امروز:
يکشنبه 2 مهر 1396
بازدید :
1009
سرانجام نکتب بار خوارج
دوستان ديروز علي ـ عليه السلام ـ بر اثر ناداني و لجاجت، دشمنان جديد آن حضرت شدند و از تحت امر او خارج گرديدند از اين رو به آنها «خوارج» گفتند. آنها نه تنها به اين اکتفا نکردند، بلکه رسماً با علي ـ عليه السلام ـ اعلام جنگ نمودند، و چند نفر از ياران علي ـ عليه السلام ـ را کشتند، سرانجام علي ـ عليه السلام ـ در نهروان با آنها جنگي خونين کرد، و همه آنها را به هلاکت رساند (جز 9 نفر که فرار کردند).
پس از جنگ، آن حضرت کنار اجساد بي روح آنها آمد و نگاه عميق بر آنها افکند و پرونده هاي سياه و ننگين آنها را در نظر آورد و خطاب به آن پيکرهاي پليد، فرمود:
بؤساً لکم لقد ضرّکم من غرّکم: «رنج و نکبت بر شما باد و به راستي آن کس که شما را فريب داد، ضرر و زيان جبران ناپذيري بر شما وارد ساخت».
شخصي از آن حضرت پرسيد: «چه کسي آنها را فريب داد؟»
امام فرمود: الشّيطان المضلّ، و الانفس الامّارة بالسّوء...: «شيطان اغواگر و نفس امّاره، آنها را به وسيله آرزوها فريب داد و راه گناه را به روي آنها گشود و به آنها نويد پيروزي داد و سرانجام آنها را به آتش سوزان دوزخ افکند.»[1]
امام علي ـ عليه السلام ـ با اين گفتار، راز سقوط و بدبختي و ذلّت خوارج را در پيروي از افکار شيطاني و هوسهاي نفساني دانست، که مانع رشد سياسي و فکري آنها شد، و آنان را از مرز سعادت خارج ساخت.
و اين هشدار و اخطار را به ما و همه انسانهاي تاريخ داد که به آرزوهاي خام، دل نبندند، پيرو عقل باشند، تا سرانجامي مانند سرانجام نکبت بار خوارج دامنگيرشان نشود.

[1] . نهج البلاغه، حکمت 323.
محمد محمد اشتهاردي - داستان هاي نهج البلاغه
مطالب مرتبط :
* نام و نام خانوادگی :
* متن نظر :