امروز:
دوشنبه 3 مهر 1396
بازدید :
646
در روز عاشورا كه سعيد بن عبدالله ايستاد در مقابل امام ـ عليه السّلام ـ تا آن حضرت نمازشان را بخوانند آيا سعيد بن عبدالله خود نمازش را خوانده بود و چطور امام ـ عليه السّلام ـ اجازه داد سعيد بن عبدالله مبادرت به چنين كاري بكنددر حالی که حفظ جان سعيد بن عبدالله واجب بود؟

سئوال از دو بخش تشكیل شده؛ بخش اوّل این كه آیا سعید بن عبدالله نمازش را خوانده بود یا نه؟
چون كه امام و یارانش به ناچار در برابر تیرهای دشمن نماز خوف[1] خواندند و سعید بن عبدالله خودش را سپر كرد[2] تا حضرت نماز را بجای آورد، سعید از كثرت زخم تیرها به زمین افتاد و شهید شد ودیگر نتوانست نماز را بجای آورد روایت شده در این هنگام سعید بن عبدالله رو به حضرت كرد و عرض نمود :«آیا به عهد خود وفا كردم؟» امام ـ علیه السّلام ـ در جواب فرمود: «آری، تو در بهشت پیش روی من هستی!».[3] به دنبال این سخن، روح از بدن سعید پرواز كرد و گویند كه در بدن او سیزده تیر مشاهده گردید.[4]
و شاید اینكه در كتابهای مقتل تصریح به نماز سعید بن عبدالله نشده بدین جهت است كه منظور در اینجا بیان كیفیت نماز نبوده بلكه در مقاتل روی ایستادگی و از جان گذشتگی سعید تمركز داشته‎اند.
بخش دوّم سئوال چطور امام ـ علیه السّلام ـ اجازه داد سعید بن عبدالله مبادرت به چنین كاری بكند آیا حفظ جان سعید بن عبدالله واجب نبود؟
در این باره باید عرض كنم كه درست است كه حفظ جان واجب است ولی باید توجه داشت كه واجب و حرام و كلاً احكام الهی مراتب و درجات دارند یعنی گاهی دو حكم همزمان جعل می‎شود ولی یكی را بر دیگری ترجیح می‎دهیم چون كه یكی از دیگری واجب تر است در اینجا هم حفظ جان واجب است ولی جهاد راه خدا و حفظ جان امام از حفظ جان یك فردعادی به طریق اولی واجب تر است و اگر در اینجا مساله حفظ جان مطرح می‎شد كه باید امام كسی را به جنگ نمی‎فرستاد. درست به همین دلیل است كه اصحاب و خاندان امام قبل از شهادت خود اجازه ندادند امام به میدان  جنگ برود. اگر حفظ جان واجبتر بود كه امام ـ علیه السّلام ـ خودشان می‎دانستند كه شهید می‎شود پس باید بگوئیم كه امام نباید قیام می‎كرد و در خانه می‎نشست و جان خودشان و یارانشان را حفظ می‎كرد. در حالی كه شرائط خاص زمان امام حسین ـ علیه السّلام ـ ایجاب می‎كرد كه برای حفظ دین اسلام كه حاصل رنج و تلاش بسیار پیامبر اكرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ و یاران با وفایش بود، شخصیت بزرگی چون حسین بن علی ـ علیه السّلام ـ با فجیع‎ترین وضعی به شهادت برسد و روح تازه‎ای به روند ادامه حیات اسلام و ماندگاری احكام دینی در جامعه بدمد.
حركت آگاهانه امام حسین ـ علیه السّلام ـ وسیله‎ای برای آزمایش و امتحان مسلمین آن زمان نیز بود، همه ی مسلمانان و بلكه تمام افراد بشر بایستی در طول زندگی خود مورد آزمایشهای بزرگ الهی قرار گیرند و این سنّت تغییر ناپذیر الهی است[5] و روایات ما نیز بر آن تأكید دارند[6] و چون موضوع آزمایش الهی دارای اهمیت فوق العاده‎ای است، سرمایه‎گذاری در آن راه هم باید بسیار مهم باشد و آن چیزی جز شهادت و اسارت خاندان عترت نبود.علاوه بر این قتل امام با بهانه خروج بر خلیفه ودر نتیجه خروج ازدین صورت می گرفت و آن نماز امام در راستای خنثی کردن این توطئه و همچنین پاسداری از خون شهیدان  ونشان دهنده ی هدف والای قیام بود.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. ارشاد، نويسنده:شیخ مفید.
2. منتهی الآمال، نويسنده:شیخ عباس قمی.
3. لهوف، نويسنده:سید بن طاووس.
4. زندگانی امام حسین ـ علیه السّلام ـ ، نويسنده:سید هاشم رسولی محلاتی.
5. خاندان وحی، نويسنده: سید علی اكبر قرشی.

پي نوشت ها:
[1] . رجوع شود به كتب فقهي دربارة كيفيت نماز خوف.
[2] . قمي، عباس، منتهي الآمال، مؤسسة انتشارات هجرت، ص 673؛ گرم رودي، حاج ميرزا رفيع، الذريعه، چاپ سنگي، ص 107؛ مقتل ابي مخنف، مركز انتشارات بني الزهرا، ص 272.
[3] . رسولي محلاتي، سيدهاشم، زندگاني امام حسين، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، ص432.
[4] . سيد بن طاووس، لهوف، دفتر نشر نويد اسلام، ص 137.
[5] . بقره/155.
[6] . نهج البلاغه، حكمت 93.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :