امروز:
شنبه 1 مهر 1396
بازدید :
488
عنوان «پسر خدا» براي مسيح مجازي است يا حقيقي لطفاً توضيح دهيد؟

خداي متعال در گزارشي از اعتقادات باطل مسيحيت مي فرمايد: « وَقَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ[1] ؛مسيحيان گفتند مسيح فرزند خداست»
امروزه كه در دنياي علم و دانش، حكمت و فلسفه به سر مي بريم و بطلان اين عقيده روشن است با اين وجود مسيحيان حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ را فرزند حقيقي خدا مي دانند و اين نام را نه به عنوان احترام و تشريفات بلكه به معني واقعي كلمه بر او اطلاق مي كنند و صريحاً در كتاب هاي خود مي گويند كه اطلاق اين نام بر غير مسيح عليه السلام  به معني واقعي جائز نيست و شكي نيست كه اين يكي از بدعت هاي نصاري است.[2]
فلذا اگر در پاره اي از نوشته ها كه جبنة تبليغي دارد و مخصوص محيط هاي اسلامي تنظيم شده، اين فرزند خواندگي را فرزند تشريفاتي و مجازي معرفي مي كنند به هيچ وجه با متون اصلي كتابه اي اعتقادي آنها سازگار نيست.[3]

شاهد اول
اولين شاهدي كه مي توان براي اثبات اين مطلب اقامه كرد خود آيات كتاب مقدس است. در جايي از كتاب مقدس چنين آمده است:
«فرمان را اعلام مي كنم، خداوند به من گفته است تو پسر من هستي امروز ترا توليد كردم.»[4]
البته لازم به ذكر است كه اين آيه در كتاب مقدس سه بار تكرار شده است.[5]
آيات زيادي در كتاب مقدس به آموزة پسر خدا بودن مسيح اشاره دارند كه از جمله آنها:
1. متي، 16 : 13-16 و 26 : 63-64.
2. لوقا، 11:2، 26 و 38.
3. يوحنا، 1: 49-3: 16، 18 و 35 و 36 و 2: 23-5: 9 و 12.
4. اعمال رسولان، 20:9.
5. عبرانيان، 1 : 2، 8.
با توجه به صراحت اين آيات چنين مي توان نتيجه گرفت كه ديدگاه كتاب مقدس در مورد پسر خدا بودن مسيح اين است كه مسيح بوسيلة توليد ازلي، هميشه پسر خدا بوده است.[6]

شاهد دوم
دومين شاهدي كه مي توان براي اثبات اين مطلب اقامه كرد، بيانية مشترك مسيح شناسي، بين كليساي كاتوليك و كليساي شرق آشوري است.[7]
در اين بيانيه چنين آمده است:
«ما به عنوان وارثان و نگهبانان ايماني كه از رسولان به ما رسيده و پدران مشترك ما در اعتقادنامة نيقيّه آن را صريحاً اعلام كرده اند، به يك خداوند عيسي مسيح، پسر يگانة خدا، مولود جاوداني از پدر كه در ايام آخر از آسمان نزول كرد و براي نجات ما انسان گرديد اعتراف مي كنيم... بنابراين مسيح يك انسان معمولي نيست كه خدا او را پسرخواندة خود كرده باشد تا در او ساكن شود يا همانند انبياء و عادلان او را الهام بخشد بلكه همان خدا، كلمه، مطابق الوهيت خويش، قبل از بنياد عالم از پدرش مولود و مطابق انسانيت خود، در ايام آخر از مادري، بدون پدر متولد شد...»[8]
اين دسته عقايد خرافي نصاري شبيه عقايد بت پرستان پيشين است و مسيحيان از آنها تقليد كرده اند با اين توضيح كه بت پرستان بعضي از خدايان را خداي پدر و بعضي را خداي پسر و حتي بعضي را خداي مادر و يا خداي همسر مي دانستند، اينگونه عقايد ريشه در عقايد بت پرستان هند، چين و مصر قديم دارد كه بعدها به ميان يهود و نصاري رخنه كرده است.[9]
نتيجه سخن اين است كه مسيحيت در اطلاق كلمه «پسر خدا» براي عيسي ـ عليه السلام ـ معناي حقيقي را اراده مي كنند نه معناي مجازي را.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. مسيحيت شناسي مقايسه اي، محمدرضا زيبايي نژاد.
2. دايرة المعارف كتاب مقدس.
 
پي نوشت ها:
[1] . توبه/30.
[2] . مکارم شيرازی ، ناصر ، تفسير نمونه، دارالكتب الاسلاميه، چاپ22، ج 7، ص363، ذيل ايات 30 تا 33، سوره توبه.
[3] . همان، ج 13، ص 142،‌ ذيل آيات 88 تا 95، سوره مريم.
[4] . مزمور/7:2.
[5] . اعمال رسولان/33:13، عبرانيان/5:1 و 5:5.
[6] . دايرة المعارف،‌ عنوان مسيح شناسي، عبارت پسر خدا، ص 515.
[7] . اين بيانيه در 11 نوامبر، سال 1994 ميلادي صادر شده است.
[8] . دايرة المعارف كتاب مقدس، جمعي، تهران، سرخدار، 1381، ص 522.
[9] . تفسير نمونه، ج 7، ص 364، ذيل آيات 30 تا33، سوره توبه.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :