امروز:
شنبه 5 فروردين 1396
بازدید :
461
آيا خوردن پنير مكروه است؟ چرا؟ لطفاً به طور كامل توضيح دهيد.
خوردن پنير در شرع مقدس اسلام مكروه است. در اين زمينه روايات متعددي در كتب حديثي بيان شده است،[1] از جمله در روايتي از امام صادق ـ عليه السّلام ـ آمده است:

«شيئان صالحان لم يدخلا جوف واحدة قطّ فاسداً الاّ اصلحاه و شيئان فاسدان لم يدخلا جوفاً صالحاً قطّ الاّ افسداه، فالصالحان: الرّمان، الماء الفاتر، و الفاسدان: الجبن و القديد.»[2] دو چيز نافعي است كه وقتي وارد بدن مريضي مي‌شوند، آن را سالم مي‌كنند، كه عبارتند از: آب نيم گرم و انار و دو چيز مضرّ وجود دارد كه وقتي وارد بدن سالم مي‌شوند آن را بيمار مي‌كنند، كه عبارتند از: پنير و گوشت خشك كرده.»

در روايتي ديگر امام صادق ـ عليه السّلام ـ خوردن پنير را موجب ضعف و لاغري بدن مي‌داند.[3]

دانشمند معروف شهيد دكتر پاك نژاد تحقيقاتي انجام داده كه ما آن را از كتاب «اولين دانشگاه و آخرين پيامبر» براي شما نقل مي‌كنيم: كلسيم در شير فراوان است، و در پنير به صورت متراكم وجود دارد و اين كلسيم است كه چون زياد خورده شود فسفر زيادي را با خود از طريق مدفوع دفع مي‌كند. و دو عامل سازندة عصب و مورد احتياج مغز يعني كلسيم و فسفر بدين طريق دفع مي‌شوند. نتيجه آنكه پنير با كلسيم متراكم و فراواني كه دارد فسفر اعضايي را كه نگهدارندة قوة حافظه‌اند دفع كرده و موجب ضعف حافظه مي‌شود.[4]

البته بايد توجّه داشت آنچه كه در روايات مكروه شمرده شده، خوردن پنير به تنهايي است، لذا مستحب است پنير به همراه گردو خورده شود، در اين مورد در روايتي از امام صادق ـ عليه السّلام ـ مي‌خوانيم:

«إنّ الجوز و الجبن إذا اجتمعا كانا دواء و اذا افترقا كانا داءً»[5] اگر پنير و گردو با هم خورده شوند، براي بدن دارو خواهند شد، امّا اگر جدا جدا خورده شوند، موجب مريضي بدن مي‌شوند.

باز شهيد دكتر پاك نژاد در مورد علّت پزشكي اين موضوع مي‌نويسند: با خوردن پنير و گردو يك تناسب عالي براي بهتر هضم و جذب شدن و هدر نرفتن كلسيم يا فسفر به كار گرفته مي‌شود. يعني اگر پنير خورده شود و كلسيم زيادتر از نياز به بدن وارد گردد، فسفر بدن دفع مي‌شود، امّا اگر كلسيم و فسفر (پنير و گردو) با هم به تناسب وارد بدن شوند، كمتر اين ابتلاء روي خواهد داد.[6]

و رواياتي كه فوايد پنير را ذكر كرده‌اند شايد در مورد همين صورتي است كه پنير به همراه گردو خورده مي‌شود.

تذکر اين نکته لازم است که معلوم نيست آن‌چه به عنوان فلسفه اين حکم بيان شد، تمام علت اين حکم باشد و چه بسا نکات ديگری در آن باشد که ما بدان دست نيافته‌ايم.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:

ـ اولين دانشگاه و آخرين پيامبر، شهيد دكتر پاك نژاد، ج6.



[1] . حر عاملي، وسائل الشيعه، ج 25، باب 23. کليني، محمد بن يعقوب، اصول كافي، ج6، ص 339، قمي، شيخ عباس، سفينة البحار، ج1، ص 549.

[2] . وسائل الشيعه، ج 25، ص 55.

[3] . همان.

[4] . پاك نژاد،سيدرضا، اولين دانشگاه و آخرين پيامبر، ج6، ص 202.

[5] . حر عاملي، وسائل الشيعه، ج 25، باب 63، ص 121.

[6] . پاك نژاد، همان، ج6، ص 198.
مطالب مرتبط :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
متن نظر :