امروز:
يکشنبه 2 مهر 1396
بازدید :
1035
احمد بن محمد بن عيسي اشعري

ولادت:
ابو جعفر، احمد بن محمد بن عيسي بن عبد الله اشعري قمي از راويان بزرگ شيعه در قرن سوم هجري و از ياران ائمه (عليهم السلام) مي باشد.
او در شهر قم به دنيا آمد، شهر علم وفقاهت وشهر راويان بزرگ شيعه وپناهگاه فقها ودانشمندان بزرگ وعلاقه مندان به محمد وآل محمد صلوات اللّه عليهم بوده است. او در خانواده اي اهل علم ودانش وارادتمند به اهل بيت رسول خدا صلي الله عليهم اجمعين تربيت شد و از نوجواني زير نظر پدر خود محمد بن عيسي اشعري به فراگيري علوم ومعارف اسلامي پرداخت.
تحصيلات:
احمد بن محمد بن عيسي از برجسته ترين شخصيت هاي علمي دوران خود بود. او رئيس وبزرگ شهر قم بود واز احترام خاصي در نزد مردم قم برخوردار بود. ابو جعفر نزد علما وفقهاي شيعه نيز از مقام ومنزلت خاصي برخوردار بود واز راويان بزرگ شيعه به شمار مي آيد. او خدمت امام رضا وامام جواد وامام هادي (عليهم السلام) نيز رسيده بود وروايات فراواني از ائمه اطهار (عليهم السلام) نقل كرده است.
نام او در سند 2290 روايت آمده است. شيخ طوسي و نجاشي و ابن داود و علامه حلي درباره او مي گويند: او بزرگ اهل قم وچهره سرشناس وفقيه ودانشمند آنان ورئيس شهر قم بود وبه نمايندگي از مردم شهر در برابر سلطان و يا حكومتهاي دوران قرار مي گرفت.
اساتيد:
ابو جعفر اشعري علاوه بر امام جواد و امام هادي (عليهماالسلام) از بسياري از راويان بزرگ شيعه نيز روايت نقل مي كند مانند:
1ـ پدرش محمد بن عيسي اشعري. 2ـ حسين بن سعيد. 3ـ نضر بن سويد. 4ـ علي بن نعمان. 5ـ صفوان بن يحيي. 6ـ محمد بن ابي عمير. 7ـ محمد بن اسماعيل. 8ـ عثمان بن عيسي. 9ـ حماد بن عثمان. 10ـ قاسم بن محمد.
تدريس و شاگردان:
چهره هاي بزرگي از راويان شيعه از او روايت نقل مي كنند، از جمله:
1ـ محمد بن حسن صفار. 2ـ سعد بن عبد الله. 3ـ علي ابن ابراهيم. 4ـ داود بن كورة. 5ـ احمد بن ادريس. 6ـ محمد بن حسن بن وليد. 7ـ محمد بن علي بن محبوب. 8ـ سهل بن زياد.
تأليفات:
احمد بن محمد قمي داراي تأليفات ارزشمندي است، از جمله تاليفات او كه بيشتر در زمينه روايات اهل بيت (عليهم السلام) هستند مي توان به كتب ذيل اشاره نمود:
1ـ النوادر. 2ـ التوحيد. 3ـ فضل النبي (صلي اللّه عليه و آله). 4ـ المتعة. 5ـ الناسخ و المنسوخ. 6ـ طب الكبير. 7ـ طب الصغير. 8ـ المكاسب. 9ـ الأظلة.
اخراج برقي از قم:
وي كه بزرگ شهر قم بود ابو عبد الله، احمد بن محمد بن خالد برقي را، كه يكي از روات بزرگ شيعه است به دليل نقل روايت از برخي افراد ضعيف و يا نقل روايات مرسله، از شهر قم اخراج كرد. ولي پس از چندي از اين عمل خود پشيمان شده و از او معذرت خواهي كرده و او را به شهر باز گرداند.
اشعري براي جبران اشتباه خود بعد از وفات برقي، در تشييع جنازه اوبا سر و پاي برهنه شركت كرد.
رحلت:
از تاريخ وفات وي دقيقا اطلاعي در دست نيست ليكن ايشان در سال 274 ه. ق در قيد حيات بوده است.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :