امروز:
جمعه 31 شهريور 1396
بازدید :
1246
تاريخ يعقوبي
مؤلف:
احمد بن ابو يعقوب اسحاق بن جعفر بن وهب (م 284 ق).
زندگينامه و اظهار نظرها:
وي به عنوان كاتب و «اخباري» شهرت دارد. لقب نخست اشاره به شغل دبيري در دربار عباسي است و لقب دوم به اعتبار مورخ بودن وي و آشنايي او با اخبار تاريخي است. گفته شده كه «واضح»، جدّ يعقوبي، علايق شيعي داشته و همو بوده است كه در زماني كه مسئول «بريد» مصر بوده، ادريس بن عبدالله بن حسن برادر نفس زكيه را به مغرب فراري داده و جانش را بر سر اين كار گذاشته بود.[1]
به احتمال قوي، يعقوبي شيعه بوده است زيرا نشانه هاي تشيع وي در كتاب تاريخش كاملاً روشن است; از جمله اين نشانه ها اخبار وي در داستان سقيفه و كيفيت برخوردهاي خلفا و نيز شيوه گزارشهايي است كه از تاريخ حوادث اسلام ارائه داده است.
معرفي اجمالي كتاب:
اين كتاب يك دوره تاريخ عمومي است كه از هبوط آدم ـ عليه السلام ـ آغاز شده و تا حوادث سال 259 هجري ادامه يافته است. اين اثر از قديمي ترين كتب تاريخ عمومي است كه در تمدن اسلامي نوشته شده است. شيوه نگارش كتاب، تاريخي است، نه حديثي; بدين معني كه يعقوبي مانند برخي از مورّخان محدث، حوادث تاريخي را به صورت حديث با ذكر سلسله سند نياورده است; بلكه به عنوان مورخ پس از استفاده از مآخذ مختلف، كتاب خود را تأليف كرده است.
يعقوبي در مقدمه جلد دوم يادآور شده است كه قصد تأليف كتابي مختصر را داشته و لذا بسياري از اشعار و همچنين اخبار طولاني را حذف كرده است.[2]
وضعيت نشر:
اين كتاب، به وسيله دار صادرِ بيروت، در دوجلد به زبان عربي چاپ و منتشر شده و ترجمه فارسي آن نيز موجود مي باشد.

[1]. تاريخ طبري، ج 10، ص 591.
[2]. تاريخ يعقوبي، ج 2، ص 6.
محمدرضا ضميري- کتابشناسي تفصيلي مذاهب اسلامي، ص 303- 304
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :