امروز:
يکشنبه 2 مهر 1396
بازدید :
684
فرد «الف» براي ساختن خانه‌ي خود كه ناتمام است نياز به پول دارد و آقاي «ب» مقداري پول دارد كه قصد دارد آن را به كار اندازد و از اين سرمايه استفاده ببرد اين دو قراردادي بدين مضمون منعقد مي‌كند: شخص «الف» نصف خانه‌ي خود را به مبلغ 2 ميليون تومان به شخص «ب» مي‌فروشد مشروط بر اينكه شخص «ب» سهم خود را يك سال بعد به خود شخص «الف» به مبلغ 3 ميليون تومان بفروشد بطور عملي ديده مي‌شود شخص «ب» در مدت اين يك سال هيچگونه دخل و تصرفي در خانه ندارد يعني براي ساخت و اتمام خانه، شخص «الف» مستقلاً عملياتي را انجام مي‌دهد. حال اين مسأله از نظر شرعي و فقهي چگونه است؟ لطفاً توضيح دهيد.
از نظر شرعي اگر شخص «ب» مثلاً يك يا دو دانگ از خانه شخص «الف» را به مبلغي خريداري نمايد و در اين معامله قصد جدّ داشته باشند با شخص «الف» در خانه شريك مي‌گردد و منافع يا ضرر حاصله مثل ساير معاملات به نسبت بين اين دو تقسيم مي‌گردد و هر وقت خواسته باشد مي‌تواند سهم خود را به كمتر و يا بيشتر به شخص «الف» يا ديگري نقد يا اقساط بفروشد، ولي چنانچه معامله اولي مشروط به فروش به خود شخص «الف» باشد به نظر بسياري از آقايان فقهاء معامله باطل است. (ر.ك: جامع المسائل آيت الله فاضل، ج2، ص310، س982).
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :