امروز:
جمعه 31 شهريور 1396
بازدید :
891
امام زاده هادي(ع)
كنار جادة قديم شهر ري به تهران و بالاتر از بقعة ابن بابويه و در وسط قبرستان، بنايي ساده با گنبد عرقچيني وجود دارد كه داراي نوشته اي قديمي با كاشي معرق روي مرقد درون حرم است و حكايت از بناي بقعه به فرمان شاه طهماسب صفوي دارد. اين بقعه را به نام مسجد ما شاءالله مي خوانند.
بناي اصلي بقعه به صورت چهار ضلعي با آجر و به طرز كاملاً ساده ساخته شده و به ابعاد داخلي حرم تقريباً 6 * 6 متر است. اطراف مرقد با خشت هاي كاشي زمينه زرد، داراي گل هاي بته جقه ظريف عهد قاجاريه مزين گرديده است. سطح فوقاني مرقد، كاشي معرق قديمي است كه به خط ثلث سفيد رنگ بر زمينة لاجوردي، عبارت ذيل بر آن نوشته شده است:
«قد أمر باحداث هذه العمارة الرفيعة السلطان المؤيّد من عند الله ساعة (؟) الخير و الإحسان أبوالمظفّر شاه طهماسب بهادر خان خلد الله تعالي ملكه»
در ضلع شرقي مرقد نيز آمده: «اين مرقد شريف حضرت امامزاده هادي بن سرادين بن حضرت امام موسي كاظم ـ عليه السلام ـ با يك خواهرش حضرت زينب خاتون در اين جا مدفون و شهيد مي باشند و قاتل ايشان منصور دمشقي 1286 هـ. ق.»
با توجه به اين كتيبه معلوم مي شود كه بناي موجود، از آثار زمان شاه طهماسب صفوي ( 984 ـ 930 هـ ق ) است كه در سال 1286هـ. ق در دورة ناصر الدين شاه، مرقد تعمير گشته و بدنه هاي اطراف آن با كاشي هاي خشت هفت رنگ پوشش يافته است و تصور مي رود مسجد بزرگ طرف مغرب بقعه كه به نام مسجد ما شاءالله خوانده مي شود نيز در همان سال متصل به حرم بقعة مزبور ساخته شده و بناي كوچك قديمي را از خارج وسيع و بزرگ كرده باشد.[1]
نسب شريف
نسب امامزاده هادي همچنان كه اشاره شد هادي بن سرادين بن امام موسي كاظم ـ عليه السلام ـ نوشته شده و يقيناً اين مطلب از كتاب بحر الأنساب فاضل دربندي نقل شده كه فاقد هر گونه ارزش تاريخي است.[2]
زيرا مؤلف آن در كتاب مذكور بالغ بر سيصد فرزند با اسامي دروغ و مضحك براي امام موسي كاظم ـ عليه السلام ـ شمارش نموده كه بسيار قبيح مي باشد.
از آن جايي كه نگارنده بالغ بر شش سال وقت خود را در جهت انساب امامزادگان صرف نموده، و ورود و خروج، وفات و تكاثر نسل سادات را در يكايك شهر هاي ايران از كتب معتبر انساب، رجال، تاريخ، و ... به دست آورده، لذا در مورد امامزاده هادي شهر ري به اين حقيقت رسيده كه وي:
هادي بن أحمد (أبو القاسم) بن محمد (شهدانق أبو القاسم) بن حمزه بن أحمد بن عبيد الله بن محمد بن عبد الرحمن الشجري بن القاسم بن الحسن بن زيد بن الإمام حسن ـ عليه السلام ـ باشد، به چند دليل :
اول؛ علامه نسابه ابن طباطبا، متوفاي قرن پنجم مي نويسد:
أبوالقاسم محمد مشهور و ملقب به شهدانق در شهر ري بوده و از او دو فرزند باقي مانده كه يكي جعفر شعرامي و ديگر أبوالقاسم أحمد، پدر همين امامزاده هادي شهر ري مي باشد.
بنابر اين معلوم گرديد كه پدر امامزاده هادي أحمد در شهر ري بوده .
ثانياً؛ همچنان كه اشاره شد، علماي انساب تداوم نسل أحمد بن عبيد الله را در حمزه و او را ساكن شهر ري دانسته[3] و اضافه مي كند كه فرزند او محمد الرازي در شهر ري بوده و از او أحمد به وجود آمده و كلاً نسل او در ري و قزوين بوده اند.
ثالثاً؛ علامه نسابه عبيدلي متوفاي 435 هـ . ق مي نويسد:
محمد بن حمزه، بقيه نسل او از فرزندش أحمد است كه او داراي شش فرزند به اسامي علي، هادي ، زيد، حمزه، مانكديم، أبو الحسن محمد مي باشد.[4]
بنابر اين با توجه به تصريح علماي انساب، مبني بر اين كه اعقاب احمد در شهر ري بوده اند، لذا به ظن قوي امامزاده هادي شهر ري از نسل همين احمد بن حمزة مي باشد و نگارنده جزماً به اين مهم اعتراف و صحت اين ادعا را قبلاً ثابت نموده است.

[1]. آثار تاريخي طهران، 163 ـ 165، بناهاي آرامگاهي: 214، دائرة المعارف تشيع 1: 477.
[2]. بحرا الأنساب: 58 ـ 59.
[3]. لباب الأنساب 2: 594، الفخري؛ 151، الشجره المباركه: 56.
[4]. الفخري: 152 و ابن زيتونه علي، له سته إخوه و فيهم عدد.
محمد مهدي فقيه بحر العلوم - برگرفته از امامزادگان ري، ج 1، ص 551
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :