امروز:
چهار شنبه 1 شهريور 1396
بازدید :
462
آيا ياران امام زمان (عج) هم نيروي خارق‌العاده دارند؟

طبق احاديث و اخبار متواتر و مسلمّي كه در منابع اهل سنّت و تشيّع وجود دارد، با قيام و ظهور قائم آل محمّد ـ عليه‌السّلام ـ تمام نظام و قدرت‌هاي ستمگر كه به پيشرفته‌ترين سلاح و تكنولوژي عصر مجهزّند، سرنگون مي‌شوند، و در ساية نظام و حكومت مقتدر حضرت مهدي ـ عليه‌السّلام ـ جهان پر از جور و ستم، سرشار از عدل و داد مي‌گردد، و صلح و امنيت در سراسر گيتي پديد مي‌آيد. و بدون ترديد قيامي كه منجر به نابودي ظلم و جور به طور كامل گردد، و تمام قدرت هاي استكباري مجهّز به تكنولوژي و سلاح هاي پيشرفته از بين برود، قطعاً در اثر رشادت و فداكاري‌هاي اصحاب و ياران آن حضرت است كه امدادهاي غيبي و عنايات ويژة خداوند سبحان را با خود دارند، و در اثر لياقت و شايستگي‌هايي كه كسب كرده‌اند، خداوند توان و نيروي خارق‌العاده‌اي را به آن‌ها مي‌بخشند.
در اين زمينه احاديث و رواياتي كه دلالت دارد بر اين‌كه ياران و اصحاب آن حضرت داراي نيروي خارق‌العاده اند، فراوان است، كه در اينجا به ذكر چند حديث اكتفا مي‌شود:
1. از امام باقر و امام صادق ـ عليهما‌السّلام ـ روايت شده كه در تفسير آية مباركة (ولئن اخرناعنهم العذاب الي امة معدودة) [1] فرمودند: «شماري از امت آن‌ها اصحاب حضرت مهدي ـ عليه‌السّلام ـ هستند كه در آخر زمان به سيصد و سيزده نفر مرد مي‌رسند به تعداد اهل بدر،‌ و آن‌ها همانند آمدن تكه‌هاي ابر درفصل پاييز، در يك ساعت گرد هم جمع مي‌شوند.» [2]
2. علي بن حمزه از ابوبصير از امام صادق ـ عليه‌السّلام ـ سخن لوط ـ عليه‌السّلام ـ را نقل مي‌كند كه به قوم خود گفت: «لو انّ لي بكم قوّه أو آوي الي الركن الشديد؛ اي كاش در برابر شما قدرتي داشتم، يا تكيه‌گاه و پشتيبان محكمي در اختيار من بود.» [3]  نبوده مگر آرزوي قوّت قائم ـ عليه‌السّلام ـ، و جز قدرت و قوّت اصحاب آن حضرت را ياد‌آور نشده است، و آنهايند ركن محكم؛ چون به يك مردي از آن‌ها قدرت چهل مرد داده مي‌شود، و قلب هاي استوارتر از پاره‌هاي آهن دارند، اگر از كوه‌هاي آهن عبور كنند آن‌ها را از جاي برمي‌كنند شمشيرشان را بر زمين نمي‌گذارند تا خداي عزوجل از آن‌ها راضي گردد[4].»
3. مسعود بن سعد جعفي از جابر، از امام باقر ـ عليه‌السّلام ـ نقل كرده است كه فرمود: «خداوند متعال در دل شيعيان ما وحشت مي‌اندازد، امّا هنگامي كه قائم ما ـ عليه‌السّلام ـ قيام كند و مهدي ما ـ عليه‌السّلام ـ ظهور كند، يك مرد از شيعيان پر جرأت‌تر از شير، و كاري‌تر و نافذتر از نيزه خواهد بود.» [5]
4. عبدالله بن حماد انصاري، از ابي ‌جارود، از امام باقر ـ عليه‌السّلام ـ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: «ياران و اصحاب قائم سيصد و سيزده مرد هستند... كه بعضي از آن‌ها در روز روي ابر راه مي‌روند... و بعضي از آنان بر فراش خويش خوابيده و صبحگاهان در مكه هستند.» [6] و نيز احاديثي به همين مضمون با اندك تفاوتي از مفضل بن عمر از امام صادق ـ‌عليه‌السّلام‌ـ، و از ابو خالد كابلي، از علي بن الحسين ـ عليه‌السّلام ـ يا از امام باقر ـ عليه‌السّلام ـ[7] و از محمد بن فضيل از امام رضا ـ‌عليه‌السّلام‌ـ[8] روايت شده است.
5. علي بن حمزه از امام صادق ـ عليه‌السّلام ـ روايت كرده كه فرمود: «جوانان شيعه بر پشت بام هاي خود خوابيده‌اند كه ناگهان در يك شب بدون هيچ قرار قبلي در مكه در اطراف صاحب خود حضرت مهدي ـ عليه‌السّلام ـ جمع مي‌گردند»[9]
6. ابو خالد كابلي از امام زين‌العابدين ـ عليه‌السّلام ـ نقل كرده كه فرمود: «كساني كه شب هنگام از بستر‌هاي خويش ناپديد و مفقود مي‌شوند سيصد ‌و ‌سيزده نفر به تعداد اهل بدر هستند كه صبحگاهان در مكه حضور پيدا مي‌كنند، و اين فرمودة‌ خداوند عزوجل است كه فرمود: «هر كجا باشيد خداوند همگي شما را خواهد آورد» و آنان ياران قائم ـ عليه‌السّلام ـ هستند»[10]
7. از امام صادق ـ عليه‌السّلام ـ روايت شده كه اين آيه (اينما تكونوا يات بكم الله جميعاً)[11] دربارة ناپديدشدگان از اصحاب و ياران حضرت مهدي ـ عليه‌السّلام ـ نازل شده است؛ چون آنان شبانگاهان از بستر خويش ناپديد شده و صبحگاهان در مكه ديده مي‌شوند، و برخي از آنان به وسيلة ابر سير مي‌كنند... و آنهايي كه در روز با ابر حركت مي‌كنند از نظر ايمان با عظمت و افضل‌تر از ديگران است»[12]
8. محمد بن حنفيه، از امام علي ـ عليه‌السّلام ـ وان حضرت از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله ـ نقل مي‌كند كه آن حضرت فرمود: «حضرت مهدي از ما اهل بيت مي‌باشد كه خداوند امر قيام حضرت را در يك شب سروسامان مي‌بخشد.»[13]
از اين احاديث به خوبي استفاده مي‌شود كه ياران آن حضرت داراي توان و نيروي خارق‌العاده هستند زيرا:
1. در اين احاديث تصريح شده كه ياران حضرت نيرو و قوّت چهل نفر را دارند و مي‌توانند كوهها را از جايش بركنند. و از لسان حديث استفاده مي‌شود، كه اين قوّت و نيرو با صرف‌نظر از بكار گيري ابزارهاي پيشرفتة بشري عادي آن روز است.
2. احاديث مزبور به صراحت مي‌رساند كه ياران آن حضرت بدون استفاده از ابزار و وسيله‌هاي عصرش با نيرو و تواني كه خداوند به آن‌ها عنايت مي كند به وسيلة ابر و غيره در يك شب ناگهان طي‌الارض مي‌كنند و در مكه حاضر مي‌شوند. و اين قطعاً به وسيلة هواپيما و يا ساير وسايل و ابزار زمانشان نمي‌باشد؛ چون در روايات تعبير مفقود و ناپديد شدن آمده است كه آن‌ها از بستر خويش ناگهان مفقود مي‌شود، و تعبير مفقود شدن در يك شب، دربارة كسي كه سفر عادي با هواپيما و غيره بكند، صحيح نيست و بدون ترديد، گرد‌ آمدن ياران آن حضرت در يك شب در مكه معظمه از امور خارق‌العادة ياران آن حضرت ـ عليه‌السّلام ـ است كه در اثر لياقت و شايستگي به آن دست يافته‌اند.
3. در برخي از احاديث[14] تصريح شده است كه وقتي ياران حضرت در مكه حضور پيدا مي‌كنند، اهل مكه از پذيرايي آن‌ها امتناع مي‌ورزند، و مي‌گويند: اينها از كجا آمده‌اند؟ اينها نه براي حج و عمره آمده‌اند و نه براي تجارت و سياحت، و نه با هيچ قافله و سيّاره‌اي آمده‌اند. در گفتگوهاي اهل مكه، كه برخي احاديث به آن‌ها اشاره دارد، آمدن ياران حضرت را با هر گونه سياره و هوا‌پيما نفي مي‌كند.[15] بلكه آنان به وسيلة عنايت و قوت و نيرويي كه خداوند در اختيار آن‌ها قرار داده طي‌الارض كرده و در خدمت حضرت رسيده‌اند.
4. در برخي از احاديث تصريح شده است كه ياران حضرت در يك ساعت، همانند ابرهاي متفرق و پاره پاره‌ي پاييزي جمع مي‌‌شوند، و بي‌ترديد اجتماع سيصد و سيزده نفر بدون قرار قبلي، و ناگهاني و آن هم در يك ساعت، سازگاري با سفر عادي به وسيلة هواپيما كه نيازمند گذرنامه، ويزا، و تهية ساير مقدمات سفر مي‌باشد، آن هم از كشور‌هاي مختلف دنيا، ندارد، بلكه اين عمل خارق‌العاده يكي از شاخصه ها و ويژگي‌هاي ياران آن حضرت است، كه به وسيلة ايمان، و شايستگي به آن مي‌رسند و مورد لطف و عنايت خداوند قرار مي‌گيرند، چنانكه خود حضرت مورد لطف و عنايت خاصة خداوند است كه امام باقر ـ عليه‌السّلام ـ در تفسير مباركة كلام خداوند (يا معشر الجن و الانس ان استطعتم ان تنفذوا من اقطار السموات و الارض فانفذوا لا تنفذوا الاّ بسلطان)[16] مي‌فرمايد: «حضرت قائم با هفت هودج از نور در پشت كوفه فرود مي‌آيد و كسي نمي‌داند كه آن حضرت در كدام يكي از هودجها است.» و بدون ترديد اسباب و ابزار قدرتمندي كه در اختيار حضرت و يارانش است، در اثر عنايت ويژة خداوند سبحان است، و مافوق توان‌منديهاي عادي بشري آن روز است كه اين گونه هودجهاي نوري در اختيار ديگران نخواهد بود.
