امروز:
جمعه 31 شهريور 1396
بازدید :
797
ما كه عرب نيستيم پس چرا بايد نماز را به عربي بخوانيم وقتي كه من نمي دانم معني «پاك و منزه است» يعني چه چرا به زبان فارسي نبايد با خداي خود حرف بزنيم؟
اولاً زبان عربي به شهادت آنها كه اهل مطالعه در زبان هاي مختلف جهانند چنان زبان وسيعي است كه مي تواند ترجمان لسان وحي باشد و مفاهيم و ريزه كاري هاي سخنان خدا را بازگو كند، علاوه بر اين، مسلم است كه اسلام از جزيرة عربستان از يك كانون تاريكي و ظلمت و توحش و بربريت طلوع كرد. و در درجه اول مي بايست مردم آن سامان را گرد خود جمع كند، پس بايد آنچنان گويا و روشن باشد كه آن افراد بي سواد و دور از علم و دانش را تعليم دهد و در پرتو تعليمش دگرگون سازد. البته قرآن با اين زبان براي همة مردم جهان قابل فهم نيست (و اگر به هر زبان ديگري بود نيز همين گونه بود) زيرا ما يك زبان جهاني كه همه مردم دنيا آنرا بفهمند نداريم ولي اين مانع از آن نخواهد شد كه ساير مردم جهان از ترجمه هاي آن بهره گيرند و يا از آن بالاتر، با آشنائي تدريجي به اين زبان، خود آيات را لمس كنند و مفاهيم وحي را از درون همين الفاظ درك نمايند.[1]

ثانياً: تعليم زبان عربي و آشنائي با آن بايد افتخاري براي ما مسلمانان قلمداد گردد وقتي كه پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله ـ مي فرمايند: أحبّ العرب لثلاث: لِاَبي عربي، و القرآن عربي و كلام أهل الجنة عربي.

يعني «عرب را به خاطر سه چيز دوست دارم: پدرم كه عرب بوده و قرآن كه به زبان عربي است و اينكه اهل بهشت به زبان عربي صحبت مي كنند.»[2] وقتي پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله ـ قرآن كه زبان آن عربي است دوست دارند در واقع خود اين زبان را نيز دوست مي دارند. پس براي ما مسلمانان جاي بسي افتخار است كه با زباني نماز مي خوانيم كه محبوب پيامبر است. از طرفي زبان عربي، زبان اهل بهشت دانسته شده كه از اين جهت نيز ما بايد خشنود باشيم كه در نماز مكلّف هستيم به زبان اهل بهشت با خدا راز و نياز كنيم.

ثالثاً: در بعضي روايات آمده كه به چه دليل مردم بايد در نماز قرائت حمد و سوره داشته باشند. (مسلم است كه قرائت در روايات، خواندن حمد و سوره به عربي است نه ترجمه آنها) از امام رضا ـ عليه السلام ـ نقل شده كه حضرت فرمودند: (مردم امر به خواندن قرآن در نماز شده اند بخاطر اينكه قرآن مهجور باقي نماند و ضايع نگردد بلكه محفوظ بوده پس مضمحل نگرديده و مورد جهل واقع نمي شود...)[3]

و اين سخن امام توجيه بسيار خوب و پسنديده اي است كه اگر خواندن قرآن را به عربي در نماز واجب نمي شد در اثر عدم توجه و غفلتي كه سريع وجود ما انسانها را فرا مي گيرد در طول زمان كم كم اُنس با قرآن كم شده و قرآن غريب و مهجور واقع مي شد. ولي در اثر تكرار روزانه قرآن در نماز پنج نوبت اين غفلت از ما انسانها زدوده شده و خود به خود از طريق نماز به ياد تلاوت قرآن نيز مي افتيم.

رابعاً: وقتي همه مسلمانان موظف به عربي خواندن نماز مي باشند زبان مشترک اسلامي تحقق مي پذيرد و اين از عوامل وحدت بين مسلمين است که همه در يک هنگام و بسوي يک قبله و با زبان مشترک نماز مي گذارند.

خامساً: اگر بدانيم که آيات شريفه و ظرائف محتوايي آن قابل ترجمه به زبان هاي ديگر نيست، چنين سؤالي را مطرح نمي نمائيم. آيا مي دانيد که قرآن شناسان هنوز بر ترجمه بسم الله الرحمن الرحيم به توافق نرسيده اند و لذا به «خداوند بخشنده و مهربان» بسنده کرده اند؟ چگونه مفاهيم بلند سوره حمد و توحيد را مي خواهيد در قالب الفاظ فارسي و ترکي و انگليسي درآوريد؟

سادساً: سخن گفتن با خداوند و ارتباط برقرار كردن با حقيقت عالم منحصر به نماز نيست، بلكه در هر حالي كه دوست داشته باشي با او ارتباط پيدا كني، مي تواني، با زبان خودت سخن بگويي لكن چون نماز و عبادات، آداب خاصي دارد كه اگر آنها رعايت نشود، آن عمل مورد قبول واقع نمي شود؛ لذا انسان بايد همين طور كه دستور داده شده نماز را به عربي بخواند. و آن چه ذکر شد حکمت خواندن نماز به عربي است و علت اصلي آن ممکن است چيز ديگري باشد که بايد از امام معصوم ـ عليه السلام ـ سؤال نمود.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:

1. سيدحسين سعبي؛ نقشي از راز خلقت در آئينه فرد، صص 231 تا 237.

2. ناصري، محمد؛ چرا نماز بخوانيم؟ صص 74 تا 76.

3. قرائتي، محسن؛ يوسف قرآن، مركز فرهنگي درسهايي از قرآن، ص 11.



[1] . مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، دارالكتب الاسلاميه، ج 9، ص 299.

[2] . فضل بن حسن الطبرسي، مجمع البيان، العلوم القرآن، رابطه الثقافة و الطلاقات الاسلاميه، ج 5، ص 396.

[3] . حر عاملي، وسائل الشيعه، قم، مؤسسه ال البيت الِاِحياء التراث، ج 6، ص 38، ح7282.
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :