشيده و به معروف امر نموده و از منکر نهي کنند.
در تفسير اين آيه شريفه نيز از امام باقر ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: «اين آيه براي آل محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ است يعني مهدي (عج) و اصحاب او».[7]
در نتيجه اگر ما مي خواهيم از اصحاب و ياران آن حضرت بوده و در حد توان از آن وجود مقدس بهره مند شويم بايد به اين امور اهتمام بورزيم.
خوب است بدانيم امام زمان (عج) شديدا به شيعيان و دوستداران خود عشق مي ورزد بلکه علاقه آن حضرت به شيعيان و دوستان شان خيلي بيشتر از علاقه اي است که ما نسبت به آن حضرت داريم. آن حضرت همواره برای شيعيان خود دعا مي کنند. از آن بزرگوار نقل شده است که: «ما هرگز در رعايت احوال شما کوتاهي نمي کنيم و شما را از ياد نمي بريم»[8]. پس آنچه بر ماست جلب رضايت آن بزرگوار مي باشد. آنچه در روايات زياد سفارش شده است انتظار فرج است ما بايد ارتباط معنوي خود را با امام زمان (عج) با عمل به دستورات آن حضرت و انتظار فرج به معناي واقعي ثابت و مستدام نگاه داريم. از اينرو بسيار به جا است که خصوصيات منتظر واقعي حضرت مهدي (عج) را بدانيم و سپس آن را در خود عملي کنيم تا آنگونه که شايسته است از وجود آن عزيز و برکات وجودي او بهره مند شويم. بنابراين کسي که مي خواهد از برکات وجود مقدس آن حضرت بهره مند شود يعني منتظر واقعي باشد بايد:
1. عمل به تکاليف ديني و احکام الهي که ناشي از معرفت و آگاهي او به احکام خدا و حقوق خليفه و حجت الهي است، نمايد.
2. به ياد امام بودن به طور دايم و محزون بودن به علت محروم بودن از زيارت آن وجود مبارک چنانچه در دعاي شريف ندبه مي خوانيم: بر من گران است که خلق را بينم و تو ديده نشوي و سخن آشکار و پنهان تو را نشنوم.»[9]
3. براي تقويت ارتباط هر روز صبح «دعاي عهد» را بخوانيم.
4. انتظار فرج آن حضرت را در دل وظاهر جلوه گر کنيم.
5. هميشه دعا براي شناخت آن بزرگوار کنيم و از خدا بخواهيم که به ما توفيق شناخت و آشناي هر چه بيشتر آن حضرت را بدهد... «اللهم عرفني حجتک فانک ان لم تعرّفني حجّتک ضللت عن ديني»[10]
6. داستان هاي واقعي بزرگاني را که با امام زمان ـ عليه السلام ـ در ارتباط بوده اند بخوانيم. و وظايف وخصوصياتي ديگر که در کتب مربوط به تفصيل بيان شده است.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ سيماي آفتاب، دکتر حبيب الله طاهري
2ـ يک صد پرسش و پاسخ پيرامون امام زمان (عج)، رجايي تهراني.
3ـ وابستگي جهان به امام زمان (عج)، آيت الله صافي گلپايگاني
4ـ کيمياي محبت، محمدي ري شهري.
5ـ خودسازي (تهذيب و تزکيه نفس) آيت الله ابراهيم اميني.

پي نوشت ها:
[1]. امالي مفيد.
[2]. شيخ صدوق، اکمال الدين و تمام النعمه، ج 2، ص 601.
[3]. رسالة في الحقوق، مرکز المصطفي.
[4]. آل عمران / 200.
[5]. کتاب الغيبه، شيخ مفيد، ص 501.
[6]. حج / 41.
[7]. تفسير قمي، ج 2، ص 87.
[8]. بحار الانوار، ج 53، ص 174.
[9]. مفاتيح الجنان، دعاي ندبه.
[10]. سيماي افتاب، حبيب الله طاهري، ص 156.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :