امروز:
سه شنبه 4 مهر 1396
بازدید :
638
آيا وقتي از امام زمان کمک مي خواهيم به ما کمک مي کند؟ توضيح دهيد.

امامان معصوم ما بر طبق روايات و آيات فراوان، جانشينان خداوند بر روي زمين هستند و داراي همه صفات و کمالات و فضائل الهي به اندازه ظرفيت وجود خود مي باشند. آنان در جايگاه بسيار عالي و ممتاز و نه تنها محيط و مشرف بر عالم طبيعت مي باشند، بلکه محيط بر همه عوالم وجود هستند. در دعاي رجبيه از اعمال ماه شريف رجب که از امام عصر عليه السلام نقل شده است چنين مي خوانيم: «... لا فرق بينک و بينها الا انهم عبادک و خلقک...»[1] يعني ميان خداوند و اولياء معصوم او فرقي وجود ندارد مگر در اينکه خدا آفريدگار است و اولياء معصومش بندگان و مخلوقات اويند . اما افعال (و اراده آنها) افعال (و اراده) توست. و ولايتي به آنها عطا فرمودي که از راه آن، آسمان و زمين روشن مي شود، اما ذوات آنها مصنوع و مخلوق تواند.[2] در روايتي از امام صادق عليه السلام نقل شده که فرمود: «نحن ولاة امر الله و خزنة علم الله و عيبة وحي الله»[3] ما متصديان امر خداوند و خزانه داران علم او و گنجينه هاي وحي او هستيم. و در روايتي ديگر نيز از امام صادق عليه السلام نقل شده که فرمود: «ان الامام اذا شاء ان يعلم علم»[4] امام اگر بخواهد چيزي را بداند، از آن آگاه مي شود. و در حديث ديگر از آن حضرت نقل شده که فرمود: اگر من در حيات حضرت موسي و خضر بودم به آنها مي گفتم که من از آن دو داناترم و چيزهايي را که آنها نمي دانستند به آنها مي گفتم . چون موسي و خضر (ع) (تنها علم گذشته را داشتند و علم زمان حال و آينده را نداشتند ولي ما (ائمه) اين علم را به وراثت از پيامبر صلي الله عليه و آله داريم.»[5] و نيز از آن حضرت نقل شده که فرمود: «من آنچه را که در آسمان ها و زمين و بهشت و جهنم و در زمان حال و آينده است مي دانم».[6]
ارتباط با امام زمان عليه السلام و نيز هر کدام از ائمه اطهار عليهم السلام، نيازمند سنخيت و وجود شباهتي با آن حضرت است. بايد در خود صفا و پاکي را ايجاد کرد تا اين ارتباط مؤثرتر و صافي تر باشد. پس:
 آب کم جو، تشنگي آور بدست،
 تا بجوشد آبت از بالا و پست،
 طبيب عشق مسيحا دم است و مشفق،
ليک چودرد،درتونبيندکه رادوابکند؟
البته اين ارتباط و در پي آن درخواست و سؤال، مانند ارتباط با خداوند متعال داراي درجات کاملاً مختلفي است و بستگي به ميزان شناخت و معرفت و نورانيت و قابليت دروني و قلبي ما دارد. آن بزرگوار از سلاله پاکان و معصومان، و امام کريم از اولاد کرام و برگزيدگان حق است و همه زيبايي ها و فضيلت ها و کمالات را در خود يک جا جمع کرده اند و هر چه پاکي و صفا و نورانيت ما بيشتر باشد ارتباط ما با ايشان عميق تر و پايدارتر و مفيدتر خواهد بود. ايشان مظهر رحمت واسعه الهي مي باشد و فريادرس و دستگير همه انسانها بلکه همه موجودات است. همه هستي به برکت وجود ايشان و افاضات و الطاف او برقرار است. و همه موجودات بر سر سفره رحمت و کرم ايشان نشسته اند. چنانچه در زيارت شريف آل ياسين منقول از ناحيه مقدسه مي خوانيم: «السلام عليک ايها العلم المنصوب و العلم المصبوب، و الغوث و الرحمة الواسعة وعداً غيرمکذوب»[7] سلام بر تو، امامي که پرچمي برافراشته و علمي سرشار و ريزان و فريادرس و رحمت بي کران و گسترده و وعده راست و صادق هستي».
امام زمان عليه السلام، همانگونه که پيش از اين اشاره شد با توجه به علم و آگاهي از امور و سعه وجودي که ائمه دارنده همه عالم و انسان هاي طالب هدايت را هدايت مي کند و به مطالب و مسايل و حوائج آن ها رسيدگي مي فرمايد. و هدايت معنوي همه ره پويان وادي توحيد، و سالکان سلک محبّت به خداوند و بندگي حق، توسط ايشان انجام مي گيرد، و هر کسي که هدايت مي يابد و گامي در راه بندگي خداوند بر ميدارد با ارشاد و اشراق و افاضه و عنايت هاي آن بزرگوار است. اگر امام زمان عليه السلام در قلبي احساس نياز به هدايت را ببيند و عطش يافتن حق را در او مشاهده کند و درماندگي و افتادگي او را ببيند، بدون ترديد از او دستگيري مي کند. «آن بزرگوار حتي از دشمناني که عناد و لجاجتي ندارند و راه را گم کرده اند، دستگيري مي کند تا چه رسد به(محّبان) و شيعيان شان».[8] امکان ندارد کسي واقعا دردمند و نيازمند دستگيري باشد و آن مظهر رحمت بي کران الهي از او دستگيري ننمايد، چنانچه در ضمن توقيعاتي به عالم جليل القدر شيخ مفيد قدس سره مي خوانيم که بر اساس آن امام زمان عليه السلام به او فرموده است: ما به مناجات هاي تو توجه داريم... ما گرچه در مکان هاي دور از ظالمان به سر مي بريم، خداوند متعال (فعلا) صلاح ما و شيعيان ما را مادامي که دنيا در دست فاسقان است چنين خواسته است، ما به جريان زندگي شما کاملاً مطلع هستيم و از اخبار و آزاري که از طرف دشمنان به شما مي رسد باخبريم، چنانچه با گذشتگان صالح چنين مي شد... ولي ما شما را فراموش نمي کنيم و توجه کامل به شما داريم و گرنه سخت در فشار قرار مي گرفتيد و يا دشمن شما را نابود مي کرد. تقوا و پرهيزکاري را پيشه کنيد...»[9]
پس بايد جايگاه والاي آن حضرت را که ولي نعمت ما است بشناسيم و ميزان فقر و درماندگي و گمراهي خود را احساس کنيم و آن بزرگوار را با صفاتي مثل دستگيري کننده و فريادرس و جانشين خداوند و بصير و سميع و قادر بشناسيم و در اين وقت است که بي اختيار احساس شکستگي خواهيم کرد و خود به خود دست مان به دعا بلند خواهد شد و با زبان حال يا قال، او راصدا خواهيم زد و «يابن الحسن» خواهيم گفت. و بدون شک اگر چنين حالي در ما پيدا شود، دستگيري و بنده نوازي آن مظهر لطف و کرم خداوند کريم، حتمي و مسلم خواهد بود. پس بايد اين قابليت ها و زمينه ها را در خود ايجاد کنيم، چون علاوه بر عنايت و لطف سرشار و بي نهايت آن چشمه جوشان رأفت الهي، وجود قابليت در ما نيز شرط لازم براي توجه و عنايت آن سرور انس و جان است. چه آنکه: «انزل من السماء ماءً فسالت اودية بقدرها»[10] (خداوندي که) از آسمان، آبي فرو فرستاد، پس رودخانه هايي به اندازه گنجايش خودشان روان شد.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ يکصد پرسش و پاسخ درباره امام زمان عليه السلام، ترجمه منتخب الاثر، آيت الله صافي
2ـ مسجد مقدس جمکران، تجليگاه صاحب الزمان عليه السلام، سيد جعفر مير واعظي.
 
پي نوشت ها:
[1]. مفاتيح الجنان، شيخ عباس قمي، ادعيه رجبيه.
[2]. در محضر علامه طباطبايي، محمد حسين رخشاد، ص 158.
[3]. اصول کافي، ج 1، ص 215.
[4]. همان.
[5]. همان.
[6]. همان.
[7]. مفاتيح الجنان، شيخ عباس قمي.
[8]. منتهي الامال، شيخ عباس قمي، بخش زندگاني امام دوازدهم.
[9]. حبيب الله طاهري، سيماي آفتاب، ص 249 به نقل از: احتجاج طبرسي، ج 2 ، ص 322، و بحار الانوار، ج 53، ص 174.
[10]. رعد / 17.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :