امروز:
چهار شنبه 6 ارديبهشت 1396
بازدید :
1031
شناخت اجمالي امام حسين(ع)
سومين امام معصوم، در سوم (يا چهارم) شعبان سال چهارم هجري در شهر مدينه ديده به جهان گشود. او دومين ثمره پيوند فرخنده علي ـ عليه السلام ـ و حضرت فاطمه دختر پيامبر اسلام (ص) بود.
حسين بن علي در دوران عمر خود به شجاعت و آزادگي و ايستادگي در برابر ظلم و ستم شهرت داشت.
مراحل زندگي حسين بن علي ـ عليه السلام ـ
حسين بن علي ـ عليه السلام ـ مدت شش سال از دوران كودكي خود را در زمان جد بزرگوار خود سپري كرد و پس از آن حضرت، مدت سي سال در كنار پدرش اميرمومنان ـ عليه السلام ـ زندگي كرد و در حوادث مهم دوران خلافت ايشان به صورت فعال شركت داشت. پس از شهادت امير مومنان (در سال 40هجري) مدت ده سال در صحنه سياسي و اجتماعي در كنار برادر بزرگ خود حسن بن علي ـ عليه السلام ـ قرار داشت و پس از شهادت امام حسنـ عليه السلام ـ (در سال 50هجري) به مدت ده سال، در اوج قدرت معاويه بن ابي سفيان، بارها با وي پنجه درافكند و پس از مرگ وي نيز در برابر حكومت پسرش يزيد قيام كرد و در محرم سال 61 هجري در سرزمين كربلا به شهادت رسيد.
آخرين بخش زندگي امام حسين، يعني دوران امامت آن حضرت، مهمترين بخش زندگي او به شمار مي‏رود و در اين كتاب، بيشتر پيرامون همين بخش سخن خواهيم گفت.
مبارزات حسين بن علي ـ عليه السلام ـ در دوران قبل از امامت
حسين بن علي ع از دوران نوجواني كه شاهد انحراف دسگاه حكومت اسلامي از مسير اصلي خود بود، از موضعگيريهاي سياسي پدر خود پيروي و حمايت مي‏كرد؛ چنانكه در زمان خلافت عمر بن خطاب، روزي وارد مسجد شد و ديد عمر بر فراز منبر نشسته است، با ديدن اين صحنه، بالاي منبر رفت و به عمر گفت: از منبر پدرم پايين بيا و بالاي منبر پدرت برو!
عمر كه قافيه را باخته بود، گفت: پدرم منبر نداشت! آنگاه او را در كنار خود نشانيد، و پس از آنكه از منبر پايين آمد، او را به منزل خود برد و پرسيد: اين سخن را چه كسي به تو ياد داده است؟ او پاسخ داد: هيچ كس![1]
در جبهه‏هاي نبرد با ناكثين و قاسطين
حسين بن علي ـ عليه السلام ـ در دوران خلافت پدرش، اميرمومنان ع،در صحنه‏هاي سياسي و نظامي در كنار آن حضرت قرار داشت. او در هر سه جنگي كه در اين دوران براي پدر ارجمندش پيش آمد، شركت فعال داشت.[2]
در جنگ جمل فرماندهي جناح چپ سپاه امير مومنان ـ عليه السلام ـ به عهده وي بود[3] و در جنگ صفين، چه از راه سخنرانيهاي پرشور و تشويق ياران علي ـ عليه السلام ـ جهت شركت در جنگ، و چه از رهگذر پيكار با قاسطين، نقشي فعال داشت [4]در جريان حكميت نيز يكي از شهود اين ماجرا از طرف علي ـ عليه السلام ـ بود.[5]
حسين بن علي ـ عليه السلام ـ پس از شهادت علي ـ عليه السلام ـ در كنار برادر خويش، رهبر و پيشواي وقت، حسن بن علي ع قرار گرفت، و هنگام حركت نيروهاي امام مجتبي (ع) به سمت شام، همراه آن حضرت در صحنه نظامي و پيشروي به سوي سپاه شام حضور داشت، و هنگامي كه معاويه به امام حسن ـ عليه السلام ـ پيشنهاد صلح كرد، امام حسن، او و عبدالله بن جعفر را فراخواند و درباره اين پيشنهاد، با آن دو به گفتگو پرداخت [6] و بالاخره پس از متاركه جنگ و انعقاد پيمان صلح، همراه برادرش به شهر مدينه بازگشت و همانجا اقامت گزيد.[7]

[1] . ابن حجر العسقلانى، الاصابه فى تمييز الصحابة، ط1، بيروت، دارحيأ التراث - العربى، 1328 ه.ق، ج1، ص -333 حافظ ابن عساكر، تاريخ دمشق، (جلد مربوط به شرح حال حسين بن على)، تحقيق: شيخ محمد باقر محمودى، ط 1، موسسة المحمودى للطباعةو النشر، 1398 ه.ق،ص 141
[2] . ابن حجر، همان كتاب، ص 333.
[3]. حافظ ابن عساكر، همان كتاب، ص 164.
[4] .نصر بن مزاحم، وقعه صفين، ط 2، قم، مكتبة بصيرتى، صفحات: 114 و 249 و 530.
[5] . نصر بن مزاحم، همان كتاب، ص 507.
[6] . ابن اثير، الكامل فى التاريخ، بيروت، دارصادر، ج 3، ص 405.
[7] . ابن حجر، همان كتاب، ص 333.
مهدي پيشوايي- سيره پيشوايان، ص143
مطالب مرتبط :
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
متن نظر :