امروز:
سه شنبه 5 بهمن 1395
بازدید :
958
زندگي نامة انبياء اولوالعزم را بنويسيد؟

پيامبران اولوالعزم به ترتيب عبارتنداز؛ نوح، ابراهيم، موسي، عيسي، محمد ـ عليهم السّلام ـ[1] وعلت  ناميدن ايشان به اُولوالعزم؛ بخاطربرخورداری از اراده هاي استوار و قوانين آسماني(کتاب) می باشد و هر پيامبري كه بعد از اين چهارنفرتا پایا ن دوره ی حضرت عیسی{اول بعثت محمد(ص)} مبعوث گشته، بر شريعت و طريقه اي گام نهاد كه آنها وضع نموده اند.[2]ائمه دوازده گانه ی شیعه  پس ازپیامبروارث پیامبر خاتم وپیامبران پیشین وحافظ مکتب توحید اند؛علمای اسلام دردوره غیبت امام دوازدهم، وارث وپاسدار خداپرستی ونشانه های دین هستند.
1- زندگي نامه حضرت نوح ـ عليه السّلام ـ :
حضرت نوح ـ عليه السّلام ـ اولين پيامبر اولوالعزم است كه داراي شريعت وكتاب مستقل بوده و همچنين اولين پيامبر بعد از ادريس ـ عليه السّلام ـ است و به هنگام بعثت چهار صد سال داشت.[3] شغل او نجّاري و مردي بلند قامت، تنومند و گندم گون با محاسن انبوه بود و مركز بعثت و دعوت او در شامات و فلسطين و عراق بوده است.[4] نام اصلي نوح عبدالغفار بوده[5] و پس از ماجراي طوفان پانصد سال زندگي كرد و به آباداني شهرها پرداخت.[6] قبر شريف حضرت نوح ـ عليه السّلام ـ در نجف اشرف، كنار قبر حضرت علي ـ عليه السّلام ـ قرار دارد.[7] براي مطالعه به سوره ها و آيات زير مراجعه نمائيد: آل عمران / 23 ـ نساء / 163 ـ انعام / 84 ـ اعراف / 59، 69 ـ هُود / 25، 32، 36، 42، 45، 46، 48، 89 ـ اسراء / 3، 17 ـ شعراء / 105، 106، 116 ـ صافات / 19، 75 ـ نوح / 1، 21، 26.
2- زندگي نامه حضرت ابراهيم ـ عليه السّلام ـ :
ابراهيم ـ عليه السّلام ـ دومين پيامبر اولوالعزم است كه داراي شريعت و كتاب مستقل بوده، آن حضرت سه هزار و سيصد و بيست سال بعد از هبوط آدم ـ عليه السّلام ـ به دنيا آمد، اهل تاريخ نام پدر ابراهيم ـ عليه السّلام ـ را تارخ (با خاء و حاء) نوشته اند.
اين پيامبر بزرگ در شهر «اور» از شهرهاي بابل به دنيا آمد.[8] ابراهيم ـ عليه السّلام ـ هنوز متولد نشده بود كه پدرش از دنيا رفت و آزر عموي ابراهيم سرپرستي او را به عهده گرفت. ولادت ابراهيم در دوران «نمرود بن كنعان» بوده است.[9] ابراهيم در ايام نوجواني مبارزه خود، با نمرود و مردم بت پرست را شروع كرد و بت هاي عبادتگاه را به جز بت بزرگ شكست.[10]
وي در سن سي و شش سالگي با ساره ازدواج كرد. چون ساره نازا بود وي كنيز خود هاجر را به ابراهيم بخشيد كه از او صاحب فرزندي بنام اسماعيل گرديد.[11] ابراهيم و فرزندش اسماعيل به دستور خداوند خانه كعبه را بنا نهادند. وي سرانجام در سنّ صد و هفتاد و پنج سالگي فوت كرد او را در باغ عفرون دفن كردند و اكنون مدفن او شهر الخليل (در كشور فلسطين) نام دارد.[12] براي مطالعه به سوره ها و آيات زير مراجعه نمائيد. بقره / 124، 125، 126 ـ 127، 130 ـ 132، و ... ـ آل عمران / 33، 35، 67، 68، 84، 95 ـ هود / 69، 74، 75، 76 ـ انعام / 74، 75، 83، 151 ـ ابراهيم / 37، 38.
3- زندگي نامه حضرت موسي ـ عليه السّلام ـ :
حضرت موسي در زمان سلطنت «رامسيس» (فرعون) در مصر متولد شد.[13] وي از نسل حضرت ابراهيم ـ عليه السّلام ـ و با شش واسطه به آن حضرت مي رسد.[14] و پانصد سال بعد از ابراهيم ظهور كرد و دويست و چهل سال عمر نمود. و بر فراز تل سرخ رنگي در سرزمينهاي فلسطين ... به خاك سپرده شد.[15] حضرت موسي ـ عليه السّلام ـ در كودكي در دامان فرعون پرورش يافت، سپس از مصر به مَديَن هجرت و به مدت بيش از ده سال در آن سرزمين زندگي كرد و بعد از مبعوث شدن به مقام نبوت، دوباره براي مبارزه با فرعون و فرعونيان به مصر بازگشت و سرانجام در اين مبارزه پيروز، و بني اسرائيل را از دست آنان نجات داد.[16] براي مطالعه به آيات و سوره هاي زير مراجعه نماييد: بقره / 51، 53، 55، 60، 61، 67، 87 ـ اعراف / 102، 103، 114، 116 و ... ـ يونس / 75، 77، 80 و ... ـ طه / 5، 6، 9، 11، 19، 36، 40 ـ قصص / 3، 7، 10، 15، 18، 19، 20 ـ يونس / 75، 77، 80 الي 84.
4- زندگي نامة حضرت عيسي ـ عليه السّلام ـ :
حضرت عيسي ـ عليه السّلام ـ پنج هزار و پانصد و هشتاد و پنج سال بعد از هبوط آدم و پانصد سال، قبل از ميلاد پيامبر اسلام در سرزمين كوفه در كنار رود فرات به دنيا آمد.[17] و به گفته بعضي او در دهكده ناصره يا بيت المقدس متولد گرديد ولادت او به طور معجزه به اذن خدا، بدون پدر رخ داد. مادرش حضرت مريم است.[18] عيسي ـ عليه السّلام ـ در سي سالگي در بيت المقدس به پيامبري مبعوث شد و داراي شريعت و كتابي به نام انجيل بود،[19] او داراي معجزات فراوان از جمله درمان نمودن بيماران ناعلاج و زنده كردن مردگان بود.[20] سرانجام يهوديان پس از گذشت سي و سه سال از زندگي عيسي ـ عليه السلام ـ تصميم به قتلش گرفتند؛ اما خداوند او را از دست آنها نجات داد و به آسمان بُرد.[21] براي مطالعه به آيات و سوره هاي زير مراجعه نماييد: بقره / 87، 136، 253 ـ آل عمران / 45، 52، 55، 59 ـ نساء / 157، 163، 171 ـ مائده / 17، 46، 72، 75، 78.
5- زندگي نامه حضرت محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ :
حضرت محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ برترين پيامبران و رسولان و خاتم آنهاست و پس از او پيامبري نخواهد آمد، مشهور بين علماي اماميه آن است كه ولادت پيامبر اسلام در عام الفيل سال پانصد و هفتاد ميلادي در هفده ربيع الاول روز جمعه بوده است. نام پدرش عبدالله و نام مادرش آمنه است.[22] پيامبر گرامي اسلام، در سنّ بيست و پنج سالگي با خديجه ـ سلام الله عليها ـ ازدواج كرد، و در سن چهل سالگي به پيامبري مبعوث شد.[23] پيامبر گرامي اسلام بعد از بيست و سه سال انجام رسالت و تبليغ در روز دوشنبه، بيست و هشتم ماه صفر، سال يازدهم هجرت در سن شصت و سه سالگي رحلت فرمود.[24] براي آن حضرت معجزات زيادي ذكر شده است که معجزه جاويد؛پیامبرخاتم قرآن كريم است.[25]

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. قصص الانبياء، سيد نعمت الله جزايري، ترجمه: يوسف عزيزي.
2. تاريخ انبياء، سيد هاشم رسولي محلاتي، انتشارات علميه اسلاميه.
3. قصه هاي قرآن، سيد محمد صحفي.
4. مجموعه كامل قصه هاي قرآن، محمد جواد مهري.
5. فروغ ابديت (زندگي پيامبر اسلام)، آيت الله جعفر سبحاني.
6. قصه هاي قرآن، محمد محمدي اشتهاردي.
 
پي نوشت ها:
[1] . جزايري، سيد نعمت الله، قصص الانبياء، ترجمه يوسف عزيزي، تهران، هاد، چاپ پنجم، 1375ش، ص 22.
[2] . مهري كرمانشاهي، محمد جواد، مجموعه كامل قصه هاي قرآن، قم، مشرقين، چاپ دوم، 1383ش، پاورقي ص 26.
[3] . سيد نعمت الله جزايري، همان، ص143.
[4] . محلاتي، شيخ ذبيح الله، رياحين الشريعه، طهران، دارالكتب الاسلاميه، بي تا، ج 5، ص 283.
[5] . رسولي محلاتي، سيد هاشم، تاريخ انبياء، انتشارات علميه اسلاميه، بي تا، ص 43.
[6] . مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، الطبعة الثالثه، بيروت، داراحياء التراث العربي، 1403ق، ج 11، ص 285.
[7] . رسولي محلاتي، سيد هاشم، همان، ص69.
[8] . قرشي، سيد علي اكبر، قاموس قرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، بي تا، ج 1، ص 4 و 70.
[9] . بحارالانوار، همان، ج 12، ص 45، 36.
[10] . صافات / 83ـ93.
[11] . بحارالانوار، همان، ج 12، ص 90 و 106.
[12] . محلاتي، ذبيح الله، همان، ج 5، ص 116 و 155.
[13] . سيد علي اكبر قرشي، همان، ج 5، ص 163؛ محمدي اشتهاردي، محمد، قصه هاي قرآن، تهران، نبوي، چاپ اول، 1378 ش، ص 238.
[14] . محمد محمدي اشتهاردي، همان، ص 237، به نقل از مجمع البيان، ج 4، ص 330.
[15] . علامه محمد باقر مجلسي، همان، ج 13، ص6؛ شيخ ذبيح الله محلاتي، همان، ج 5، ص 121 به بعد.
[16] . محمد محمدي اشتهاردي، همان، ص 238.
[17] . علامه محمد باقر مجلسي، همان، ج 14، ص 214.
[18] . محمد محمدي اشتهاردي، همان، ص 423.
[19] . سيد علي اكبر قرشي، همان، ج 7، ص 74.
[20] . اقتباس از سوره آل عمران، آيه 49 و 50.
[21] . ابوالحسن علي بن ابراهيم قمي، تفسير قمي، بي تا، بي جا، ج 2، ص 270.
[22] . محمد باقر مجلسي، همان، ج 15، ص 249 و 257.
[23] . ابن هشام، سيرة النبويه، ترجمه سيد هاشم رسولي، تهران، كتابفروشي اسلاميه، 1348ش، ج 1، ص 122.
[24] . شيخ مفيد، الارشاد، ترجمه سيد هاشم رسولي محلاتي، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، چاپ ششم، 1383ش، ج 1، ص257.
[25] . علامه محمد باقر مجلسي، همان، ج 17، ص 421؛ محمد باقر مجلسي، حياة القلوب، دار الاعتصام، 1417 ه‍ ق، ج 3، ص 409.

مطالب مرتبط :
نام ونام خانوادگی:
جنسیت :
سن :
تحصیلات :
مذهب :
کشور :
استان :
شهر :
پست الکترونیک :
متن سوال :