علاوه بر اين در روايات آمده است كه از جمله ياران حضرت مهدي(عج) حضرت خضر، حضرت الياس، و حضرت عيسي هستند، و در جاي خود به اثبات رسيده است كه پيامبران داراي اعجاز و نيروي خارق العاده هستند نتيجه آنكه ياران حضرت داراي توانمنديهاي خارق‌العاده مي‌باشند كه به وسيلة ابرها مسافرت و طي‌الارض مي‌كنند با فرشتگان همراه و همگام هستند، و حتي بعضي از آنها از فرشتگان سبقت مي گيرند[17] و روي درياها راه مي‌روند، و هود جهاي نوري در اختيار دارد، و در هر كجاي دنيا كه باشد، به طور مستقيم با حضرت سخن مي‌گويند و آن حضرت را مي‌بينند. و اگر بر كوهها حمله‌ور شوند آن‌ها را از جاي بر مي‌كنند، و با پرچمهاي خويش به هر شهري روي آورند تحت سيطرة خويش در مي‌آورند، بر فراز اسبها، چون عقاب چابك و چالاكند، و داراي قوّت و قدرت فوق‌العاده مي‌باشند.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. المهدي و اطباق النور، تاليف عبدالله، عبدالهادي.
2. چشم اندازي به حكومت مهدي(عج) نجم الدين طبسي، قم، انتشارات دفتر تبليغات، چاپ سوم، 1380.

پي نوشت ها:
[1] . هود/8.
[2] . بلخي قندوزي حنفي، ينابيع المودة سليمان بن ابراهيم، ترجمة سيد مرتضي توسليان، چاپ بوذر جمهري، ج2، ص405ـ406.
[3] . هود/80.
[4] . صدوق، كمال‌الدين، تهران، مكتبة الصدوق، ص673، ب 58، ح 26، سليمان بن ابراهيم بلخي قندوزي حنفي، ينابع المودة، ترجمة سيد مرتضي توسليان، چاپ بوذر جمهري، ج 2 ص 405 ـ 406.
[5] . حلية الاولياء:ج 3، ص 184، بلخي قندوزي حنفي، سليمان بن ابراهيم، ينابع المودة ترجمة سيدمرتضي توسليان چاپ بوذر جمهري، ج 2، ص 499، ب 94، ح25، اثبات الهداة: ج 3،ص 557، ب 32، ح 606.
[6] . نعماني، محمد بن ابراهيم، الغيبة، چاپ تهران، مكتبة الصدوق، ص 315.
[7] . نعماني، محمد بن ابراهيم، الغيبة، چاپ تهران، مكتبة الصدوق، ص 313؛ صدوق، كمال‌الدين، تهران، مكتبة الصدوق، ص672، ب58، ح24.
[8] . طبرسي، ابوجعفر محمدبن جرير، دلائل الامامة، انتشارات رضي، چاپ قم، ص241.
[9] . نعماني ص 316، ب 21، ح 11، بشارة الاسلام ص 198، ب 2.
[10] . كمال ‌الدين ج 1، ص654، ب 57، ح 21، اثبات الهداة ج 3، ص 491، فصل 4، ب 32، حديث 235.
[11] . بقره/148.
[12] . كمال الدين، ج 2، ص672، باب 58 حديث 24، اثبات الهداة ج3، ص493، فصل 5، باب 32، حديث 246.
[13] . ابن ابي شيبه، ج 15، ص 197، حديث 19490، تاريخ بخاري، ج 1، ص317، حديث 994.
[14] . مراجعه شود به: دلائل الامامة، ص 307، البرهان، ج1، ص 163، ح 9، منتخب الاثر، ص 485، فصل 8، باب 1، ح 4.
[15] . مراجعه شود به: عبدالله عبدالهادي،  المهدي و اطباق النور، بيروت، مؤسسة بلاغ، ص 72 ـ 74، به نقل از شبارة الاسلام ص 238.
[16] . مراجعه شود به: دلائل الامامة، ص 307، البرهان، ج1، ص 163، ح 9، منتخب الاثر، ص 485، فصل 8، باب 1، ح 4.
[17]. طبرسي، ابوجعفر محمد بن جرير بن رستم، دلائل الامامه، قم، انتشارات رضي، ص241.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :