امروز:
چهار شنبه 29 شهريور 1396
بازدید :
682
یکی از شنوندگان از دودومای تانزانیا پرسیده: در این جا برخی مسلمانان هستند که با برگزاری جشن مولودی برای پیامبر مخالفت کرده و این مساله را نوعی بدعت در دین اسلام می دانند. آن ها بر این باورند که این جشن ها در زمان پیامبر و صحابه وی نیز برگزار نمی شده و در واقع این کارها بدعت می باشند؟

هیچ دلیلی بر این که برگزاری جشن میلاد پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ بدعت باشد وجود ندارد. زیرا بدعت به چیزی گفته می شود که از دین کاسته شود و یا بر دین افزون گردد.[1] و در نزد اهل سنت گاهی می تواند بعضی از بدعت ها مباح و جایز هم باشد. [2]و جشن میلاد حضرت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ نه مصداق کم شدن چیزی از دین است و نه مصداق زیاد شدن چیزی بر دین بلکه تجلیل و بزرگداشت میلاد پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ یک امر طبیعی و عرفی برای مسلمانان می باشد چون شخصیت و مقام رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ هم در نزد خدا و هم در نزد مسلمانان جایگاه و ارزش والایی دارد و مسلمانان چرا نباید میلاد کسی را تجلیل و بزرگ ندارد که همه چیزشان از اوست و مایه نجات آنان از گمراهی گشته است.
افزون بر این با جشن و تجلیل روز میلاد پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ نه تنها به دین و نبوت هیچ خدشه ای وارد نمی گردد بلکه با یاد آوری شخصیت الهی رسول خدا ـ صلی الله علیه و اله و سلم ـ در قالب مجالس مدیحه سرایی و ثناء گویی عظمت و شکوه مسلمین افزایش پیدا می کند و به ویژه جوانان نسبت به رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ آشنایی پیدا نموده و بیش از پیش با او مأنوس می گردند.
علاوه بر مطالبی که ذکر گردید می توانیم سه دلیل عام را بر مشروعیت تجلیل و جشن میلاد پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ اقامه نمائیم:
1ـ جشن میلاد پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ از شعائر اسلامی به شمار می آید زیرا در متون اسلامی هر امری که اسلام را در برابر کفر مطرح کند و مسلمانان را از کفار متمایز گرداند از شعائر اسلامی شمرده شده است که حتی ختنه کردن پسرها از شعائر و خصائص اسلام به حساب می آید.[3] و چه چیزی می تواند بالاتر از بزرگداشت و تجلیل میلاد رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ به عنوان شعائر اسلام مطرح گردد.
2ـ وجوب دوستی پیامبر اسلام در قرآن و روایات یک امر مسلم است آیه 24 سوره توبه و آیه 56 سوره مائده بر این مطلب صراحت دارد و نیز در روایات زیادی در کتاب های اهل سنت و شیعه بر محبت پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ تاکید شده است که مجالی برای ذکر همه آن ها نیست و به عنوان نمونه یکی از آن ها را ذکر می کنیم که پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ فرمود: «قسم به کسی که نفس من به دست اوست هیچ یکی از شما ایمان نمی آورد مگر بعد از این که من در نزد او از همه آدم ها حتی از پدر و مادرش محبوب تر باشم.»[4] بنابر این بر مسلمانان لازم است که محبت و دوستی شان را به خصوص در مجالس بزرگداشت روز میلاد ابراز کنند.
3ـ در زمان خود پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ شعراء عرب در حضور آن حضرت ثناگویی و مدیحه سرایی می کردند و هرگز از طرف پیامبر خدا مورد انکار قرار نمی گرفتند و این خود دلیلی بر استحباب جشن و سرور در روز میلاد می باشد.[5]
بنابر این تجلیل و بزرگداشت روز میلاد در قالب جشن و سرور خصوصاً اگر همراه با مجالس سخنرانی و بیان زندگی نامه و شخصیت پیامبر اسلام باشد نه تنها بدعت نیست بلکه از شعائر مهم اسلامی به شمار آمده و منافع معنوی زیادی بر آن مترتب می گردد به شرط این که در این مجالس کارهای حرام و لهو و لعب انجام نگیرد که با تحقق کارهای حرام اصل مجلس به کار حرام تبدیل مي شود.
اما آنان که جشن و سرور را در میلاد پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ بدعت می دانند از افکار  انحرافی وهابیت متأثر می باشند. زیرا وهابی­ها در راستای تقدس زدایی و محبت زدایی نسبت به پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ و اهل بیت آن حضرت هر کاری را که منجر به این دو امر شود بدعت می شمارند و هیچ دلیلی جز این که بگویند این امور در صدر اسلام وجود نداشته اند، بر بدعت آن ندارند.

پي نوشت ها:
[1] .  حنفی، ابن نجیم مصری، البحر الرائق، 3/419، بیروت، محمدعلی بیضون، اول 1418ق.
[2] . همان.
[3] .  البحر الرائق، 9/359.
[4] .  نیشابوری، مسلم بن حجاج، صحیح مسلم، 1/49، بیروت، دار الفکر.
[5] . رک: سبحانی، جعفر، فی ظلال التوحید، مؤسسه امام صادق ـ علیه السلام ـ، 1412ق، قم، ص 308.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :