امروز:
چهار شنبه 29 شهريور 1396
بازدید :
1338
شب شفا
محمد بن بطوطه يكي از عالمان اهل سنت در سفرنامة خود كه معروف است به رحلة ابن بطوطه در شرح سفر خود از مكه معظمه به نجف اشرف ياد نموده روضه و قبر مولايمان امير المؤمنين ـ عليه السّلام ـ را و گفته اهل اين شهر همه شيعه هستند و براي اين روضه مباركه كراماتي ظاهر شده از جمله آن كه در شب بيست و هفتم ماه رجب (شب مبعث) كه نام آن شب در نزد اهل آن جا «ليلة المحيا» است ـ از عراقين و خراسان و بلاد فارس و روم، كساني كه شل و مفلوج و زمين گير هستند، جمع مي‌وشند در آن جا قريب به سي چهل نفر، پس بعد از عشا اين مبتلايان را نزد ضريح مقدس مي‌آورند و مردم جمع مي‌وشند و منتظر خوب شدن و برخاستن آنها هستند، و اين جماعت مردم، بعضي نماز مي‌خوانند و بعضي ذكر مي‌گويند و بعضي قرآن تلاوت مي‌كنند و بعضي تماشاي روضه مي‌كنند تا آن كه بگذرد نصف يا دو ثلث شب آن وقت جميع اين مبتلايان و زمين گيران كه نمي‌توانستند حركت بكنند بر مي‌خيزند در حالي كه صحيح و تندرست مي‌باشند، و علائم بيماري در آنها نيست و مي‌گويند: «لا الهَ الّا الله مُحمّد رسولُ اللهِ عليٌ وليُّ الله».
و اين امري است مشهور و مستفيض، من خودم آن شب را در آن جا درك نكردم، لكن از مردمان ثقه كه اعتماد بر قول آنها بود شنيدم و هم ديدم در مدرسه‌اي كه مهمانخانه آن حضرت است سه نفر زمين گير كه قادر بر حركت نبودند، يكي از اهل روم و ديگري از اهل اصفهان و سومي از اهل خراسان بود. از آنها پرسيدم چگونه شما خوب نشده‌ايد و اين جا مانده‌ايد؟ گفتند: ما به شب بيست و هفتم نرسيديم و همين جا مانده‌ايم تا شب مبعث آينده، كه شفا بگيريم و براي اين شب مردم زيادي از شهرها جمع مي‌شوند و بازار بزرگي به مدت ده روز اقامه مي‌شود.
[1] . مفاتيح الجنان، باب دوم.
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :