امروز:
چهار شنبه 26 مهر 1396
بازدید :
663
در نهج البلاغه حضرت امير المومنين ـ عليه‎السلام ـ مداحان را ذم كرده است پس چرا حالا مداحان مورد ستايش هستند؟

در طول تاريخ مداحان زيادي آمدند و افراد متعددي را مدح كردند چه مدح و ستايش بر حق و چه ستايش باطل، و هميشه قدرت‎مندان باطل افرادي را براي مداحي خود انتخاب مي‎نمودند تا آن‎ها را مورد مدح قرار دهند و مداحان هم تا مي‎توانستند آن حاكمان را به ناحق ستايش مي‎كردند و از آنان تمجيد به عمل مي‎آوردند و چه بسيار كه افراد پليد و ناپاك را مدح مي‎نمودند و چه بسيار افراد پاك را مذمت مي‎كردند. اين مطلب با مراجعه به تاريخ به خوبي مشخص مي­شود.
اگر حضرت علي ـ عليه‎السلام ـ مداحان را مذمت كردند يقينا مداحاني مورد نظر آن حضرت بودند كه به ناحق افراد ناپاك را مدح و ستايش مي‎كنند و زبان به چاپلوسي مي‎گشايند و از ديدن حق و حقيقت عاجزند، و الا مداحاني كه افراد خوب و با تقوي را مدح مي‎نمودند قطعاً مورد ستايش امامان معصوم ـ عليه‎السلام ـ قرار داشتند. به عنوان نمونه در مورد فرزدق وقتي كه حاكم زمانش هشام به مكه رفته بود و مي‎خواست حجر الاسود را استلام كند ازدحام جمعيت مانع او شد و براي استراحت به گوشه‎اي نشست در اين هنگام امام سجاد ـ عليه‎السلام ـ براي طواف آمد و مردم از هيبت امام كنار رفتند و امام به راحتي استلام حجر الاسود نمود و دست خود را به آن رساند. شخصي از طرفداران هشام كه امام را نمي‎شناخت از او پرسيد اين شخص كيست؟ هشام تجاهل كرد و گفت كه نمي‎شناسم، فرزدق كه حاضر بود گفت من مي‎شناسم و سپس شروع به معرفي امام سجاد ـ عليه‎السلام ـ و در ضمن قصيده‎اي كه شيعه و سني آن را نقل كردند و با اين بيت آغاز مي شود : «هذا الذي تعرف البطحاء وطأته و البيت يعرفه و الحل و الحرم» اين كسي است كه مكه و بطحاء عظمت او را مي‎شناسد و خانة خدا و حرم امن الهي او را مي‎شناسند... ، به مداحي آن حضرت پرداخت. پس از آن مدح و ستايش از امام سجاد ـ عليه‎السلام ـ ، هشام فرزدق را حبس نمود و حقوقش را قطع كرد؛ اما امام سجاد ـ عليه‎السلام ـ مقداري پول برايش فرستاد و از او تمجيد به عمل آورد،[1] بنابراين مشخص است كه مداحان خوبي كه افراد شايسته را مدح و ستايش كنند نه تنها مذمت نمي‎شوند بلكه مورد ستايش بزرگان ديني هم قرار خواهند گرفت.
اين نکته قابل ذکر است که عنوان مداحان در لسان روايات با اصطلاحات امروزي در مورد مداحان متفاوت است. مداحان آن دوران يعني شاعراني که يا مدح ستمگران مي­کردند که مورد ملامت و مذمت قرار گرفته­اند، و يا مادح اهلبيت بودند که مورد تأييد، تشويق و تمجيد قرار گرفته­اند و اما مداحان امروزي به کساني گفته مي­شود که روضه خواني، مرثيه خواني و نوحه خواني مي­کنند و همه در مسير اهلبيتند. البته برخي از مداحان امروز که در مداحي خود از منابع صحيح استفاده نموده از تحريف و دروغ و خلاف شرع به دورند قابل تأييدند و گروهي که در کلماتشان مطالب خلاف واقع و ناسازگار با شرع وجوج دارد، مورد انتقادند.

پي نوشت:
[1] . مفيد، الاختصاص، قم، جامعه مدرسين، ص191؛ ابن شهر آشوب، مناقب آل ابي طالب، نجف اشرف، چاپخانه حيدريه،‌ 1376 هجري، ج3، ص306.

مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :