امروز:
يکشنبه 2 مهر 1396
بازدید :
1211
قواعد المرام في علم الكلام
مولّف:
ميثم بن علي بن ميثم بحراني (م 699 ق يا 679 ق)[1]
زندگينامه و اظهار نظرها:
ابن ميثم بحراني به سال 636 ق در بحرين ديده به جهان گشود وي علاوه بر بحرين به بغداد نيز سفر كرد و از عالمان بسياري علم آموخت و مدت مديدي، در عزلت مشغول به فراگيري فروع و اصول بود; به طوري كه گاهي فضلاي حله و عراق او را به اين كار سرزنش مي كردند. حر عاملي مي گويد: شيخ كمال الدين از علما و فضلاي محقق و مدفق بود و در علم كلام مهارت زيادي داشت. او در محضر بزرگاني همچون خواجه نصير الدين طوسي تلمّذ كرد و شاگردان ارجمندي همچون علامه حلي، شيخ محمد بن حجم اسدي و عبدالله بن صالح بحراني از محضر او فيض بردند.
تاليفات:
شرح نهج البلاغه، شرح اشارات، شرح حديث منزلت، الوحي و الالهام، آداب البحث، المعراج السماوي.
معرفي اجمالي كتاب:
مؤلف، كتاب را به هشت قاعده تقسيم كرده و در هر قاعده مباحث را تحت عنوان مقدمه و اركان مباحث را بازگو كرده است. قواعد كلي كتاب عبارتند از: قاعده اول در مقدمات، قاعده دوم در احكام كلي معلومات، قاعده سوم در حدوث عالم، قاعده چهارم در اثبات صانع و صفات آن، قاعده پنجم در افعال و اقسام و احكام آنها، قاعده ششم در نبوت، قاعده هفتم در معاد، قاعده هشتم در امامت. او در اين كتاب مكاتب متكلمان و فلاسفه را با يكديگر مقايسه و ديدگاه هر يك را توضيح و نقد كرده است.
وضعيت نشر:
اين كتاب با تحقيق سيد احمد حسيني و سيد محمود مرعشي توسط كتابخانه آية ا... مرعشي نجفي چاپ شده است.

[1] . مقدمه کتاب شرح نهج البلاغه ( ابن ميثم) - الذريعه ج 14, ص 149؛ نيز قمال دارد در بين اين سال ها فوت کرده باشد.
محمد رضا ضميري ـ کتابشناسي تفصيلي مذاهب اسلامي, ص 259-260
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :