امروز:
سه شنبه 25 مهر 1396
بازدید :
1058
در بالين بيمار
يکي از ياران بيمار شد. امام علي ـ عليه السلام ـ از او عيادت و احوالپرسي کرد و به او فرمود: خداوند اين بيماري را باعث از بين رفتن گناهانت قرار داده است، زيرا خود بيماري پاداشي ندارد، ولي (در صورت صبر و شکايت نکردن) گناهان سابق را از بين مي برد و آنها را همانند برگ درختان مي ريزد.
و اين را بدان که اجر و پاداش مربوط به گفتار (نيک) و عمل با اعضاء است، و خداوند سبحان کساني از بندگانش را که بخواهد به خاطر نيّت پاک و قلب شايسته شان به بهشت وارد مي کند.[1]
از اين سخن استفاده مي شود که بيماري، اقتضاي آن را دارد که گناهان سابق را نابود کند که از آن به اصطلاح کلامي «تکفير» مي گويند، اما نه اين که بيماري، ذاتاً اين خاصيت را داشته باشد، بلکه اين خاصيت در صورت راضي بودن به خشنودي خدا و توکل و شکايت نکردن است و از اين رو امام فرمود پاداش مربوط به کردار نيک و گفتار نيک است.
امام باقر ـ عليه السلام ـ نقل مي کند که رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمود: «خداوند مي فرمايد: کسي که سه روز بيمار گردد، و در اين سه روز به هيچ کس از عيادت کنندگانش شکايت نکند، خداوند گوشتي بهتر از گوشت بدن او و خوني بهتر از خون بدن او به او مي دهد، اگر او را شفا دادم، خوب شده در حالي که گناهي ندارد و اگر او را قبض روح کردم، در اين صورت او را به سوي رحمت خود برده ام».[2]

[1]. نهج البلاغه، حکمت 42.
[2]. نور الثقلين، ج4، ص56.
محمد محمدي اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :