امروز:
سه شنبه 25 مهر 1396
بازدید :
1098
در منزلگاه «فتنه»
امام علي ـ عليه السلام ـ با مردم بصره سخن مي گفت، و درباره حوادث و فتنه هاي آيندة بصره، صحبت مي كرد و مردم را به ايمان و هجرت و جهاد دعوت نموده و آنها را موعظه و نصيحت مي فرمود، تا اينكه درباره قرآن و پيوند با قرآن، سخن به ميان آورد و در آخر فرمود:
«من قال به صدق و من عمل به سبق؛ كسي كه بر اساس قرآن سخن بگويد، راست گفته، و كسي كه به دستورات قرآن عمل كند، از ديگران پيشي گرفته است.»
در اين هنگام مردي از حاضران برخاست و عرض كرد: « اي امير مؤمنان، مارا از «فتنه » خبر بده. آيا در اين مورد از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ پرسشي نموده اي؟!»
امام در پاسخ او دو آيه آغاز سوره عنكبوت را خواند:
«الم ـ احسب الناس ان يتركوا ان يقولوا امنا و هم لا يفتنون؛ ... آيا مردم مي پندارند به حال خود رها مي شوند، و امتحان و آزمايش نخواهند شد؟!»
سپس فرمود: من مي دانستم كه تا پيامبرـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در ميان ما است، آزمايش (نهائي) نمي شويم. از آن حضرت پرسيدم منظور ازاين فتنه چيست كه خداوند تو را به آن آگاه ساخته است؟
فرمود: « اي علي! پس از من، در غربال آزمايش قرار مي گيرند».
(و پس از ذكر مطالبي از علي ـ عليه السلام ـ كه حكايت از استقامت علي ـ عليه السلام ـ در آزمايشات مي كند)
پيامبر فرمود: اي علي! بزودي اين مردم، پس از من با اموالشان، امتحان و آزمايش مي شوند، ولي ديندار بودن خود را منّتي بر خدا قرار مي دهند و با اين حال، به رحمت الهي اميدوارند و خود را از خشم الهي در امان مي پندارند. حرام را با ترفندهاي دروغين، حلال مي شمرند، شراب را به نام نبيذ( آب كشمش) و رشوه را به نام هديه و ربا را بنام تجارت، حلال و روا مي دانند.
از پيامبر پرسيدم« اين گونه افراد را در چه جايگاهي قرار دهم، آيا در جايگاه «مرتدّين» (بازگشتگان از دين) يا در منزلگاه فتنه[1]و آزمايش»
فرمود: «آنان را در منزلگاه فتنه قرار بده»[2]

[1] . «فتنه» در اصل به معني گذاشتن طلا در آتش است، تا طلاي خالص از غير خالص شناخته گردد، واژه فتنه در قرآن به معاني مختلف امده، ولي در آيه مذكور(عنكبوت/2) به معني آزمايش است، كه از سنتهاي خداوند براي پرورش استعدادهاي انساني مي باشد، تا سره از ناسره، ونيكان از بدان، نشان داده شوند، و اين آزمايش هميشه به صورتهاي گوناگون، براي انسان وجود دارد ودر كلمات قصار علي ـ عليه السلام ـ آمده : شخصي گفت: « به خدا پناه مي برم از فتنه» امام فرمود: « بگو پناه مي برم به خدا از لغزشها و گمراهيهاي فتنه، و گرنه خود فتنه (آزمايش) براي همگان وجود دارد» ( نهج البلاغه حكمت 93)
[2] . خطبه 156 نهج البلاغه.
محمد محمدي اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
*پست الکترونیک :
* متن نظر :