امروز:
شنبه 28 مرداد 1396
بازدید :
1674
چرا عزاداري؟
اهداف و آثار عزاداري براي اهل بيت- عليهم السلام-
در بيان اهداف عزاداري بايد گفت اگر در ميان شيعيان عزاداري يك سنت رايج شده است انگيزه‌هاي گوناگوني دارد كه به طور اختصار عبارت است از:
1. شناساندن مقام پيشوايان بزرگ اسلام كه سراسر زندگي آنان براي جامعه اسلامي الگو و سرمشق است خواه در مبارزه با طاغوتيان يا مسايل اخلاقي و روحي و...؛
2. افزايش عشق و محبت اهل‌بيت كه پاداش رسالت پيامبر ـ صلي الله عليه و آله ـ است؛
3. كمال‌خواهي و فضيلت‌طلبي؛
4. دعوت به دين و آگاه شدن از حقايق آن و فراخواني مردم به صلاح و اصلاح و دوري از انحراف و فساد؛
5. حقانيت نهضت حسيني بر ضد طاغوتيان و آشنا كردن مردم با ويژگي‌هاي قيام امام حسين ـ عليه السّلام ـ؛
6. اطعام عده‌اي از گرسنگان در پرتو مجالس عزا كه از دستورات مؤكد قرآن و اسلام است؛
7. ياد مصيبت اهل‌بيت ـ عليهم السّلام ـ كه موجب آسان شدن مصايب و سختي‌هاي دوستداران آنان است؛
8. همدردي با رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله ـ و حضرت زهرا ـ سلام الله عليها ـ و ساير ائمه ـ عليهم السّلام ـ؛
9. فراموش نشدن خاطره عاشورا؛ چرا كه اگر اين عزاداري‌ها نبود نسل‌هاي آينده نمي‌دانستند امام حسين را يزيد كشته است.
10. افشاگري جنايات ستمگران بويژه بني‌اميه و بني‌عباس؛
11. رشد فضايل و كرامت‌هاي انساني و الهي و پروش روحية شهادت طلبي؛ هر قطره اشك كلامي است كه شهادت را چون پيامي به مردم ابلاغ مي‌كند و گريه نشانة آن است كه فاجعه‌اي روي داده و ظلمي صورت گرفته است. عزاداري نه يك روز، نه ده روز، نه يك ماه بلكه در تمام سال براي اين است كه ملتي كه در شهادت زندگي مي‌كند بايد عزادار باشد و در مجالس عزا با بيان فلسفة شهادت و با يادآوري از شهيدانش، روحية شهادت‌طلبي را همچنان تازه نگه دارد. بي‌شك به خاطر نشر فلسفه شهادت و ايثار و كرامت‌هاي انساني است كه به بهانه مرگ برادر، عمو، دايي و... جلسه برگزار مي‌كند و يك‌باره به كربلا گريز مي‌زند و از حسين سخن مي‌گويد.
12. زنده نگه داشتن اسلام با استفاده از ابزار عزاداري. عزاداري اسلام را زنده كرد و اگر امام حسين قيام نمي‌كرد اثري از اسلام باقي نمي‌ماند. اساس شكل‌گيري انقلاب اسلامي نيز نهضت امام حسين ـ عليه السّلام ـ است. امام خميني دربارة تجديد و تكرار عزاداري‌ها مي‌فرمايند: «... اصلاً نمي‌فهمند مكتب سيد‌الشهدا چه بوده و نمي‌دانند اين منبرها، ‌گريه‌ها سينه‌زني‌ها حدود 1400 سال است كه ما و مكتب را حفظ كرده و تا حالا اسلام را آورده، اين عده از جوان‌ها اينطور نيست كه سوءنيت داشته باشند؛ آنها خيال مي‌كنند كه ما بايد حرف روز بزنيم. حرف سيدالشهدا حرف روز، و هميشه حرف روز است؛ اصلاً حرف روز را سيدالشهدا آورده است و دست ما داده است و سيدالشهدا را اين گريه‌ها و مكتب وي را اين مصيبت‌ها و داد و قال‌ها و اين سينه‌زني‌ها و اين دستجات حفظ كرده است. اگر فقط مقدسي بوده و توي اتاق و توي خانه مي‌نشست و براي خودش هي زيارت عاشورا مي‌خواند و تسبيح مي‌گرداند چيزي نمانده بود... همينهاست كه اين نهضت را پيش برده، اگر سيدالشهدا نبود اين نهضت را كسي پيش نمي‌برد».[1]
بنابراين عزاداري حسين بن علي يك حركت است، يك موج است، يك مبارزه اجتماعي است.[2] عزاداري‌ها سبب مي‌شود كه شور و عاطفه از شعور و شناخت برخوردار گردد و ايمان را در ذهن جامعه هوادار، زنده نگهدارد و مكتب عاشورا به عنوان يك فكر سازنده و حادثة الهام‌بخش، همواره تأثير خود را حفظ كند. عزاداري احياي خط خون و شهادت و رساندن صداي مظلوميت آل علي به گوش تاريخ است... هم بر مظلوميت امام گريه مي‌شود و هم در ساية آن، هدف امام حسين ـ عليه السّلام ـ از نهضت و حركت، شناخته مي‌شود، روضه‌هاي خانگي و دسته‌هاي عزاداري و هيأت‌هاي زنجيرزني، پوشيدن لباس مشكي و پرچم به دست گرفتن و شربت و آب دادن و تلاش در برپايي مجالس و نوحه‌خواني و سينه‌زني و... هر يك به نوعي سربازگيري جبهة حسيني است و اين پيوند قلبي را عمق و غنا مي‌بخشد.[3]
اين موارد، انگيزه‌هاي برگزاري مجالس سوگواري و عزاداري است و آنچه در اين ميان وجود ندارد گريه ضعف و ذلت است.

[1] . قيام عاشورا در كلام و پيام امام،‌ص 16.
[2] . نهضت‌هاي اسلامي صد سالة اخير، مرتضي مطهري، ص 89.
[3] . فرهنگ عاشورا، ص 314.
حسين رجبي- پاسخ به شبهات عزاداري
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :